«Ο Τραμπ απέτυχε. Να λογοδοτήσει».
Με αυτό το μήνυμα, η συντακτική επιτροπή των New York Times παρεμβαίνει πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, καλώντας τους Αμερικανούς να αξιοποιήσουν την ψήφο τους ως μέσο ελέγχου του προέδρου και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Η παρέμβαση αποτελεί σαφή πολιτική τοποθέτηση υπέρ των Δημοκρατικών. Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι το διακύβευμα υπερβαίνει την αξιολόγηση μεμονωμένων κυβερνητικών αποφάσεων και αφορά τη λειτουργία των θεσμικών αντιβάρων στις ΗΠΑ.
Ο ίδιος ο Τραμπ έχει ζητήσει από τους ψηφοφόρους να αντιμετωπίσουν την αναμέτρηση σαν να βρίσκεται προσωπικά στο ψηφοδέλτιο. Οι NYT υιοθετούν αυτή την προτροπή για να καταλήξουν στο αντίθετο πολιτικό συμπέρασμα: οι εκλογές πρέπει να αποτελέσουν στιγμή λογοδοσίας για την προεδρία του.
«Κατηγορητήριο» για θεσμούς, οικονομία και πόλεμο
Στην αποτίμησή της, η εφημερίδα συνδέει τις ανεκπλήρωτες προεκλογικές υποσχέσεις με καταγγελίες για κατάχρηση εξουσίας, υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών και σύγκρουση δημόσιου αξιώματος και ιδιωτικών συμφερόντων.
Κατηγορεί τον πρόεδρο ότι αμφισβήτησε τις αρμοδιότητες του Κογκρέσου, επιχείρησε να παρακάμψει θεσμικούς περιορισμούς και χρησιμοποίησε το υπουργείο Δικαιοσύνης για πολιτική εκδίκηση.
Στο οικονομικό πεδίο, οι NYT αποδίδουν στην κυβερνητική πολιτική επιβάρυνση του κόστους ζωής και διεύρυνση των ανισοτήτων. Ιδιαίτερο βάρος δίνουν στους δασμούς και στον πόλεμο με το Ιράν, τους οποίους θεωρούν βασικές πηγές οικονομικής και στρατηγικής ζημιάς.
Πρόκειται για την αξιολόγηση της συντακτικής επιτροπής, η οποία παρουσιάζει την ακρίβεια, τη στρατιωτική εμπλοκή και τη θεσμική σύγκρουση ως αλληλένδετα στοιχεία του προεδρικού απολογισμού.
Γιατί στο στόχαστρο μπαίνουν και οι Ρεπουμπλικανοί
Η κριτική στρέφεται και στους Ρεπουμπλικανούς του Κογκρέσου.
Κατά την εφημερίδα, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία απέτυχε να ασκήσει ουσιαστικό έλεγχο στον Λευκό Οίκο, επιτρέποντας τη συρρίκνωση του δικού της θεσμικού ρόλου.
Οι NYT υποστηρίζουν ότι οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να κριθούν τόσο για τις αποφάσεις που στήριξαν όσο και για τις προεδρικές ενέργειες που δεν προσπάθησαν να περιορίσουν.
Η αιχμή αφορά τη σχέση του κόμματος με τον Τραμπ: η πολιτική εξάρτηση από τον πρόεδρο, σύμφωνα με το άρθρο, έχει αποδυναμώσει την προθυμία των νομοθετών να υπερασπιστούν τις αρμοδιότητές τους.
Τι θα άλλαζε μια δημοκρατική Βουλή
Η ανάκτηση της Βουλής των Αντιπροσώπων θα έδινε στους Δημοκρατικούς σημαντικά εργαλεία κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Θα μπορούσαν να οργανώνουν ακροάσεις, να ζητούν έγγραφα και καταθέσεις και να διερευνούν κυβερνητικές επιλογές. Παράλληλα, η αλλαγή πλειοψηφίας θα δυσκόλευε την προώθηση του νομοθετικού προγράμματος του προέδρου.
Η εφημερίδα βλέπει επίσης δυνατότητα αξιοποίησης των διαπραγματεύσεων για τις κρατικές δαπάνες, με στόχο την αποκατάσταση χρηματοδοτήσεων σε τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση και η επιστημονική έρευνα.
Αυτά θα αποτελούσαν πεδία πολιτικής διαπραγμάτευσης. Η αλλαγή ελέγχου στη Βουλή δεν θα εξασφάλιζε αυτομάτως την εφαρμογή των επιδιώξεων της αντιπολίτευσης.
Η Γερουσία και το βάρος των διορισμών
Ενδεχόμενος έλεγχος της Γερουσίας θα πρόσθετε τη δυνατότητα ουσιαστικότερης παρέμβασης στην έγκριση μελλοντικών διορισμών υπουργών, ανώτατων αξιωματούχων και ομοσπονδιακών δικαστών.
Οι NYT δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο ενδεχόμενο κενών θέσεων στο Ανώτατο Δικαστήριο, όπου οι αποφάσεις προσωπικού μπορούν να επηρεάσουν τη χώρα για δεκαετίες.
Ακόμη και σε αυτό το σενάριο, ο Τραμπ θα διατηρούσε σημαντικές προεδρικές εξουσίες. Η διαφορά θα βρισκόταν στην παρουσία μιας αντιπολιτευόμενης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ικανής να αυξήσει το πολιτικό και θεσμικό κόστος των επιλογών του.
Ο «Αρμαγεδδών» και η επιμονή Τραμπ ότι θα σαρώσει
Μέσα σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η παρέμβαση του Μιχάλη Ιγνατίου στο Hellas Journal, η οποία προβάλλεται με τίτλο ότι οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν «Αρμαγεδδώνα» για τον πρόεδρο, ενώ εκείνος περιμένει να σαρώσει.
Ο τίτλος αποτυπώνει την ένταση ανάμεσα στις δυσμενείς εκλογικές προσδοκίες για τους Ρεπουμπλικανούς και στην εικόνα βεβαιότητας που επιδιώκει να διατηρήσει ο Τραμπ.
Η διατύπωση αποτελεί δημοσιογραφικό σχολιασμό. Δεν συνιστά συγκεκριμένη αριθμητική πρόβλεψη για τις έδρες ούτε προεξοφλεί το αποτέλεσμα.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η δυσαρέσκεια θα μετατραπεί σε προσέλευση στις κάλπες και σε νίκες στις επιμέρους αναμετρήσεις που καθορίζουν τον έλεγχο του Κογκρέσου.
Στήριξη στους Δημοκρατικούς, με αναγνώριση των αδυναμιών τους
Οι NYT αναγνωρίζουν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα έχει σοβαρές αδυναμίες, περιλαμβανομένης της δυσκολίας να παρουσιάσει συνεκτική δική του ατζέντα.
Παρά την κριτική αυτή, το θεωρούν τη διαθέσιμη εκλογική επιλογή για την αποδοκιμασία της σημερινής διακυβέρνησης και την αποκατάσταση ισχυρότερου ελέγχου στην προεδρική εξουσία.
Η εφημερίδα δεν υποστηρίζει ότι μια ήττα των Ρεπουμπλικανών θα έλυνε τα βαθύτερα προβλήματα της αμερικανικής δημοκρατίας. Τη βλέπει ως δυνατότητα αλλαγής κατεύθυνσης και επαναφοράς της λογοδοσίας.
Όπως συνοψίζει στον τίτλο της:
«Ο Τραμπ απέτυχε. Να λογοδοτήσει».
Πηγή: pagenews.gr