Συναγερμός στις Άλπεις: Το Λευκό Όρος «έχασε» 1,29 μέτρα σε έναν χρόνο – Τι αποκαλύπτουν οι μετρήσεις
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Η «στέγη της Δυτικής Ευρώπης» χαμηλώνει – Η νέα μέτρηση που προκαλεί ερωτήματα
Ένα από τα πιο εμβληματικά φυσικά τοπόσημα της Ευρώπης καταγράφει νέα μεταβολή στο ύψος του, την ώρα που οι Άλπεις αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της ανόδου της θερμοκρασίας και της ταχείας υποχώρησης των παγετώνων.
Το Λευκό Όρος, γνωστό διεθνώς ως Mont Blanc, έχει πλέον ύψος 4.807,47 μέτρα, σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις Γάλλων τοπογράφων.
Η κορυφή εμφανίζεται χαμηλότερη κατά 1,29 μέτρα σε σύγκριση με το 2025, επιβεβαιώνοντας ότι το υψόμετρο του βουνού δεν αποτελεί μια απολύτως σταθερή τιμή.
Πίσω από τη μεταβολή βρίσκεται η συνεχής αναδιαμόρφωση του στρώματος χιονιού και πάγου που καλύπτει την κορυφή, καθώς οι άνεμοι, οι χιονοπτώσεις και οι θερμοκρασίες επηρεάζουν το τελικό ύψος.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκοί παγετώνες χάνουν μεγάλες ποσότητες πάγου, δημιουργώντας νέα δεδομένα για το περιβάλλον, την ασφάλεια των ορεινών περιοχών και τις οικονομίες που εξαρτώνται από τον αλπικό τουρισμό.
4.807,47 μέτρα: Πώς οι επιστήμονες μέτρησαν ξανά το Mont Blanc
Η νέα μέτρηση πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026 από ομάδα ειδικών τοπογράφων που παρακολουθούν συστηματικά την κορυφή.
Στην αποστολή συμμετείχαν επαγγελματίες από τη γαλλική Εθνική Ένωση Τοπογράφων και τον αρμόδιο επαγγελματικό φορέα γεωμετρών.
Για τον υπολογισμό του υψομέτρου χρησιμοποιήθηκαν δορυφορικά συστήματα υψηλής ακρίβειας, ενώ μη επανδρωμένα αεροσκάφη δημιούργησαν λεπτομερές τρισδιάστατο μοντέλο της επιφάνειας του χιονιού και του πάγου.
Η παρακολούθηση του Mont Blanc πραγματοποιείται σε τακτική βάση από το 2001, προσφέροντας μια πολύτιμη σειρά μετρήσεων.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κορυφή μεταβάλλεται διαρκώς, ακόμη και μέσα σε σχετικά σύντομες χρονικές περιόδους.
Το πραγματικό βραχώδες υπόβαθρο βρίσκεται περίπου στα 4.792 μέτρα.
Η διαφορά μέχρι την υψηλότερη επιφάνεια του βουνού οφείλεται στο στρώμα χιονιού και πάγου που συσσωρεύεται πάνω από τον βράχο.
Αυτό σημαίνει ότι η απώλεια ύψους δεν ισοδυναμεί με γεωλογική καθίζηση του βουνού.
Από τα 4.810,90 μέτρα στα 4.807,47 – Η διαδρομή των τελευταίων δύο δεκαετιών
Τα ιστορικά δεδομένα αναδεικνύουν τις σημαντικές διακυμάνσεις του υψομέτρου.
Το 2007, το Mont Blanc είχε καταγράψει ύψος 4.810,90 μέτρων, μία από τις υψηλότερες τιμές των τελευταίων δεκαετιών.
Σήμερα βρίσκεται 3,43 μέτρα χαμηλότερα από εκείνη τη μέτρηση.
Ωστόσο, η μεταβολή δεν ακολουθεί μια σταθερή καθοδική πορεία.
Το 2023, η κορυφή είχε φτάσει σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών, στα 4.805,59 μέτρα.
Η νέα μέτρηση του 2026 είναι υψηλότερη κατά 1,88 μέτρα από την αντίστοιχη του 2023.
Αυτή η διακύμανση αποδεικνύει ότι το ύψος της χιονοσκεπούς κορυφής επηρεάζεται από περισσότερους παράγοντες και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο του ως άμεσος δείκτης της κλιματικής αλλαγής.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι χρειάζεται να εξετάζονται ξεχωριστά η επιφανειακή στάθμη του χιονιού, ο συνολικός όγκος του πάγου και η μακροχρόνια μεταβολή της μάζας των παγετώνων.
Η επιστημονική διευκρίνιση: Άλλο το ύψος, άλλο η απώλεια πάγου
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η ετήσια μεταβολή του υψομέτρου δεν πρέπει να συγχέεται με την πραγματική απώλεια παγετωνικής μάζας.
Ένα βουνό μπορεί να εμφανίσει προσωρινά μεγαλύτερο ύψος λόγω αυξημένων χιονοπτώσεων, ακόμη και όταν οι γύρω παγετώνες εξακολουθούν να συρρικνώνονται.
Αντίστοιχα, η μείωση του ύψους μιας κορυφής δεν αποδεικνύει από μόνη της πόσος πάγος έχει λιώσει.
Η Εθνική Ένωση Τοπογράφων της Γαλλίας υπογραμμίζει ότι η μεταβολή της επιφανειακής στάθμης και η μεταβολή της συνολικής μάζας πάγου είναι διαφορετικά μεγέθη.
Η επιστημονική αυτή διάκριση είναι κρίσιμη, ιδιαίτερα όταν οι μετρήσεις συνδέονται με τη δημόσια συζήτηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Το Mont Blanc δεν αποτελεί εξαίρεση από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις Άλπεις.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη ετήσια μείωση των 1,29 μέτρων δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην άνοδο της θερμοκρασίας.
Οι παγετώνες λιώνουν μπροστά στα μάτια των επιστημόνων
Πέρα από τις διακυμάνσεις στην κορυφή, οι αλλαγές στο υπόλοιπο ορεινό συγκρότημα είναι εμφανείς.
Ο Ζαν ντε Γκαρέ, επικεφαλής της αποστολής μέτρησης και πρόεδρος του επαγγελματικού φορέα τοπογράφων της Άνω Σαβοΐας, περιέγραψε τη μεταμόρφωση που παρατηρούν οι επιστήμονες στις διαδρομές προς το βουνό.
Σε περιοχές όπου παλαιότερα περνούσαν πάνω από παγετώνα, σήμερα συναντούν τρεχούμενο νερό.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη συρρίκνωση των παγετώνων σε χαμηλότερα υψόμετρα.
Ο ίδιος επισήμανε ότι οι συνέπειες της θέρμανσης είναι ήδη ορατές στο αλπικό τοπίο, παρότι οι αλλαγές πάνω από τα 4.000 μέτρα εμφανίζουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Οι παγετώνες αποτελούν σημαντικούς φυσικούς δείκτες της κλιματικής μεταβολής.
Η συρρίκνωσή τους συνδέεται με τη θερμοκρασία, τις χιονοπτώσεις και την ισορροπία μεταξύ χειμερινής συσσώρευσης και θερινής τήξης.
Όταν η απώλεια πάγου υπερβαίνει συστηματικά τη νέα συσσώρευση, οι παγετώνες χάνουν μάζα και υποχωρούν.
Ελβετία: Χάθηκε το ένα πέμπτο των πάγων σε πέντε χρόνια
Η ανησυχία για τις Άλπεις ενισχύεται από τα πρόσφατα στοιχεία των ελβετικών επιστημονικών οργανισμών.
Σύμφωνα με τους παγετωνολόγους, η Ελβετία έχει χάσει περίπου το 20% του συνολικού όγκου των παγετώνων της μέσα στην τελευταία πενταετία.
Μόνο μεταξύ 2025 και 2026 καταγράφηκε νέα απώλεια 5,5% του όγκου τους.
Οι επιστήμονες περιγράφουν μια ιδιαίτερα έντονη επιτάχυνση των ρυθμών τήξης.
Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, η περιορισμένη χιονοκάλυψη σε ορισμένες περιόδους και η παρατεταμένη έκθεση του πάγου στη θερμότητα ενισχύουν την υποχώρηση.
Η απώλεια αυτή δεν επηρεάζει μόνο την εικόνα του ορεινού τοπίου.
Έχει συνέπειες για τη διαθεσιμότητα νερού, την υδροηλεκτρική παραγωγή, τα ορεινά οικοσυστήματα και την ασφάλεια των κατοίκων και επισκεπτών.
Το θερμότερο καλοκαίρι στη Δυτική Ευρώπη και η νέα πραγματικότητα των Άλπεων
Το 2026 χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες στη Δυτική Ευρώπη, με το καλοκαίρι να καταγράφεται ως το θερμότερο στην περιοχή.
Οι συνθήκες αυτές επιδείνωσαν τη συρρίκνωση των παγετώνων και ενίσχυσαν τις πιέσεις στα αλπικά οικοσυστήματα.
Η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να αποσταθεροποιήσει παγωμένα εδάφη και βραχώδεις σχηματισμούς, αυξάνοντας σε ορισμένες περιοχές τον κίνδυνο κατολισθήσεων και πτώσεων βράχων.
Η μεταβολή της χιονοκάλυψης επηρεάζει επίσης τις διαδρομές ορειβασίας και την πρόσβαση σε υψηλές κορυφές.
Για τους επαγγελματίες οδηγούς βουνού, τις ομάδες διάσωσης και τους επιστήμονες, η συνεχής παρακολούθηση των συνθηκών αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Οι παραδοσιακές διαδρομές δεν παραμένουν απαραίτητα ασφαλείς υπό τις ίδιες συνθήκες που ίσχυαν πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες.
Τουρισμός δισεκατομμυρίων υπό πίεση – Η οικονομική απειλή για τις Άλπεις
Το Mont Blanc δεν είναι μόνο φυσικό σύμβολο της Ευρώπης.
Αποτελεί και έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς πόλους των Άλπεων, προσελκύοντας ορειβάτες, πεζοπόρους και επισκέπτες από ολόκληρο τον κόσμο.
Η περιοχή του Σαμονί στη Γαλλία και οι γειτονικές αλπικές κοινότητες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις δραστηριότητες που συνδέονται με το βουνό.
Η υποχώρηση των παγετώνων μπορεί να επηρεάσει τη διάρκεια της χειμερινής τουριστικής περιόδου, τη λειτουργία ορεινών εγκαταστάσεων και τις επενδύσεις σε υποδομές.
Παράλληλα, οι μεταβαλλόμενες συνθήκες αυξάνουν τις ανάγκες για τεχνική παρακολούθηση, προστασία διαδρομών και προσαρμογή των επιχειρήσεων.
Η οικονομική διάσταση επεκτείνεται και πέρα από τον τουρισμό.
Τα νερά που προέρχονται από τα ορεινά οικοσυστήματα συμβάλλουν στην τροφοδοσία ποταμών και υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων, ενώ οι αλλαγές στον εποχικό κύκλο τήξης μπορούν να επηρεάσουν τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.
Από το Mont Blanc στον Όλυμπο – Το ευρωπαϊκό μήνυμα
Η εξέλιξη στο Λευκό Όρος έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα.
Παρότι οι κλιματικές και γεωγραφικές συνθήκες διαφέρουν, τα ευρωπαϊκά ορεινά οικοσυστήματα αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις που συνδέονται με την άνοδο της θερμοκρασίας.
Στον Όλυμπο και σε άλλες ελληνικές ορεινές περιοχές, οι μεταβολές στη διάρκεια της χιονοκάλυψης, στις βροχοπτώσεις και στη θερμοκρασία επηρεάζουν το φυσικό περιβάλλον και τις δραστηριότητες που αναπτύσσονται σε αυτό.
Η συστηματική επιστημονική παρακολούθηση είναι απαραίτητη ώστε να διαχωρίζονται οι βραχυχρόνιες φυσικές διακυμάνσεις από τις μακροχρόνιες κλιματικές τάσεις.
Το παράδειγμα του Mont Blanc δείχνει επίσης την αξία των σύγχρονων τεχνολογιών, όπως οι δορυφορικές μετρήσεις και η τρισδιάστατη χαρτογράφηση, στην καταγραφή των περιβαλλοντικών αλλαγών.
Η κορυφή αλλάζει – Η μεγάλη πρόκληση είναι η προστασία των παγετώνων
Η μείωση του ύψους του Mont Blanc κατά 1,29 μέτρα αποτελεί μια αξιοσημείωτη γεωγραφική μεταβολή, αλλά δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απομονωμένα.
Οι ετήσιες διακυμάνσεις της χιονοσκεπούς κορυφής αποτελούν μέρος μιας σύνθετης φυσικής διαδικασίας.
Αντίθετα, η μακροχρόνια υποχώρηση των παγετώνων στις Άλπεις τεκμηριώνεται από πολλαπλές επιστημονικές μετρήσεις και αποτελεί σαφή ένδειξη των επιπτώσεων της κλιματικής θέρμανσης.
Οι τελευταίες καταγραφές αναδεικνύουν δύο διαφορετικές αλλά αλληλένδετες πραγματικότητες: την προσωρινή μεταβολή του υψομέτρου και τη διαρκή απώλεια πάγου σε μεγάλο μέρος του αλπικού συστήματος.
Το Mont Blanc παραμένει η υψηλότερη κορυφή της Δυτικής Ευρώπης. Εκείνο που αλλάζει με ταχύτερο και πιο ανησυχητικό τρόπο είναι το περιβάλλον γύρω του – οι παγετώνες, οι ορεινές διαδρομές και η ισορροπία ενός από τα σημαντικότερα φυσικά οικοσυστήματα της ηπείρου.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
