Ο Τσίπρας σε ρόλο κριτικού κινηματογράφου: «Ο Νονός» για τα σκάνδαλα – Οι λύσεις πού είναι;

Από την πολιτική αντιπαράθεση στις κινηματογραφικές προτάσεις

Μια διαφορετική επικοινωνιακή πρωτοβουλία επέλεξε να εγκαινιάσει ο Αλέξης Τσίπρας, μεταφέροντας τον σχολιασμό της πολιτικής επικαιρότητας στον κόσμο του κινηματογράφου και επιλέγοντας για την πρώτη του παρέμβαση την εμβληματική ταινία «Ο Νονός» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Με βίντεο που δημοσίευσε το Σάββατο 24 Οκτωβρίου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ανακοίνωσε ότι κάθε εβδομάδα θα προτείνει μια κινηματογραφική ταινία, επιχειρώντας μέσα από την επιλογή της να σχολιάζει πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα.

Η πρώτη του επιλογή μόνο τυχαία δεν είναι. Ο «Νονός», μια ταινία που πραγματεύεται την εξουσία, τις σχέσεις επιρροής και τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος, χρησιμοποιείται ως συμβολική αναφορά σε τρεις υποθέσεις που απασχόλησαν τη δημόσια συζήτηση.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη παρέμβαση αναδεικνύει και ένα ευρύτερο πολιτικό ερώτημα: αρκούν οι συμβολισμοί και τα επικοινωνιακά ευρήματα για να συγκροτήσουν μια ολοκληρωμένη αντιπολιτευτική πρόταση;

Στο συγκεκριμένο βίντεο, ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να αναδείξει καταγγελίες και δημοσιεύματα, χωρίς να παρουσιάζει παράλληλα συγκεκριμένες νομοθετικές ή θεσμικές προτάσεις αντιμετώπισης των ζητημάτων που θίγει.

«Σάββατο σήμερα, ωραία μέρα για σινεμά»

Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται σε χαλαρό περιβάλλον, μπροστά σε βιβλιοθήκη, επιλέγοντας έναν άμεσο τρόπο επικοινωνίας με τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων.

«Σάββατο σήμερα. Ωραία μέρα για σινεμά», αναφέρει στην αρχή της τοποθέτησής του.

Στη συνέχεια εξηγεί τη νέα πρωτοβουλία:

«Από σήμερα και κάθε Σάββατο θα σχολιάζω την επικαιρότητα της εβδομάδας, προτείνοντάς σας μια κινηματογραφική ταινία».

Η επιλογή αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση της πολιτικής επικοινωνίας, όπου τα σύντομα βίντεο, οι συμβολισμοί και οι αναφορές στην ποπ κουλτούρα αξιοποιούνται για τη μετάδοση πολιτικών μηνυμάτων.

Ο Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιάσει σύνθετες υποθέσεις μέσα από μια αναγνωρίσιμη κινηματογραφική αναφορά, αποφεύγοντας τη μορφή μιας παραδοσιακής πολιτικής δήλωσης.

Πρόκειται για μια επικοινωνιακή προσέγγιση που μπορεί να προκαλέσει δημόσια συζήτηση, αλλά δεν υποκαθιστά την ανάγκη τεκμηρίωσης των καταγγελιών ή διατύπωσης συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων.

Οι τρεις υποθέσεις που επέλεξε να αναδείξει

Στο βίντεο ο Αλέξης Τσίπρας επικαλείται τρία διαφορετικά θέματα της επικαιρότητας.

Το πρώτο αφορά υπόθεση ερευνώμενης φοροδιαφυγής μεγάλης κλίμακας σε αλυσίδα εστίασης.

Το δεύτερο αφορά καταγγελίες για παρεμβάσεις στη διαιτησία, χρηματισμούς και ενδεχόμενη χειραγώγηση αγώνων στο ελληνικό μπάσκετ.

Το τρίτο αφορά δημοσίευμα για επιδότηση ύψους 200.000 ευρώ που φέρεται να έλαβε εταιρεία συνδεόμενη με τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Σπύρο Κουλκουδίνα, για δραστηριότητα θαλάσσιου τουρισμού στην Πιερία.

Οι τρεις υποθέσεις είναι διαφορετικές ως προς το αντικείμενο, τη φύση των ισχυρισμών και τις διαδικασίες διερεύνησής τους.

Η αναφορά τους σε ένα κοινό πολιτικό σχόλιο δεν σημαίνει ότι έχουν αποδειχθεί ποινικές ευθύνες ή ότι υφίσταται μεταξύ τους κάποια τεκμηριωμένη σύνδεση.

Αυτό που επιλέγει να αναδείξει ο Τσίπρας είναι η πολιτική διάσταση της διαφάνειας, των ελέγχων και της λογοδοσίας.

«Δεν θα μπορούσα παρά να σας προτείνω τον Νονό»

Αφού παρουσιάζει τις τρεις ειδήσεις, ο Αλέξης Τσίπρας αποκαλύπτει την κινηματογραφική του επιλογή.

«Δεν θα μπορούσα παρά να σας προτείνω τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Καλή θέαση!»

Η επιλογή της συγκεκριμένης ταινίας αποτελεί το κεντρικό πολιτικό υπονοούμενο της ανάρτησης.

Ο «Νονός» έχει συνδεθεί διαχρονικά με αφηγήσεις γύρω από την ισχύ, τις προσωπικές εξαρτήσεις, την επιρροή και τις συναλλαγές που αναπτύσσονται εκτός θεσμικών κανόνων.

Μέσα από αυτή την αναφορά, ο Τσίπρας επιχειρεί να δημιουργήσει έναν συμβολικό συσχετισμό ανάμεσα στις υποθέσεις που επικαλείται και σε φαινόμενα αδιαφάνειας.

Η κινηματογραφική αναλογία, ωστόσο, αποτελεί πολιτικό σχόλιο και όχι αποδεικτικό στοιχείο για τις πραγματικές υποθέσεις.

«Οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική» – Το ειρωνικό υστερόγραφο

Η ανάρτηση συνοδεύεται από ένα χαρακτηριστικό σχόλιο του πρώην πρωθυπουργού:

«Έχετε ακούσει τη φράση “Αυτά δεν γίνονται ούτε στις ταινίες”;»

Στη συνέχεια σημειώνει ότι η επικαιρότητα συχνά θυμίζει κινηματογραφική πλοκή.

Και καταλήγει με την ειρωνική αποστροφή:

«Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική. Είναι;»

Η τελευταία ερώτηση αποκαλύπτει τον σατιρικό χαρακτήρα της παρέμβασης.

Αντί μιας ευθείας πολιτικής κατηγορίας, ο Τσίπρας επιλέγει να αφήσει τον θεατή να ερμηνεύσει τον συμβολισμό.

Η τεχνική αυτή δημιουργεί ένα μήνυμα που μπορεί εύκολα να αναπαραχθεί στα κοινωνικά δίκτυα, χωρίς όμως να εξηγεί ποια συγκεκριμένη πολιτική παρέμβαση προτείνεται για καθεμία από τις υποθέσεις.

Η πολιτική ερμηνεία: Επικοινωνιακή παρέμβαση ή ουσιαστική αντιπολίτευση;

Η νέα εβδομαδιαία πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα έχει δύο διαφορετικές διαστάσεις.

Η πρώτη είναι επικοινωνιακή.

Ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. επιλέγει ένα αναγνωρίσιμο πολιτιστικό προϊόν και το χρησιμοποιεί ως αφορμή για να αναδείξει θέματα που θεωρεί σημαντικά.

Η δεύτερη είναι πολιτική.

Μέσα από την επιλογή των ειδήσεων, επιχειρεί να θέσει στο επίκεντρο ζητήματα διαφάνειας, ελέγχου της οικονομικής δραστηριότητας και λειτουργίας των θεσμών.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν αυτός ο τρόπος παρέμβασης θα συνοδευτεί από ένα περισσότερο αναλυτικό πρόγραμμα θεσμικών και νομοθετικών αλλαγών.

Για παράδειγμα, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής απαιτεί αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας.

Οι καταγγελίες στον αθλητισμό απαιτούν ανεξάρτητη διερεύνηση, θεσμικές εγγυήσεις και συγκεκριμένες διαδικασίες ελέγχου.

Αντίστοιχα, οι δημόσιες επιδοτήσεις εγείρουν ζητήματα διαφάνειας, κριτηρίων επιλεξιμότητας και ελέγχου πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων.

Η ανάδειξη αυτών των θεμάτων αποτελεί μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η παρουσίαση εφαρμόσιμων λύσεων αποτελεί ξεχωριστή προγραμματική διαδικασία.

Η επιστροφή Τσίπρα και η αναζήτηση πολιτικής ταυτότητας

Η παρέμβαση αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω της πολιτικής παρουσίας του Αλέξη Τσίπρα ως επικεφαλής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.

Η επιλογή ενός σταθερού εβδομαδιαίου βίντεο δείχνει πρόθεση συστηματικής παρουσίας στη δημόσια συζήτηση, με μορφή διαφορετική από τις συνηθισμένες κομματικές ανακοινώσεις.

Ο κινηματογράφος προσφέρει ένα επικοινωνιακό πλαίσιο που μπορεί να συνδυάζει χιούμορ, πολιτική κριτική και πολιτιστικές αναφορές.

Ωστόσο, το περιεχόμενο της πολιτικής πρότασης του κόμματος θα κριθεί από τις θέσεις του για την οικονομία, τους θεσμούς, τη δημόσια διοίκηση, την κοινωνική πολιτική και την καθημερινότητα των πολιτών.

Η επικοινωνιακή πρωτοτυπία και η προγραμματική πληρότητα αποτελούν δύο διαφορετικά κριτήρια αξιολόγησης.

Από τον «Νονό» στην επόμενη πολιτική πρόταση

Με την πρώτη του κινηματογραφική πρόταση, ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να ανοίξει μια νέα μορφή πολιτικού σχολιασμού.

Ο «Νονός» γίνεται το όχημα για αιχμές γύρω από τη διαφάνεια και τη δημόσια λογοδοσία, ενώ η σατιρική προσέγγιση επιτρέπει την παρουσίαση διαφορετικών υποθέσεων μέσα σε ένα σύντομο βίντεο.

Το πολιτικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό.

Πέρα από τις κινηματογραφικές αναλογίες, ποιες συγκεκριμένες λύσεις προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας για τα προβλήματα που επιλέγει να αναδείξει;

Η απάντηση δεν προκύπτει από τη συγκεκριμένη ανάρτηση.

Και αυτή είναι η ουσιαστική διάκριση ανάμεσα στον πολιτικό σχολιασμό και σε μια ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης.

Ο πρώτος μπορεί να αναδεικνύει ζητήματα και να προκαλεί συζήτηση. Η δεύτερη απαιτεί σχέδιο, τεκμηρίωση, συγκεκριμένες δεσμεύσεις και δυνατότητα εφαρμογής.

Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε την κινηματογραφική του πρεμιέρα με τον «Νονό». Η συνέχεια θα δείξει εάν οι εβδομαδιαίες παρεμβάσεις του θα περιοριστούν στον σχολιασμό ή θα συνοδευτούν από αναλυτικές πολιτικές προτάσεις.

Πηγή: pagenews.gr