Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα κριθεί μόνο από το ποσοστό του πρώτου κόμματος. Θα εξαρτηθεί επίσης από τη διασπορά της ψήφου, τη συμμετοχή, τον αριθμό των κομμάτων που θα μπουν στη Βουλή και τη δυνατότητα των πολιτικών σχηματισμών να διατηρήσουν τη δυναμική τους μέχρι την κάλπη.
Σε αυτή την εκλογική αριθμητική επικεντρώθηκε ο Ανδρέας Δρυμιώτης, ο οποίος, μιλώντας στις 9 Νοεμβρίου στην εκπομπή «Action Τώρα» του Action24, παρουσίασε τις προσωπικές του εκτιμήσεις για τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, τον Αλέξη Τσίπρα και το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.
Ο εκλογικός αναλυτής υποστήριξε ότι η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία με ποσοστό της τάξης του 36%, εφόσον ένα σημαντικό μέρος των ψήφων κατευθυνθεί σε κόμματα που θα μείνουν εκτός Βουλής.
Παράλληλα, επανέλαβε τις επιφυλάξεις του για την εκλογική απήχηση του Αλέξη Τσίπρα και αμφισβήτησε τη δυνατότητα ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αντώνη Σαμαρά να διατηρήσει την εκλογική του παρουσία σε περίπτωση δεύτερης αναμέτρησης.
Πρόκειται για εκτιμήσεις του ίδιου και όχι για αποτελέσματα νέας δημοσκόπησης.
Η αριθμητική του 36%: Πώς συνδέεται με την αυτοδυναμία
Το πρώτο σημείο της παρέμβασης Δρυμιώτη αφορά το εκλογικό σύστημα.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να διεκδικήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία με ποσοστό περίπου 36%, εφόσον το 8%–10% των έγκυρων ψήφων κατευθυνθεί σε κόμματα που δεν θα ξεπεράσουν το όριο εισόδου στη Βουλή.
Η εκτίμησή του στηρίζεται στο γεγονός ότι οι έδρες κατανέμονται μεταξύ των κομμάτων που εξασφαλίζουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των ψήφων που μένει εκτός Βουλής, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το σχετικό βάρος των κομμάτων που συμμετέχουν στην κατανομή των εδρών.
Ωστόσο, το 36% δεν αποτελεί σταθερό ή αυτόματο όριο αυτοδυναμίας.
Το αποτέλεσμα επηρεάζεται από το ποσοστό του πρώτου κόμματος, το κλιμακωτό μπόνους εδρών και το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που μένουν κάτω από το 3%.
Επομένως, το σενάριο Δρυμιώτη πρέπει να εξεταστεί ως συγκεκριμένη εκλογική υπόθεση και όχι ως εξασφαλισμένο αποτέλεσμα.
Το ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρουλάκης και η μάχη της δεύτερης θέσης
Η δεύτερη διάσταση των τοποθετήσεων Δρυμιώτη αφορά τον ανταγωνισμό στον χώρο της αντιπολίτευσης.
Σε προηγούμενες παρεμβάσεις του, ο εκλογικός αναλυτής είχε εκφράσει την εκτίμηση ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μπορούσε να επικρατήσει του Αλέξη Τσίπρα στη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης.
Η προσέγγιση αυτή συνδέεται με ένα ευρύτερο πολιτικό ερώτημα: ποιος μπορεί να αποτελέσει τον βασικό εκφραστή της αντιπολίτευσης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία;
Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει οργανωμένη κομματική παρουσία και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ενώ η εκλογική δυναμική ενός νέου ή ανασυγκροτημένου σχήματος γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει να αποτυπωθεί στην πράξη.
Η πολιτική σημασία της δεύτερης θέσης δεν είναι μόνο συμβολική.
Συνδέεται με την κατανομή των κοινοβουλευτικών δυνάμεων, τη δυνατότητα διαμόρφωσης πολιτικής ατζέντας και τις μετεκλογικές συζητήσεις για τη διακυβέρνηση.
Πάντως, η θέση που θα καταλάβει κάθε κόμμα δεν μπορεί να συναχθεί με βεβαιότητα από προσωπικές εκτιμήσεις αναλυτών.
Το «στοίχημα» για τον Τσίπρα και η διαφορά ανάμεσα στο 12% και το 13%
Ο Ανδρέας Δρυμιώτης έχει επανειλημμένα διατυπώσει επιφυλάξεις για την εκλογική απήχηση του Αλέξη Τσίπρα.
Σε προηγούμενες δημόσιες παρεμβάσεις του είχε τοποθετήσει την εκτίμησή του γύρω στο 12%, ενώ στη νεότερη συνέντευξη της 9ης Νοεμβρίου επανέλαβε ότι θα ζητήσει δημόσια συγγνώμη εάν ο πρώην πρωθυπουργός ξεπεράσει το 13%.
Η διαφοροποίηση έχει σημασία, καθώς άλλο είναι μια εκτίμηση εκλογικής επίδοσης και άλλο το όριο που ο ίδιος θέτει για τη δημόσια δέσμευσή του.
Ο αναλυτής αμφισβήτησε επίσης τη σταθερότητα της εκλογικής απήχησης του Αλέξη Τσίπρα, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές μετρήσεις παρουσιάζουν διακυμάνσεις.
Ωστόσο, χωρίς συγκεκριμένη δημοσκόπηση, ημερομηνία διεξαγωγής, δείγμα και μεθοδολογία, οι τοποθετήσεις αυτές δεν συνιστούν ανεξάρτητα τεκμηριωμένη πρόβλεψη.
Η πραγματική εκλογική επίδοση θα εξαρτηθεί από το πολιτικό σχήμα που θα συμμετάσχει στην αναμέτρηση, τις προγραμματικές του θέσεις, τη σύνθεση των ψηφοδελτίων και τη στάση των ψηφοφόρων.
Η κριτική για το Παρίσι: Ποιο ακροατήριο προσεγγίζει ο Τσίπρας;
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο Ανδρέας Δρυμιώτης για τη δημόσια παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι.
Ο αναλυτής συνέδεσε τις αναφορές του πρώην πρωθυπουργού στις κοινωνικές κινητοποιήσεις με το ερώτημα σε ποιο εκλογικό ακροατήριο απευθύνεται.
«Δεν απευθύνεται στους νοικοκυραίους αν θέλει διαδηλώσεις όπως στο Παρίσι», ανέφερε.
Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει τη δική του πολιτική ερμηνεία για την απήχηση της ρητορικής Τσίπρα.
Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι οι πολίτες που ενδιαφέρονται για οικονομική ή πολιτική σταθερότητα απορρίπτουν συνολικά τις κοινωνικές κινητοποιήσεις.
Το πολιτικό ερώτημα είναι διαφορετικό: κατά πόσο ένα κόμμα μπορεί να συνδυάζει την έκφραση κοινωνικής δυσαρέσκειας με μια πειστική πρόταση διακυβέρνησης.
Για τον Αλέξη Τσίπρα, η πρόκληση αυτή συνδέεται και με την αξιολόγηση της προηγούμενης κυβερνητικής του θητείας.
Ο παράγοντας Σαμαράς και οι ισορροπίες στα δεξιά της ΝΔ
Η παρέμβαση Δρυμιώτη επεκτάθηκε και στον Αντώνη Σαμαρά.
Ο αναλυτής εξέφρασε την άποψη ότι ένα ενδεχόμενο νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού θα μπορούσε να αντιμετωπίσει σημαντικές δυσκολίες διατήρησης της εκλογικής του παρουσίας, ιδιαίτερα εάν ακολουθούσε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Η τοποθέτηση αφορά ένα υποθετικό πολιτικό σενάριο και όχι δεδομένη εκλογική εξέλιξη.
Η πιθανή παρουσία ενός νέου κόμματος στον χώρο της Κεντροδεξιάς θα μπορούσε να επηρεάσει την κατανομή των ψήφων, αλλά η έκταση αυτής της επίδρασης δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς αξιόπιστα δεδομένα.
Υπάρχει, μάλιστα, μια ενδιαφέρουσα αντίφαση που πρέπει να εξεταστεί στην εκλογική αριθμητική: ένα νέο κόμμα μπορεί να αφαιρέσει ψήφους από το πρώτο κόμμα, αλλά, εάν δεν ξεπεράσει το 3%, οι ψήφοι του δεν συμμετέχουν στην κατανομή των εδρών.
Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από το μέγεθος και την προέλευση αυτών των μετακινήσεων.
Η συμμετοχή στις κάλπες: Γιατί δεν αρκεί η σύγκριση με τις ευρωεκλογές
Ένα ακόμη στοιχείο της ανάλυσης Δρυμιώτη αφορά τη συμμετοχή.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η αυξημένη προσέλευση στις εθνικές εκλογές μπορεί να λειτουργήσει ευνοϊκά για τη Νέα Δημοκρατία.
Απέδωσε μέρος της πτώσης των ποσοστών της στις ευρωεκλογές στη σημαντικά χαμηλότερη συμμετοχή.
Η παρατήρηση αναδεικνύει μια ουσιαστική παράμετρο της εκλογικής συμπεριφοράς: οι εθνικές εκλογές και οι ευρωεκλογές δεν κινητοποιούν υποχρεωτικά τα ίδια τμήματα του εκλογικού σώματος.
Η υψηλότερη συμμετοχή, ωστόσο, δεν ευνοεί αυτομάτως ένα συγκεκριμένο κόμμα.
Η επίδρασή της εξαρτάται από το ποιοι προσέρχονται επιπλέον στις κάλπες, ποια ήταν η προηγούμενη εκλογική τους συμπεριφορά και ποιες πολιτικές επιλογές κάνουν στη συγκεκριμένη αναμέτρηση.
Συνεπώς, η συμμετοχή αποτελεί κρίσιμη μεταβλητή, αλλά όχι από μόνη της επαρκή ένδειξη για το αποτέλεσμα.
Η ευρύτερη πολιτική εικόνα: Αυτοδυναμία, αντιπολίτευση και κυβερνησιμότητα
Οι εκτιμήσεις Δρυμιώτη αποκτούν πρόσθετο ενδιαφέρον υπό το πρίσμα της συζήτησης που έχει ανοίξει για τις πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επαναλάβει ότι η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει αυτοδυναμία, ενώ έχει προσδιορίσει το ΠΑΣΟΚ ως τον μοναδικό δυνητικό κυβερνητικό εταίρο που θα μπορούσε να εξετάσει σε διαφορετική περίπτωση.
Από την πλευρά του, το ΠΑΣΟΚ έχει απορρίψει τη συνεργασία με τη ΝΔ.
Αυτές οι τοποθετήσεις καθιστούν ιδιαίτερα σημαντική τη σύνθεση της επόμενης Βουλής, χωρίς να επιτρέπουν ασφαλή συμπεράσματα για τις αποφάσεις που θα ληφθούν μετά τις εκλογές.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και τα ερωτήματα για τη δυναμική του Αλέξη Τσίπρα, καθώς και για ενδεχόμενες νέες κομματικές πρωτοβουλίες.
Οι μεταβολές στην εκλογική επιρροή κάθε σχηματισμού μπορούν να επηρεάσουν τόσο την κοινοβουλευτική αριθμητική όσο και τις δυνατότητες πολιτικής συνεννόησης.
Τι μένει να αποδειχθεί στην κάλπη
Η παρέμβαση του Ανδρέα Δρυμιώτη ανέδειξε συγκεκριμένα σενάρια για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με επίκεντρο το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας, τον ανταγωνισμό ΠΑΣΟΚ–Τσίπρα και τις πιθανές μεταβολές στον χώρο της Κεντροδεξιάς.
Η πολιτική σημασία τους βρίσκεται στο ότι επαναφέρουν τη συζήτηση για την αυτοδυναμία και την κατανομή των εδρών, όχι στο ότι προδικάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα.
Η συμμετοχή, τα ποσοστά των κομμάτων εκτός Βουλής και η τελική εικόνα των πολιτικών σχηματισμών θα είναι καθοριστικοί παράγοντες.
Ο ίδιος ο Δρυμιώτης επέλεξε να υπογραμμίσει την προσωπική του εκτίμηση για τον Αλέξη Τσίπρα, επαναλαμβάνοντας τη δημόσια δέσμευσή του:
«Έχω δεσμευθεί να ζητήσω συγγνώμη αν ξεπεράσει το 13%».
Πηγή: pagenews.gr