Πόνος στις αρθρώσεις, μυϊκές ενοχλήσεις, ημικρανίες, εξάντληση και νύχτες χωρίς επαρκή ξεκούραση. Για πολλές γυναίκες στη μέση ηλικία, η εμπειρία της εμμηνοπαυσιακής μετάβασης περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από τις εξάψεις.
Η Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης, στις 18 Οκτωβρίου, αναδεικνύει φέτος τον χρόνιο πόνο και την ανάγκη να αναγνωρίζεται, να διερευνάται και να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα.
Η συχνότητα ενός συμπτώματος δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα οφείλει να το υπομένει. Ούτε η ηλικία αποτελεί από μόνη της εξήγηση για κάθε νέα ενόχληση.
Μια επιβάρυνση που επηρεάζει ολόκληρη την ημέρα
Περίπου οι μισές γυναίκες της μέσης ηλικίας βιώνουν χρόνιο πόνο. Στη ζωή τους μπορεί να συνυπάρχουν διαφορετικές μορφές του, όπως μυοσκελετικός πόνος, ημικρανία ή χρόνιος πυελικός πόνος.
Η επίδραση συχνά ξεπερνά το σημείο όπου εμφανίζεται η ενόχληση. Ο πόνος μπορεί να δυσκολεύει την εργασία, τον ύπνο, την κίνηση και τις προσωπικές σχέσεις.
Παράλληλα, η κόπωση και ο ανεπαρκής ύπνος επιβαρύνουν την καθημερινή διαχείρισή του. Έτσι δημιουργείται μια σύνθετη κατάσταση στην οποία τα συμπτώματα αλληλεπιδρούν.
Οι ορμόνες είναι μέρος της εικόνας
Η εμμηνοπαυσιακή μετάβαση συνοδεύεται από ορμονικές μεταβολές που μπορούν να επηρεάζουν την εμπειρία του πόνου. Στην ίδια εικόνα συμμετέχουν, όμως, η ηλικία, η κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος, ο ύπνος, η ψυχική υγεία και άλλοι βιολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες.
Ένας επίμονος ή νέος πόνος χρειάζεται αξιολόγηση και δεν πρέπει να αποδίδεται αυτόματα στην εμμηνόπαυση.
Η περιγραφή του σημείου, της διάρκειας και των συνθηκών εμφάνισής του βοηθά τη διερεύνηση. Χρήσιμη είναι επίσης η συζήτηση για το πώς επηρεάζει τις καθημερινές δραστηριότητες και τι άλλα συμπτώματα τον συνοδεύουν.
Το πρόβλημα των στερεοτύπων
Η υποτίμηση του γυναικείου πόνου αποτελεί βασικό ζήτημα της φετινής ενημερωτικής εκστρατείας. Συμπτώματα μπορεί να αποδίδονται εύκολα στο άγχος ή στη συναισθηματική κατάσταση, χωρίς επαρκή διερεύνηση.
Ωστόσο, ο πόνος είναι πραγματικός ακόμη και όταν οι συνήθεις εξετάσεις δεν δίνουν άμεσα μια σαφή εξήγηση. Η απουσία ενός ευρήματος δεν ακυρώνει την εμπειρία της ασθενούς.
Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση για μια ουσιαστική σχέση εμπιστοσύνης με τους επαγγελματίες υγείας και για τη διαμόρφωση σχεδίου φροντίδας.
Η ελληνική παρέμβαση
Η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης, Αθανασία Παππά, επισημαίνει:
«Ο πόνος δεν πρέπει να θεωρείται “φυσιολογικός” μόνο και μόνο επειδή μια γυναίκα βρίσκεται στη μέση ηλικία ή στην εμμηνόπαυση».
Η επισήμανση αφορά μια συνηθισμένη παγίδα: την αποδοχή της επιβάρυνσης ως αναπόφευκτης, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η αναζήτηση βοήθειας.
Φροντίδα προσαρμοσμένη σε κάθε γυναίκα
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία του πόνου, το ιστορικό και τις ανάγκες κάθε γυναίκας. Μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές παρεμβάσεις, από προσαρμοσμένη άσκηση και φυσικοθεραπεία έως φαρμακευτικές ή άλλες θεραπευτικές επιλογές.
Η ορμονική θεραπεία μπορεί να έχει θέση για ορισμένες γυναίκες και συγκεκριμένα συμπτώματα, μετά από εξατομικευμένη αξιολόγηση. Δεν αποτελεί ενιαία απάντηση για κάθε μορφή πόνου.
Η συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν συνυπάρχουν περισσότερα προβλήματα ή όταν η λειτουργικότητα περιορίζεται σημαντικά.
Το μήνυμα της ημέρας είναι η έγκαιρη αναγνώριση και η πρόσβαση σε φροντίδα που ακούει τη γυναίκα και εξετάζει συνολικά την εμπειρία της. Η συζήτηση για τα συμπτώματα αποτελεί ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Πηγή: pagenews.gr