Η εκλογική συμμαχία που επέστρεψε τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο το 2024 εμφανίζει σημάδια αποδυνάμωσης, λίγες ώρες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν πρόκειται για μία μόνο δημοσκοπική μεταβολή. Τα ευρήματα της έρευνας POLITICO/PF Global καταγράφουν τρεις παράλληλες τάσεις: ένα μέρος των προηγούμενων ψηφοφόρων του προέδρου δηλώνει ότι θα επιλέξει Δημοκρατικούς, οι νεότεροι υποστηρικτές του εμφανίζονται λιγότερο πρόθυμοι να προσέλθουν στις κάλπες και η ταύτιση των Ισπανόφωνων ψηφοφόρων του με το κίνημα MAGA υποχωρεί αισθητά.
Το σημαντικότερο εύρημα είναι ότι το 9,5% όσων ψήφισαν Τραμπ το 2024 δηλώνει πλέον πρόθεση ψήφου υπέρ των Δημοκρατικών.
Την ίδια στιγμή, μόνο το 2,4% των προηγούμενων ψηφοφόρων της Κάμαλα Χάρις δηλώνει ότι θα κινηθεί προς τους Ρεπουμπλικανούς.
Η ασυμμετρία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για ένα κόμμα που επένδυσε πολιτικά στη διεύρυνση της επιρροής του μεταξύ των νέων, των Ισπανόφωνων και άλλων κοινωνικών ομάδων πέρα από την παραδοσιακή ρεπουμπλικανική βάση.
Το 9,5% που αλλάζει στρατόπεδο – Η συσπείρωση πέφτει στο 78,6%
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το 78,6% των Αμερικανών που ψήφισαν τον Τραμπ το 2024 δηλώνει ότι θα στηρίξει τους Ρεπουμπλικανούς στις ενδιάμεσες εκλογές.
Αντίθετα, μεταξύ των ψηφοφόρων της Χάρις, το 89,3% παραμένει προσανατολισμένο στους Δημοκρατικούς.
Η διαφορά στη δηλωμένη συσπείρωση των δύο εκλογικών ομάδων φτάνει τις 10,7 ποσοστιαίες μονάδες.
Πέρα από το 9,5% που δηλώνει μετακίνηση προς τους Δημοκρατικούς, ένα επιπλέον 11,9% των προηγούμενων ψηφοφόρων του Τραμπ κατατάσσεται στην κατηγορία «άλλο», η οποία περιλαμβάνει την αποχή, τρίτες επιλογές και την αναποφασιστικότητα.
Αυτό σημαίνει ότι συνολικά το 21,4% των προηγούμενων ψηφοφόρων του δεν δηλώνει σήμερα πρόθεση ψήφου υπέρ των Ρεπουμπλικανών.
Ωστόσο, το ποσοστό αυτό δεν αντιστοιχεί αποκλειστικά σε ψηφοφόρους που έχουν στραφεί στους Δημοκρατικούς.
Η διάκριση είναι κρίσιμη, καθώς η αλλαγή κομματικής προτίμησης και η πιθανή αποχή επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο το εκλογικό αποτέλεσμα.
Στην αντίπαλη πλευρά, το 8,2% των προηγούμενων ψηφοφόρων της Χάρις κατατάσσεται στην κατηγορία «άλλο».
Οι Δημοκρατικοί εμφανίζουν επομένως μεγαλύτερη διατήρηση της προηγούμενης εκλογικής τους βάσης, χωρίς αυτό να αποδεικνύει από μόνο του ότι έχουν εξασφαλίσει νέα σταθερή πλειοψηφία.
Ισπανόφωνοι: Από το 56% στο 37% η ταύτιση με το MAGA
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η μεταβολή μεταξύ των Ισπανόφωνων ψηφοφόρων του Τραμπ.
Στα τέλη του 2025, το 56% αυτής της ομάδας αυτοπροσδιοριζόταν ως MAGA.
Τον Οκτώβριο του 2026, το ποσοστό είχε υποχωρήσει στο 37%.
Πρόκειται για πτώση 19 ποσοστιαίων μονάδων μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο.
Παράλληλα, το ποσοστό των Ισπανόφωνων ψηφοφόρων του Τραμπ που δηλώνουν ότι βρίσκονται εκτός MAGA αυξήθηκε από 38% σε 56%.
Η μεταβολή δεν σημαίνει απαραίτητα εγκατάλειψη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, περίπου τα δύο τρίτα των Ισπανόφωνων που είχαν ψηφίσει Τραμπ εξακολουθούν να δηλώνουν πρόθεση στήριξης των Ρεπουμπλικανών.
Δείχνει, όμως, ότι η κομματική επιλογή και η ταύτιση με το πολιτικό κίνημα του προέδρου δεν είναι πλέον το ίδιο πράγμα για ένα σημαντικό τμήμα αυτών των ψηφοφόρων.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, καθώς η διεύρυνση της επιρροής του Τραμπ στους Ισπανόφωνους υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικά της νίκης του το 2024.
Οι απελάσεις δημιουργούν αντιδράσεις μέσα στην ίδια την εκλογική βάση
Ένας από τους παράγοντες που συνδέονται με την αποστασιοποίηση των Ισπανόφωνων είναι η εφαρμογή της μεταναστευτικής πολιτικής.
Ο Τραμπ είχε θέσει την αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων και τις μαζικές απελάσεις στο επίκεντρο της προεκλογικής του εκστρατείας.
Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάζει το POLITICO, οι Ισπανόφωνοι ψηφοφόροι του είναι πιθανότερο από άλλους υποστηρικτές του να θεωρούν ότι οι απελάσεις εφαρμόζονται με υπερβολικά επιθετικό τρόπο.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει πολιτική σημασία σε περιοχές όπου το μεταναστευτικό συνδέεται άμεσα με την καθημερινότητα των οικογενειών και τις τοπικές οικονομίες.
Στο νότιο Τέξας, οι Ρεπουμπλικανοί αντιμετωπίζουν δυσκολότερο πολιτικό περιβάλλον σε περιφέρειες όπου είχαν καταγράψει σημαντική άνοδο στις προηγούμενες εκλογές.
Κατά το POLITICO, Ρεπουμπλικανοί βουλευτές έχουν εκφράσει ανησυχίες για τις συνέπειες της πολιτικής μαζικών απελάσεων, την εφαρμογή της οποίας συνδέουν με τον ανώτερο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ.
Οι εξελίξεις επηρεάζουν τις προσπάθειες των Ρεπουμπλικανών να διεκδικήσουν έδρες από τους Δημοκρατικούς Βισέντε Γκονσάλες και Χένρι Κουέγιαρ, ενώ δημιουργούν πρόσθετες προκλήσεις και για τη Ρεπουμπλικανή Μόνικα Ντε Λα Κρους.
Η ίδια διεκδικεί επανεκλογή σε ανασχεδιασμένη περιφέρεια την οποία ο Τραμπ είχε κερδίσει το 2024 με διαφορά 18 ποσοστιαίων μονάδων.
Η ακρίβεια επιστρέφει ως πολιτικό πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο
Η οικονομία αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα πίεσης.
Το κόστος ζωής, που είχε συμβάλει στην αποδυνάμωση των Δημοκρατικών το 2024, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της αξιολόγησης της κυβέρνησης Τραμπ.
Οι ψηφοφόροι που είχαν επιλέξει τους Ρεπουμπλικανούς αναζητώντας βελτίωση στην αγοραστική τους δύναμη καλούνται τώρα να αξιολογήσουν τις επιδόσεις της νέας κυβέρνησης.
Ο Ντάνιελ Γκάρσα, πρόεδρος της πρωτοβουλίας LIBRE και Ρεπουμπλικανός στρατηγικός σύμβουλος με έδρα το Τέξας, αποδίδει σημαντικό μέρος της δυσαρέσκειας στις συνεχιζόμενες οικονομικές πιέσεις.
Η δυσκολία για τους Ρεπουμπλικανούς είναι ότι η οικονομική απογοήτευση συνυπάρχει με τις αντιδράσεις στη μεταναστευτική πολιτική.
Για έναν ψηφοφόρο που αντιμετωπίζει υψηλές τιμές και ταυτόχρονα ανησυχεί για τις επιπτώσεις των απελάσεων στην κοινότητά του, τα δύο ζητήματα μπορεί να λειτουργούν σωρευτικά.
Ο Λευκός Οίκος, από την πλευρά του, υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική και υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος υλοποιεί τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.
Οι νέοι απομακρύνονται από τις κάλπες – Πτώση 13 μονάδων
Σημαντική μεταβολή καταγράφεται και στη διάθεση εκλογικής συμμετοχής των νεότερων ψηφοφόρων του Τραμπ.
Μεταξύ των υποστηρικτών του ηλικίας 20 έως 29 ετών, το ποσοστό όσων δηλώνουν βέβαιοι ότι θα ψηφίσουν υποχώρησε από το 52% στα τέλη του 2025 στο 39% τον Οκτώβριο του 2026.
Η μείωση φτάνει τις 13 ποσοστιαίες μονάδες.
Στους ψηφοφόρους ηλικίας 30 ετών και άνω, η αντίστοιχη υποχώρηση ήταν πολύ μικρότερη, από 68% σε 66%.
Η διαφορά υποδηλώνει ότι η μειωμένη κινητοποίηση είναι εντονότερη στις νεότερες ηλικίες της εκλογικής βάσης του προέδρου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι νέοι αυτοί ψηφοφόροι έχουν στραφεί απαραίτητα στους Δημοκρατικούς.
Σημαίνει ότι ένα τμήμα τους εμφανίζεται λιγότερο αποφασισμένο να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία.
Για τις ενδιάμεσες εκλογές, στις οποίες η προσέλευση μπορεί να διαφοροποιείται σημαντικά από τις προεδρικές αναμετρήσεις, η μεταβολή αυτή αποτελεί παράγοντα που παρακολουθούν στενά τα κομματικά επιτελεία.
Ο πόλεμος στο Ιράν και η αμφισβήτηση της προεκλογικής υπόσχεσης
Σύμφωνα με το POLITICO, ο πόλεμος στο Ιράν έχει ενισχύσει τη δυσαρέσκεια σε τμήματα των νεότερων υποστηρικτών του Τραμπ.
Ο πρόεδρος είχε επενδύσει προεκλογικά στην υπόσχεση ότι θα απέτρεπε νέες παρατεταμένες αμερικανικές στρατιωτικές εμπλοκές.
Η εξέλιξη της σύγκρουσης έχει προκαλέσει αντιδράσεις μεταξύ ψηφοφόρων που είχαν συνδέσει την υποστήριξή τους με αυτή την προσδοκία.
Η κριτική δεν προέρχεται αποκλειστικά από τους Δημοκρατικούς.
Έχει εμφανιστεί και σε συντηρητικούς κύκλους, καθώς και σε πρόσωπα με επιρροή σε νεότερα ακροατήρια.
Το POLITICO αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον Τζο Ρόγκαν, ο οποίος είχε φιλοξενήσει τον Τραμπ και τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2024.
Η συζήτηση για την εξωτερική πολιτική προστίθεται έτσι στην οικονομική δυσαρέσκεια και στις αντιδράσεις για τις απελάσεις, δημιουργώντας διαφορετικές εστίες αμφισβήτησης στο εσωτερικό της ρεπουμπλικανικής εκλογικής συμμαχίας.
Από το νότιο Τέξας στη Φλόριντα: Οι Ρεπουμπλικανοί αναπροσαρμόζουν την εκστρατεία
Η μεταβολή του πολιτικού κλίματος έχει πρακτικές συνέπειες στον προεκλογικό σχεδιασμό.
Στο νότιο Τέξας, η ηγεσία των Ρεπουμπλικανών επιχειρεί να ενισχύσει την κινητοποίηση των ψηφοφόρων, με τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, να πραγματοποιεί νέα περιοδεία στην περιοχή.
Στη Φλόριντα, το ενδιαφέρον στρέφεται ιδιαίτερα στις περιοχές με ισχυρή ισπανόφωνη παρουσία.
Η κομητεία Μαϊάμι-Ντέιντ είχε αποτελέσει χαρακτηριστικό παράδειγμα της διεύρυνσης της ρεπουμπλικανικής επιρροής το 2024, όταν ο Τραμπ επικράτησε εκεί για πρώτη φορά για το κόμμα του σε προεδρική αναμέτρηση από το 1988.
Η δυνατότητα διατήρησης αυτών των κερδών αποτελεί σημαντικό ζήτημα για τον μελλοντικό σχεδιασμό των Ρεπουμπλικανών.
Παράλληλα, το κόμμα ενισχύει την κινητοποίηση και σε νότιες πολιτείες με μεγάλους πληθυσμούς Μαύρων ψηφοφόρων, καθώς η συμμετοχή διαφορετικών κοινωνικών ομάδων μπορεί να επηρεάσει τις επιμέρους αναμετρήσεις.
Τι δείχνουν πραγματικά τα στοιχεία – Και τι δεν μπορούν να προβλέψουν
Η έρευνα POLITICO/PF Global βασίζεται σε πέντε διαδικτυακά δημοσκοπικά κύματα, από τις 3 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου 2026, με συνολικό δείγμα 10.110 ενηλίκων στις ΗΠΑ.
Για τις συγκρίσεις με τα τέλη του 2025 χρησιμοποιούνται επιπλέον προηγούμενα κύματα, με συνολικό δείγμα 14.317 συμμετεχόντων.
Η ψήφος στις προεδρικές εκλογές του 2024 καταγράφεται βάσει της δήλωσης των ίδιων των ερωτηθέντων.
Επομένως, τα ευρήματα δεν αποτελούν καταμέτρηση πραγματικών ψήφων ούτε επιτρέπουν την αυτόματη μετατροπή των δημοσκοπικών μετακινήσεων σε προβλέψεις για έδρες στο Κογκρέσο.
Επιπλέον, οι συγκρίσεις μεταξύ των δύο χρονικών περιόδων αποτυπώνουν μεταβολές στα αντίστοιχα δείγματα και όχι κατ’ ανάγκη αλλαγή στάσης των ίδιων ακριβώς προσώπων.
Αυτό που αναδεικνύουν είναι ότι η εκλογική βάση του Τραμπ δεν εμφανίζεται εξίσου συσπειρωμένη σε όλες τις κοινωνικές και ηλικιακές ομάδες.
Για τους Ρεπουμπλικανούς, το ζήτημα είναι η διατήρηση των κερδών του 2024. Για τους Δημοκρατικούς, η πρόκληση είναι να μετατρέψουν την καταγεγραμμένη δυσαρέσκεια σε πραγματική εκλογική συμμετοχή.
Η τελική εικόνα θα εξαρτηθεί από την προσέλευση στις κάλπες, τις τοπικές υποψηφιότητες και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε εκλογικής περιφέρειας.
Πηγή: pagenews.gr