Λεπέν κηρύσσει πόλεμο στις Βρυξέλλες: «Κόβω 11,1 δισ. ευρώ» – Σχέδιο για ΕΕ χωρίς πανίσχυρη Κομισιόν

Η Μαρίν Λεπέν παρουσιάζει το σχέδιό της για μια μικρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση, με περιορισμένες αρμοδιότητες στην εξωτερική πολιτική, στην ασφάλεια και στην υγεία – Πάγωμα της Πράσινης Συμφωνίας, δημοσιονομική σύγκρουση με τις Βρυξέλλες και αντιδράσεις για τις επιπτώσεις στην αγροτική πολιτική και στα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Η Λεπέν ανοίγει μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Ένωση

Μια εκτεταμένη αναδιάρθρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτείνει η Μαρίν Λεπέν, θέτοντας στο επίκεντρο των πολιτικών της σχεδιασμών τη μείωση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον περιορισμό της γαλλικής συνεισφοράς στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Με φόντο τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας το 2027, η πολιτικός της Εθνικής Συσπείρωσης παρουσιάζει μια διαφορετική αντίληψη για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Η πρότασή της δεν προβλέπει αποχώρηση της Γαλλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθετα, επιδιώκει μια βαθιά μεταβολή στον τρόπο λειτουργίας της, με μεγαλύτερο ρόλο των εθνικών κυβερνήσεων και περιορισμό της εξουσίας των ευρωπαϊκών θεσμών.

Το πιο συγκεκριμένο και οικονομικά μετρήσιμο μέρος του σχεδίου αφορά την πρόθεση περικοπής περίπου 11,1 δισ. ευρώ από τη γαλλική συνεισφορά στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Η πρόταση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς οι ευρωπαϊκές δημοσιονομικές υποχρεώσεις καθορίζονται μέσω δεσμευτικών συμφωνιών μεταξύ των κρατών-μελών.

«Η Κομισιόν θέλει να μετατραπεί σε κράτος»

Μιλώντας στις Βρυξέλλες μετά από συνάντηση με εκπροσώπους ευρωπαϊκών κομμάτων της δεξιάς και της ακροδεξιάς, η Λεπέν υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αποκτήσει υπερβολικά μεγάλο πολιτικό ρόλο.

Κατά την άποψή της, η ΕΕ απομακρύνεται από την αρχή της συνεργασίας κυρίαρχων κρατών και κινείται προς ένα μοντέλο ισχυρότερης υπερεθνικής διακυβέρνησης.

Η Λεπέν δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Δεν ξεγελιέμαι από αυτά που θέλει να κάνει η Κομισιόν».

Υποστήριξε ότι επιδίωξη της Επιτροπής είναι να διευρύνει τις εξουσίες της σε βάρος των κρατών-μελών.

Η θέση αυτή αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ευρωπαϊκής στρατηγικής της Εθνικής Συσπείρωσης.

Το κόμμα επιδιώκει να περιορίσει τις κοινές ευρωπαϊκές αρμοδιότητες και να μεταφέρει περισσότερες αποφάσεις στις εθνικές κυβερνήσεις.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση βρίσκεται σε αντίθεση με τις προτάσεις που υποστηρίζουν ισχυρότερη κοινή ευρωπαϊκή δράση σε τομείς όπως η άμυνα, η εξωτερική πολιτική και η οικονομική διακυβέρνηση.

Μικρότερη Ευρώπη – Τι ακριβώς θέλει να αλλάξει

Το σχέδιο της Λεπέν προβλέπει σημαντικό περιορισμό των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στις Βρυξέλλες, οι αλλαγές θα αφορούν ιδιαίτερα την εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και τη δημόσια υγεία.

Η πρόταση βασίζεται στην αντίληψη ότι οι συγκεκριμένοι τομείς πρέπει να παραμείνουν κατά κύριο λόγο υπό τον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων.

Η Λεπέν προτείνει επίσης τη μετατροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε έναν περισσότερο διοικητικό μηχανισμό, με αποστολή την υποστήριξη των κρατών-μελών.

Μια τέτοια αλλαγή θα διαφοροποιούσε ουσιαστικά τον σημερινό θεσμικό ρόλο της Επιτροπής.

Η Κομισιόν διαθέτει σήμερα αρμοδιότητες στην εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου, στην εποπτεία κοινών πολιτικών και στην υποβολή νομοθετικών προτάσεων.

Ο περιορισμός αυτών των αρμοδιοτήτων θα απαιτούσε ευρύτερες θεσμικές και, ανάλογα με το περιεχόμενο, ενδεχομένως συνθηκικές αλλαγές.

Η Γαλλία δεν θα μπορούσε να επιβάλει μονομερώς μια συνολική αναδιάρθρωση των ευρωπαϊκών θεσμών.

Η περικοπή των 11,1 δισ. ευρώ και το μεγάλο δημοσιονομικό στοίχημα

Η δημοσιονομική πρόταση της Εθνικής Συσπείρωσης αποτελεί το πιο άμεσο πεδίο αντιπαράθεσης.

Η Λεπέν υποστηρίζει ότι η Γαλλία καταβάλλει υπερβολικά υψηλή συνεισφορά στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Στο σχέδιο του κόμματός της περιλαμβάνεται περικοπή άνω των 11 δισ. ευρώ.

Η συγκεκριμένη πρόταση συνδέεται με τη συνολικότερη προσπάθεια της Εθνικής Συσπείρωσης να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες και να αντιμετωπίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της Γαλλίας.

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με υψηλό δημόσιο χρέος και σημαντικές πιέσεις για τη συγκράτηση των ελλειμμάτων.

Η Λεπέν θεωρεί ότι η μείωση της συνεισφοράς στις Βρυξέλλες μπορεί να δημιουργήσει δημοσιονομικό περιθώριο για την εθνική οικονομική πολιτική.

Ωστόσο, η υλοποίηση της πρότασης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την απόφαση μιας γαλλικής κυβέρνησης.

Οι συνεισφορές των κρατών-μελών εντάσσονται σε ευρωπαϊκές δημοσιονομικές συμφωνίες και δεν αποτελούν απλές προαιρετικές καταβολές.

Τα πραγματικά μεγέθη: Από 22,3 δισ. ευρώ το 2024 στα 30,9 δισ. το 2027

Τα στοιχεία για τη γαλλική συνεισφορά αποτυπώνουν την αύξηση των τελευταίων ετών.

Η προβλεπόμενη καταβολή της Γαλλίας στον προϋπολογισμό της ΕΕ διαμορφώνεται ως εξής:

• 2024: 22,3 δισ. ευρώ.
• 2025: 23 δισ. ευρώ.
• 2026: 28,8 δισ. ευρώ.
• 2027: 30,9 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το σχέδιο του γαλλικού προϋπολογισμού.

Από το 2024 έως το 2027 η προβλεπόμενη αύξηση ανέρχεται σε 8,6 δισ. ευρώ, περίπου 38,6%.

Τα ποσά αφορούν την ακαθάριστη δημοσιονομική συνεισφορά και δεν πρέπει να συγχέονται με την καθαρή συνεισφορά.

Η καθαρή συνεισφορά προκύπτει αφού ληφθούν υπόψη τα ευρωπαϊκά κονδύλια που επιστρέφουν στη Γαλλία μέσω διαφόρων προγραμμάτων.

Η διάκριση είναι κρίσιμη για την αξιολόγηση της πρότασης της Λεπέν.

Η μείωση των καταβολών προς τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό μπορεί να συνοδευτεί από μεταβολές στη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών πολιτικών από τις οποίες επωφελείται και η ίδια η Γαλλία.

Η γαλλική Εθνοσυνέλευση είπε «όχι» – Ψηφοφορία 111 έναντι 93

Η σύγκρουση έχει ήδη μεταφερθεί στο γαλλικό Κοινοβούλιο.

Κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2027, οι βουλευτές της Εθνικής Συσπείρωσης υποστήριξαν τροπολογία για μονομερή περικοπή της γαλλικής συνεισφοράς.

Η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή.

Η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε τη σχετική διάταξη για τη γαλλική συνεισφορά με 111 ψήφους υπέρ και 93 κατά.

Το αποτέλεσμα καταγράφει τη διαφωνία μεταξύ των κομμάτων για το ύψος των καταβολών προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα, αναδεικνύει τα θεσμικά εμπόδια που θα αντιμετώπιζε μια προσπάθεια μονομερούς μείωσης των πληρωμών.

Η Εθνική Συσπείρωση επιμένει ότι η Γαλλία πρέπει να διεκδικήσει διαφορετική δημοσιονομική συμφωνία με τις Βρυξέλλες.

Οι επικριτές της προειδοποιούν ότι η μη τήρηση των συμφωνημένων υποχρεώσεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε νομική αντιπαράθεση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το νέο σύνθημα της Λεπέν: Όχι στην έξοδο από την ΕΕ, ναι στη σύγκρουση για τους όρους συμμετοχής

Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στη στρατηγική της Λεπέν αφορά τη στάση απέναντι στην ευρωπαϊκή συμμετοχή της Γαλλίας.

Η Εθνική Συσπείρωση έχει εγκαταλείψει την παλαιότερη επιδίωξη αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Λεπέν δηλώνει ότι επιθυμεί τη συνέχιση της συμμετοχής της Γαλλίας, αλλά με διαφορετικούς κανόνες και περιορισμένες κοινές αρμοδιότητες.

Η θέση αυτή επιδιώκει να συνδυάσει την κριτική προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς με την παραμονή στην ενιαία αγορά και στο ευρωπαϊκό οικονομικό πλαίσιο.

Ωστόσο, το σχέδιο προκαλεί ερωτήματα για το πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί χωρίς ευρύτερη συμφωνία των εταίρων.

Η Γαλλία αποτελεί ιδρυτικό μέλος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ.

Μια προσπάθεια μονομερούς ανατροπής των δημοσιονομικών υποχρεώσεών της θα είχε σημαντικές θεσμικές συνέπειες.

Η Πράσινη Συμφωνία στο στόχαστρο

Η Λεπέν προτείνει επίσης το πάγωμα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας.

Κατά την άποψή της, οι ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές ρυθμίσεις αυξάνουν το κόστος παραγωγής και επιβαρύνουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Η κριτική της επικεντρώνεται στις οικονομικές επιπτώσεις της ενεργειακής μετάβασης.

Η Πράσινη Συμφωνία αποτελεί βασικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής για το κλίμα, την ενέργεια και τη βιομηχανική μετάβαση.

Περιλαμβάνει μέτρα για τη μείωση των εκπομπών, την ανάπτυξη καθαρών τεχνολογιών και τον περιορισμό της εξάρτησης από ορυκτά καύσιμα.

Οι υποστηρικτές της επισημαίνουν ότι οι επενδύσεις αυτές μπορούν να ενισχύσουν τη μακροπρόθεσμη ενεργειακή ασφάλεια και την τεχνολογική ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.

Οι επικριτές της θεωρούν ότι ορισμένες ρυθμίσεις δημιουργούν υπερβολικές επιβαρύνσεις για τη βιομηχανία και τους καταναλωτές.

Η πρόταση Λεπέν εντάσσεται σε αυτή τη διαμάχη για τον ρυθμό και το κόστος της ενεργειακής μετάβασης.

Γεωργία και Ουκρανία: Η νέα γραμμή σύγκρουσης

Η γαλλική αγροτική πολιτική αποτελεί επίσης σημαντικό μέρος της ευρωπαϊκής ατζέντας της Λεπέν.

Σε συνέντευξή της στους Financial Times, η πολιτικός εξέφρασε την αντίθεσή της στην ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υποστήριξε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε σοβαρές πιέσεις για τη γαλλική γεωργία.

Το βασικό της επιχείρημα αφορά την Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Η Ουκρανία διαθέτει εκτεταμένες γεωργικές εκτάσεις και σημαντική παραγωγική δυνατότητα.

Η ενδεχόμενη ένταξή της στην ΕΕ θα απαιτούσε αναπροσαρμογή της χρηματοδότησης και των κανόνων της ΚΑΠ.

Ωστόσο, το πραγματικό αποτέλεσμα για τους Ευρωπαίους αγρότες θα εξαρτιόταν από τους όρους ένταξης, τις μεταβατικές περιόδους και τις αποφάσεις για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Η Λεπέν χρησιμοποιεί το ζήτημα για να αναδείξει την ανάγκη προστασίας της γαλλικής αγροτικής παραγωγής.

Η ΚΑΠ και τα κονδύλια συνοχής στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής διαμάχης

Η πρόταση περικοπής της γαλλικής συνεισφοράς εγείρει ερωτήματα για τη χρηματοδότηση βασικών ευρωπαϊκών πολιτικών.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί σημαντική πηγή χρηματοδότησης για τους αγρότες των κρατών-μελών.

Τα κονδύλια συνοχής στηρίζουν επενδύσεις σε υποδομές, περιφερειακή ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνικές παρεμβάσεις.

Μια σημαντική μείωση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού θα απαιτούσε είτε περιορισμό δαπανών είτε αναζήτηση πρόσθετων πόρων.

Η Εθνική Συσπείρωση υποστηρίζει ότι υπάρχουν ευρωπαϊκές δαπάνες που μπορούν να περιοριστούν, ιδιαίτερα σε τομείς που θεωρεί ότι υπερβαίνουν τις βασικές αρμοδιότητες της Ένωσης.

Αντίθετα, επικριτές του σχεδίου υποστηρίζουν ότι οι περικοπές θα μπορούσαν να επηρεάσουν προγράμματα με σημαντική οικονομική και κοινωνική αξία.

Η διαφωνία αφορά επομένως όχι μόνο το ύψος του προϋπολογισμού, αλλά και τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επίσκεψη στις Βρυξέλλες και οι περιορισμένες συμμαχίες

Η Λεπέν επιχείρησε να παρουσιάσει τις προτάσεις της και στο ευρωπαϊκό πολιτικό περιβάλλον.

Στις 14 Οκτωβρίου βρέθηκε στις Βρυξέλλες, όπου συναντήθηκε με εκπροσώπους συμμαχικών πολιτικών δυνάμεων.

Η ίδια υποστήριξε ότι η Γαλλία πρέπει να διαπραγματευτεί αυστηρό ανώτατο όριο στην καθαρή συνεισφορά της.

Συγκεκριμένα, πρότεινε να περιοριστεί στα 5 δισ. ευρώ ετησίως.

Η πρόταση αυτή αφορά την καθαρή συνεισφορά και δεν ταυτίζεται αριθμητικά με τη μείωση των ακαθάριστων καταβολών κατά 11,1 δισ. ευρώ.

Οι διαφορετικές διατυπώσεις έχουν δημιουργήσει ερωτήματα για τον ακριβή δημοσιονομικό υπολογισμό του σχεδίου.

Παράλληλα, η αναζήτηση ευρωπαϊκών συμμάχων δεν είναι απλή υπόθεση.

Ορισμένα κόμματα που συνεργάζονται με την Εθνική Συσπείρωση προέρχονται από χώρες οι οποίες ωφελούνται σημαντικά από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Αυτό δημιουργεί διαφορετικές προτεραιότητες ακόμη και μεταξύ πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν σε άλλα ζητήματα.

Η Ελλάδα απέναντι σε μια πιθανή συρρίκνωση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού

Οι γαλλικές προτάσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα.

Η ελληνική οικονομία αξιοποιεί ευρωπαϊκούς πόρους μέσω της πολιτικής συνοχής, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και άλλων χρηματοδοτικών προγραμμάτων.

Μια ευρεία περικοπή του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού θα μπορούσε να επηρεάσει τις διαθέσιμες χρηματοδοτήσεις, ανάλογα με τον τρόπο κατανομής των μειώσεων.

Η Ελλάδα έχει σημαντικό ενδιαφέρον για τη διατήρηση των πόρων που στηρίζουν την περιφερειακή ανάπτυξη, τις αγροτικές δραστηριότητες και τις δημόσιες επενδύσεις.

Παράλληλα, η χώρα συμμετέχει στις συζητήσεις για την ενεργειακή ασφάλεια, την πράσινη μετάβαση και την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα.

Οι προτάσεις Λεπέν για περιορισμό των αρμοδιοτήτων της ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και για την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ελλάδα έχει υποστηρίξει την ανάγκη αποτελεσματικότερου ευρωπαϊκού συντονισμού σε ζητήματα διεθνούς δικαίου, εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

Μια διαφορετική θεσμική αρχιτεκτονική θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι κοινές αποφάσεις.

Η Γαλλία, το δημόσιο χρέος και η οικονομική πίεση

Η δημοσιονομική διάσταση των προτάσεων Λεπέν δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τα προβλήματα της γαλλικής οικονομίας.

Η χώρα αντιμετωπίζει αυξημένο δημόσιο χρέος και σημαντικές πιέσεις για τη μείωση των ελλειμμάτων.

Οι κυβερνήσεις καλούνται να συνδυάσουν τη δημοσιονομική προσαρμογή με τη διατήρηση της οικονομικής δραστηριότητας και των κοινωνικών δαπανών.

Η Λεπέν υποστηρίζει ότι η περικοπή της συνεισφοράς στην ΕΕ θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος εξοικονόμησης πόρων.

Το σχέδιό της περιλαμβάνει επίσης προτάσεις για φορολογικές αλλαγές και περιορισμό κρατικών δαπανών.

Ωστόσο, η δημοσιονομική αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων εξαρτάται από τις λεπτομέρειες εφαρμογής τους και από την αποδοχή τους στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Η μείωση της γαλλικής συνεισφοράς δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο έσοδο ή εξοικονόμηση πριν επιλυθούν τα νομικά και διαπραγματευτικά ζητήματα.

Το θεσμικό εμπόδιο: Μπορεί το Παρίσι να μειώσει μονομερώς τις πληρωμές;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί με πολυετή δημοσιονομικά πλαίσια που συμφωνούνται από τα κράτη-μέλη.

Οι συνεισφορές καθορίζονται βάσει ευρωπαϊκών κανόνων και υποχρεώσεων.

Η μονομερής άρνηση καταβολής συμφωνημένων ποσών θα μπορούσε να οδηγήσει σε νομική αντιπαράθεση.

Για να αλλάξει συνολικά η κατανομή των δημοσιονομικών βαρών, απαιτούνται διαπραγματεύσεις και αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η Λεπέν υποστηρίζει ότι η Γαλλία διαθέτει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ ως μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ένωσης.

Οι επικριτές της επισημαίνουν ότι η διαπραγματευτική ισχύς δεν αναιρεί τις υφιστάμενες νομικές υποχρεώσεις.

Το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτιόταν από τη στάση των υπόλοιπων κυβερνήσεων και από το ακριβές περιεχόμενο των προτεινόμενων αλλαγών.

Ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις και νέες πολιτικές ισορροπίες

Η στρατηγική Λεπέν συνδέεται και με τις πολιτικές εξελίξεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η ίδια εκτιμά ότι μελλοντικές εκλογικές αναμετρήσεις θα μπορούσαν να μεταβάλουν τις ισορροπίες μεταξύ των κυβερνήσεων.

Αναφέρεται ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία.

Ωστόσο, οι σημερινές θέσεις των κυβερνήσεων και των πολιτικών κομμάτων δεν είναι ενιαίες.

Οι δημοσιονομικές προτεραιότητες, η εξάρτηση από ευρωπαϊκά κονδύλια και οι διαφορετικές αντιλήψεις για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δημιουργούν σημαντικές αποκλίσεις.

Αυτό σημαίνει ότι η οικοδόμηση μιας κοινής συμμαχίας για ριζική μείωση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού θα απαιτούσε σύνθετες διαπραγματεύσεις.

Το ευρωπαϊκό δίλημμα ενόψει του 2027

Οι προτάσεις της Μαρίν Λεπέν αναδεικνύουν μια ευρύτερη πολιτική αντιπαράθεση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η μία προσέγγιση υποστηρίζει ότι η Ευρώπη χρειάζεται ισχυρότερους κοινούς θεσμούς και περισσότερη συντονισμένη δράση απέναντι στις γεωπολιτικές και οικονομικές προκλήσεις.

Η άλλη δίνει προτεραιότητα στην εθνική κυριαρχία, στη μείωση των κοινών δαπανών και στον περιορισμό των αρμοδιοτήτων των Βρυξελλών.

Η Λεπέν επιδιώκει να μετατρέψει αυτή τη διαφορά σε κεντρικό ζήτημα της γαλλικής πολιτικής συζήτησης.

Οι αντίπαλοί της υποστηρίζουν ότι οι προτάσεις της μπορούν να αποδυναμώσουν την ευρωπαϊκή συνεργασία και να δημιουργήσουν προβλήματα στη χρηματοδότηση κοινών πολιτικών.

Η ίδια επιμένει ότι η αναδιάρθρωση θα επιτρέψει στην Ευρώπη να λειτουργεί με λιγότερη γραφειοκρατία και μεγαλύτερο σεβασμό στις εθνικές κυβερνήσεις.

Η επόμενη ημέρα: Διαπραγμάτευση ή θεσμική σύγκρουση;

Το σχέδιο Λεπέν περιλαμβάνει συγκεκριμένους δημοσιονομικούς στόχους, αλλά η εφαρμογή του παραμένει αβέβαιη.

Η περικοπή των 11,1 δισ. ευρώ, το ανώτατο όριο των 5 δισ. ευρώ στην καθαρή συνεισφορά και ο περιορισμός των αρμοδιοτήτων της Κομισιόν απαιτούν διαφορετικού είδους αποφάσεις.

Ορισμένες θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο δημοσιονομικής διαπραγμάτευσης.

Άλλες θα απαιτούσαν πολύ ευρύτερες θεσμικές αλλαγές.

Η απόρριψη της σχετικής τροπολογίας στη γαλλική Εθνοσυνέλευση δείχνει ότι οι προτάσεις συναντούν ήδη πολιτικές αντιστάσεις στο εσωτερικό της Γαλλίας.

Παράλληλα, οι διαφορετικές προτεραιότητες των κρατών-μελών καθιστούν δύσκολη την επίτευξη ευρωπαϊκής συμφωνίας.

Η Μαρίν Λεπέν θέτει στο τραπέζι μια διαφορετική αρχιτεκτονική για την Ευρωπαϊκή Ένωση: μικρότερος προϋπολογισμός, λιγότερες αρμοδιότητες στις Βρυξέλλες και ισχυρότερος ρόλος των εθνικών κυβερνήσεων.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο εάν το σχέδιο θα αποκτήσει πολιτική υποστήριξη στη Γαλλία.

Είναι και εάν θα μπορούσε να εφαρμοστεί μέσα στους υφιστάμενους ευρωπαϊκούς κανόνες ή εάν θα απαιτούσε μια βαθύτερη αναδιαπραγμάτευση της λειτουργίας της Ένωσης.

Πηγή: pagenews.gr