Η Ουάσιγκτον έκανε μια πρώτη μεγάλη κίνηση για τον έλεγχο της νέας γενιάς Τεχνητής Νοημοσύνης.
Αλλά δεν επέλεξε τον δρόμο των Βρυξελλών.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και κορυφαία στελέχη της παγκόσμιας τεχνολογικής βιομηχανίας συμφώνησαν την Τρίτη σε ένα σύνολο εθελοντικών προτύπων ασφαλείας και εποπτείας της AI, έπειτα από συνάντηση στον Λευκό Οίκο.
Στη συνάντηση συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι Μαρκ Ζάκερμπεργκ, Έλον Μασκ, Τζένσεν Χουάνγκ, Σούνταρ Πιτσάι, Σάτια Ναντέλα, Ντάριο Αμοντέι, Λίζα Σου και ο πρόεδρος της OpenAI Γκρεγκ Μπρόκμαν.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τη συμφωνία «morally binding» — ηθικά δεσμευτική.
Όχι όμως νομικά δεσμευτική.
Και αυτή η διαφορά βρίσκεται στο κέντρο της νέας αμερικανικής στρατηγικής.
Το νέο δόγμα: Οι εταιρείες θα ελέγχουν τις εταιρείες
Η βασική φιλοσοφία της συμφωνίας είναι ότι οι επιχειρήσεις που αναπτύσσουν τα ισχυρότερα μοντέλα AI θα πρέπει να δημιουργήσουν οι ίδιες τους μηχανισμούς ασφαλείας.
Η συμφωνία προβλέπει πολυεπίπεδους ελέγχους, μεταξύ των οποίων εσωτερική παρακολούθηση, εταιρική εποπτεία και εξωτερικές αξιολογήσεις.
Σύμφωνα με αντίγραφο της συμφωνίας που επικαλείται το Reuters, οι εταιρείες δεσμεύονται επίσης να συνεργάζονται με ανεξάρτητους auditors, οι οποίοι θα αξιολογούν κατά πόσο τα συστήματα AI συμπεριφέρονται όπως προβλέπουν οι δημιουργοί τους.
Η κυβέρνηση όμως δεν δημιουργεί, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, ένα κλασικό ομοσπονδιακό σύστημα αδειοδότησης.
Τραμπ: «Σχεδόν σαν Σύνταγμα»
Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος έδωσε πολύ μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα στη συμφωνία.
Μετά τη συνάντηση περιέγραψε το κείμενο ως κάτι που μοιάζει «σχεδόν με Σύνταγμα» και τόνισε ότι υπογράφηκε από κορυφαίους ανθρώπους της τεχνολογικής βιομηχανίας.
Παράλληλα υποστήριξε ότι βλέπει «τεράστιο self-policing» από τις εταιρείες.
Αυτό είναι και το στοίχημα της αμερικανικής προσέγγισης:
να δημιουργηθούν guardrails χωρίς ένα ρυθμιστικό σύστημα που η κυβέρνηση θεωρεί ότι θα μπορούσε να επιβραδύνει την τεχνολογική ανάπτυξη.
Έρχεται επιτροπή 10 ανθρώπων;
Υπάρχει όμως μία σημαντική λεπτομέρεια.
Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι εξετάζει τη δημιουργία μιας επιτροπής περίπου 10 μελών που θα παρακολουθεί συνολικά τον κλάδο.
«Σκεφτόμαστε επίσης να δημιουργήσουμε μια επιτροπή… ώστε να μπορεί να παρακολουθεί ολόκληρο το εγχείρημα», ανέφερε.
Δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί συγκεκριμένες αρμοδιότητες, σύνθεση ή εξουσίες.
Εάν όμως προχωρήσει, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα προς ένα πιο οργανωμένο αμερικανικό μοντέλο AI oversight.
Η κυβέρνηση είχε ήδη ανοίξει τον δρόμο
Η συμφωνία δεν εμφανίστηκε από το πουθενά.
Τον Ιούνιο ο Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την προηγμένη AI, το οποίο προβλέπει εθελοντικό framework συνεργασίας ανάμεσα στις εταιρείες και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τα λεγόμενα frontier models.
Το framework επιτρέπει στους developers να συνεργάζονται με την κυβέρνηση για να αξιολογούν εάν ένα προηγμένο μοντέλο ξεπερνά συγκεκριμένα όρια κυβερνοασφάλειας και προβλέπει δυνατότητα κυβερνητικής πρόσβασης σε ορισμένα covered frontier models έως και 30 ημέρες πριν δοθούν σε άλλους έμπιστους εταίρους.
Το ίδιο διάταγμα όμως περιλαμβάνει μια κρίσιμη δικλείδα:
δεν επιτρέπει να μετατραπεί αυτή η διαδικασία σε υποχρεωτικό κυβερνητικό licensing ή pre-clearance για την κυκλοφορία νέων μοντέλων.
Η Αμερική δεν θέλει «AI bureaucracy»
Αυτό αποτυπώνει τη βασική φιλοσοφία της κυβέρνησης Τραμπ.
Η AI αντιμετωπίζεται όχι μόνο ως τεχνολογική πρόκληση αλλά ως στρατηγικό βιομηχανικό asset των ΗΠΑ.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η υπερβολική ρύθμιση θα μπορούσε να επιβραδύνει τις αμερικανικές εταιρείες την ώρα που η Κίνα επενδύει τεράστιους πόρους για να μειώσει το τεχνολογικό χάσμα.
Το επίσημο διάταγμα του Ιουνίου αναφέρει ότι η αμερικανική πρωτοκαθεδρία στην AI συνδέεται με την αποφυγή «υπερβολικά επαχθούς ρύθμισης» και θέτει ως στόχο ταυτόχρονα την καινοτομία και την εθνική ασφάλεια.
Zuckerberg, Musk, Huang, Pichai – Όλοι στο ίδιο τραπέζι
Η σύνθεση της συνάντησης δείχνει το μέγεθος του εγχειρήματος.
Στο τραπέζι βρέθηκαν εταιρείες που ελέγχουν σχεδόν κάθε κρίσιμο επίπεδο της παγκόσμιας AI οικονομίας:
Meta και Google στα μοντέλα και στις πλατφόρμες.
Microsoft στο cloud και enterprise AI.
Nvidia και AMD στα chips.
Anthropic και OpenAI στα frontier models.
Broadcom και Micron στις υποδομές ημιαγωγών.
Palantir στην AI για δεδομένα, κυβέρνηση και άμυνα.
Συνολικά είχαν επιβεβαιώσει συμμετοχή 31 κορυφαία στελέχη της βιομηχανίας και της κυβέρνησης, σύμφωνα με τη λίστα που απέκτησε το Axios.
Δεν ήταν επομένως μια ακόμη συνάντηση του Λευκού Οίκου με τη Silicon Valley.
Ήταν ουσιαστικά ένα summit της αμερικανικής AI βιομηχανικής βάσης.
Το μεγάλο πρόβλημα: Ποιος ελέγχει τον ελεγκτή;
Εδώ βρίσκεται και η βασική κριτική.
Εφόσον η συμφωνία είναι εθελοντική, το ερώτημα είναι τι συμβαίνει εάν μια εταιρεία δεν εφαρμόσει επαρκώς τις δεσμεύσεις της.
Δεν υπάρχει ακόμη ομοσπονδιακός μηχανισμός επιβολής αντίστοιχος μιας δεσμευτικής ρυθμιστικής αρχής.
Οι εταιρείες μπορούν επίσης να έχουν σημαντικό λόγο στην επιλογή των εξωτερικών αξιολογητών τους και στον βαθμό δημοσιοποίησης των αποτελεσμάτων, σύμφωνα με τον Guardian.
Άρα το μοντέλο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην υπόθεση ότι οι ίδιοι οι developers έχουν ισχυρό οικονομικό και στρατηγικό κίνητρο να μη χάσουν τον έλεγχο των συστημάτων τους.
Και οι ίδιες οι εταιρείες προειδοποιούν για τους κινδύνους
Το παράδοξο είναι ότι μέρος της πίεσης για ισχυρότερα guardrails προέρχεται από την ίδια τη βιομηχανία.
Στελέχη κορυφαίων AI εταιρειών έχουν προειδοποιήσει για τους κινδύνους που μπορούν να δημιουργήσουν πολύ πιο προηγμένα μοντέλα.
Ο CEO της Anthropic Ντάριο Αμοντέι έχει συζητήσει με κορυφαίους γερουσιαστές θέματα AI safety, ενώ στο Κογκρέσο εξετάζονται προτάσεις που θα υποχρεώνουν τις εταιρείες να αναφέρουν σοβαρούς κινδύνους των frontier models και να καταρτίζουν σχέδια αντιμετώπισής τους.
Η διαφωνία επομένως δεν είναι πλέον εάν υπάρχουν κίνδυνοι.
Είναι ποιος πρέπει να γράψει τους κανόνες.
Η μεγάλη διαφορά με την Ευρώπη
Και εδώ εμφανίζεται η μεγαλύτερη γεωοικονομική διάσταση.
Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση κινούνται με διαφορετική ρυθμιστική φιλοσοφία.
Η αμερικανική κυβέρνηση επιλέγει αυτή τη στιγμή μια περισσότερο industry-led προσέγγιση, με εθελοντικά frameworks, συνεργασία με τις επιχειρήσεις και περιορισμό των υποχρεωτικών αδειοδοτικών μηχανισμών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κινηθεί περισσότερο προς δεσμευτικούς κανόνες και υποχρεώσεις βάσει κινδύνου.
Αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο ερώτημα για τις πολυεθνικές εταιρείες:
μπορούν τα ίδια AI models να λειτουργούν υπό δύο διαφορετικές φιλοσοφίες εποπτείας στις δύο πλευρές του Ατλαντικού;
AI σημαίνει πλέον βιομηχανική πολιτική
Η συζήτηση δεν αφορά μόνο software.
Αφορά data centers.
Ημιαγωγούς.
Ηλεκτρική ενέργεια.
Δίκτυα.
Νερό.
Κατασκευές.
Cloud infrastructure.
Και δισεκατομμύρια δολάρια κεφαλαιουχικών επενδύσεων.
Ο Τραμπ επανέλαβε μετά τη συνάντηση τη στήριξή του στην ταχεία ανάπτυξη των data centers, ενώ η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την επέκταση της AI υποδομής ως μέρος της αμερικανικής βιομηχανικής στρατηγικής.
Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον εμφανίζεται τόσο επιφυλακτική απέναντι σε ένα βαρύ regulatory framework.
Το πραγματικό στοίχημα είναι η Κίνα
Πίσω από σχεδόν κάθε συζήτηση για την αμερικανική AI υπάρχει πλέον ένας γεωπολιτικός ανταγωνιστής.
Η Κίνα.
Για την κυβέρνηση Τραμπ, η διατήρηση της τεχνολογικής πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Frontier models, advanced chips, data centers και cyber capabilities αντιμετωπίζονται όλο και περισσότερο ως τμήματα της ίδιας στρατηγικής υποδομής.
Γι’ αυτό το δίλημμα της Ουάσιγκτον είναι δύσκολο:
πώς περιορίζεις τους κινδύνους μιας τεχνολογίας χωρίς να περιορίσεις την ταχύτητα με την οποία αναπτύσσεται;
Η Αμερική δοκιμάζει το «ρυθμίστε τον εαυτό σας»
Η συμφωνία της Ουάσιγκτον δεν είναι ακόμη ένας αμερικανικός AI Act.
Είναι σχεδόν το αντίθετο.
Αντί το κράτος να γράψει πρώτα λεπτομερείς υποχρεωτικούς κανόνες και στη συνέχεια να ζητήσει από τη βιομηχανία να συμμορφωθεί, η κυβέρνηση Τραμπ ζητά από τις μεγαλύτερες AI εταιρείες να δημιουργήσουν κοινές διαδικασίες ελέγχου και να αποδείξουν ότι μπορούν να διαχειριστούν τους κινδύνους τους.
Το μοντέλο έχει ένα προφανές πλεονέκτημα:
ταχύτητα.
Οι κανόνες μπορούν να εξελίσσονται μαζί με την τεχνολογία χωρίς πολυετείς νομοθετικές διαδικασίες.
Έχει όμως και μια προφανή αδυναμία:
η βιομηχανία καλείται σε μεγάλο βαθμό να αστυνομεύσει τον ίδιο της τον εαυτό.
Και γι’ αυτό η πιθανή επιτροπή εποπτείας που εξετάζει ο Τραμπ μπορεί τελικά να αποδειχθεί σημαντικότερη από όσο φαίνεται σήμερα.
Η μάχη που αρχίζει τώρα στην Ουάσιγκτον δεν αφορά μόνο το πόσο ασφαλής θα είναι η AI.
Αφορά το ποιος θα έχει την εξουσία να καθορίζει τι σημαίνει «ασφαλής AI».
Οι κυβερνήσεις;
Οι εταιρείες;
Οι ανεξάρτητοι auditors;
Ή ένα υβριδικό μοντέλο όλων αυτών;
Και η απάντηση θα επηρεάσει όχι μόνο τη Silicon Valley, αλλά ολόκληρη την επόμενη φάση του παγκόσμιου τεχνολογικού και βιομηχανικού ανταγωνισμού.
Πηγή: pagenews.gr