Διεθνή

Μελόνι σε πολιτικό δίλημμα: Ο «στρατηγός της εξέγερσης» απαιτεί τέλος στη βοήθεια προς την Ουκρανία

Μελόνι σε πολιτικό δίλημμα: Ο «στρατηγός της εξέγερσης» απαιτεί τέλος στη βοήθεια προς την Ουκρανία
Ο Ρομπέρτο Βανάτσι, πρώην στρατηγός των ειδικών δυνάμεων και επικεφαλής της ιταλικής Ακροδεξιάς, θέτει τρεις όρους για να στηρίξει μια δεύτερη κυβέρνηση Μελόνι: διακοπή της βοήθειας στο Κίεβο, μαζικούς επαναπατρισμούς μεταναστών και εγκατάλειψη της ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας. Με το κόμμα του κοντά στο 7%, η αντιπαράθεση αποκτά ευρωπαϊκές και γεωπολιτικές διαστάσεις ενόψει των εκλογών του 2027.

«Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδυναμώνει την Ευρώπη».

Με αυτή τη δήλωση, ο Ρομπέρτο Βανάτσι (Roberto Vannacci), πρώην στρατηγός των ιταλικών ειδικών δυνάμεων και νυν ευρωβουλευτής, θέτει ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης με την πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι: τη συνέχιση της ιταλικής υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Σε συνέντευξή του στο POLITICO, ο επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Futuro Nazionale (Εθνικό Μέλλον) παρουσιάζει τους όρους υπό τους οποίους θα μπορούσε να στηρίξει μια νέα κυβέρνηση της Μελόνι μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2027.

Δεν ζητά υπουργείο ούτε κυβερνητική θέση. Θέλει, όπως εξηγεί, να παραμείνει επικεφαλής του κόμματός του, αποκτώντας παράλληλα τη δυνατότητα να επηρεάζει τις αποφάσεις μιας μελλοντικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

Η Μελόνι έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι δεν προτίθεται να δεχθεί πολιτικούς εκβιασμούς. Ο Βανάτσι, ωστόσο, θεωρεί ότι οι εκλογικές ισορροπίες μπορεί να δημιουργήσουν διαφορετικά δεδομένα.

Το διακύβευμα δεν περιορίζεται στην επόμενη κυβέρνηση της Ιταλίας. Αφορά τη στάση της Ρώμης απέναντι στη Ρωσία, την ευρωπαϊκή πολιτική για τη μετανάστευση και την πορεία της πράσινης μετάβασης.

Οι τρεις όροι που θέτει στη Μελόνι

Από το γραφείο του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, κάτω από μια φωτογραφία που τον απεικονίζει να πραγματοποιεί άλμα με αλεξίπτωτο, ο 58χρονος πρώην στρατηγός περιγράφει τις πολιτικές προϋποθέσεις μιας ενδεχόμενης συμφωνίας.

Πρώτος όρος είναι η πλήρης διακοπή της ιταλικής υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Δεύτερος, η επιστροφή μεταναστών τους οποίους θεωρεί ότι δεν έχουν ενσωματωθεί στην ιταλική κοινωνία.

«Πρέπει να τους στείλουμε πίσω», δηλώνει χαρακτηριστικά.

Τρίτος όρος είναι η εγκατάλειψη της υποστήριξης της Ιταλίας προς την ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία.

«Να τερματίσουμε την υποστήριξή μας στην Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ», αναφέρει.

Οι απαιτήσεις αυτές συνιστούν ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης, με ουσιαστικές αποκλίσεις από βασικές επιλογές της σημερινής ιταλικής κυβέρνησης.

Ιδιαίτερα στο ζήτημα της Ουκρανίας, η διαφορά είναι σαφής: η Μελόνι έχει διατηρήσει τη στήριξη της Ρώμης προς το Κίεβο, ενώ ο Βανάτσι ζητά τον τερματισμό της.

Το 7% που περιπλέκει τους σχεδιασμούς της ιταλικής Δεξιάς

Το κόμμα του Βανάτσι, το οποίο εμφανίστηκε στην ιταλική πολιτική σκηνή πριν από περίπου εννέα μήνες, συγκεντρώνει σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που επικαλείται το POLITICO ποσοστά κοντά στο 7%.

Πρόκειται για επίπεδα υποστήριξης συγκρίσιμα με εκείνα των σημερινών κυβερνητικών εταίρων της Μελόνι, της Λέγκας και της Forza Italia.

Παρότι το Futuro Nazionale έχει καταγράψει κάμψη σε σχέση με την αρχική του δυναμική, ο επικεφαλής του υποβαθμίζει τη σημασία της.

Ως ένδειξη της απήχησής του, παρουσιάζει φωτογραφία από πρόσφατη εκδήλωση στην Πιατσέντσα, όπου το θέατρο ήταν κατάμεστο.

Οι εμφανίσεις του, πάντως, συνοδεύονται συχνά από ισχυρή αστυνομική παρουσία, καθώς συγκεντρώνουν τόσο υποστηρικτές όσο και διαδηλωτές που αντιδρούν στις πολιτικές του θέσεις.

Ο πολιτικός επιστήμονας Τζοβάνι Ορσίνα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο LUISS της Ρώμης, επισημαίνει ότι η παρουσία του Βανάτσι περιπλέκει τις εκλογικές ισορροπίες για την κυβερνητική συμμαχία.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο το ποσοστό που συγκεντρώνει ο πρώην στρατηγός, αλλά και το κατά πόσο οι ψήφοι του θα ενισχύσουν ή θα κατακερματίσουν τη συνολική δύναμη της ιταλικής Κεντροδεξιάς.

Η Ουκρανία γίνεται το μεγαλύτερο σημείο σύγκρουσης

Η εξωτερική πολιτική αποτελεί το πιο ευαίσθητο πεδίο της αντιπαράθεσης.

Ο Βανάτσι υπηρέτησε για δύο χρόνια ως στρατιωτικός ακόλουθος της Ιταλίας στη Μόσχα και έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή του στην ευρωπαϊκή εμπλοκή στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Στη συνέντευξή του απορρίπτει τις κατηγορίες των πολιτικών αντιπάλων του ότι η διακοπή της βοήθειας προς το Κίεβο θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του Κρεμλίνου.

«Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδυναμώνει την Ευρώπη», υποστηρίζει.

Παράλληλα, εκτιμά ότι ούτε οι ευρωπαϊκές χώρες ούτε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα έπρεπε να εμπλέκονται σε πολέμους που θεωρεί ότι δεν μπορούν να κερδηθούν.

Η προσέγγισή του συγκρούεται με τη στρατηγική που έχει ακολουθήσει η Μελόνι από την ανάληψη της πρωθυπουργίας.

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός έχει επιδιώξει να συνδυάσει τη συντηρητική πολιτική της ταυτότητα με τη διατήρηση στενών σχέσεων με το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους βασικούς ευρωπαϊκούς εταίρους.

Η υποστήριξη προς την Ουκρανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επιλογής.

Επομένως, μια πιθανή συμφωνία με τον Βανάτσι θα έθετε ένα ουσιαστικό ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο θα μπορούσε να μεταβληθεί η εξωτερική πολιτική της Ρώμης προκειμένου να εξασφαλιστεί κοινοβουλευτική στήριξη;

«Επαναπατρισμός» 2,4 εκατομμυρίων μεταναστών

Εξίσου αμφιλεγόμενη είναι η μεταναστευτική ατζέντα του πρώην στρατηγού.

Ο Βανάτσι υποστηρίζει ότι η Ιταλία πρέπει να προχωρήσει στην επιστροφή μεταναστών που, κατά την άποψή του, δεν έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία.

Μάλιστα, προσδιορίζει τον αριθμό σε περίπου 2,4 εκατομμύρια ανθρώπους, που αντιστοιχούν στο 4% του πληθυσμού της χώρας.

Η πρόταση εγείρει σοβαρά νομικά και πολιτικά ερωτήματα, καθώς η δυνατότητα απομάκρυνσης προσώπων από μια χώρα εξαρτάται από την ιθαγένεια, το καθεστώς διαμονής, το ευρωπαϊκό δίκαιο και τις διεθνείς υποχρεώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Βανάτσι έχει αναπτύξει τη δημόσια παρουσία του γύρω από ιδιαίτερα σκληρές θέσεις για τη μετανάστευση και την εθνική ταυτότητα.

Το 2023 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με το βιβλίο του «Il mondo al contrario» («Ο κόσμος ανάποδα»), το οποίο επικρίθηκε για ρατσιστικές, ομοφοβικές, ισλαμοφοβικές και αντισημιτικές αναφορές.

Οι θέσεις του συνεχίζουν να προκαλούν πολιτική αντιπαράθεση, ακόμη και στο εσωτερικό της ιταλικής Δεξιάς.

Η Μελόνι απαντά: Δεν θα κυβερνήσω υπό ομηρία

Η Τζόρτζια Μελόνι έχει ήδη επιχειρήσει να χαράξει σαφή διαχωριστική γραμμή απέναντι στον Βανάτσι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου, η πρωθυπουργός έχει απορρίψει το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα την καθιστούσε εξαρτημένη από τους όρους του πρώην στρατηγού.

Η πολιτική αντιπαράθεση είναι ιδιαίτερα σύνθετη, καθώς και οι δύο απευθύνονται σε τμήματα του συντηρητικού εκλογικού σώματος.

Ο Βανάτσι επιχειρεί να εκπροσωπήσει ψηφοφόρους που θεωρούν ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει προσαρμοστεί υπερβολικά στις ευρωπαϊκές και διεθνείς ισορροπίες.

Η Μελόνι, από την πλευρά της, επιδιώκει να διατηρήσει τη συνοχή της κυβερνητικής συμμαχίας και να υπερασπιστεί τις επιλογές της στην εξωτερική πολιτική και στην οικονομία.

Ο Ορσίνα επισημαίνει ότι η Ιταλίδα πρωθυπουργός έχει ενισχύσει τη ρητορική της για τη μετανάστευση, επιχειρώντας να απευθυνθεί στους συντηρητικούς ψηφοφόρους.

Παράλληλα, έχει υποστηρίξει ότι μια ψήφος στον Βανάτσι θα μπορούσε τελικά να διευκολύνει την Κεντροαριστερά, λόγω της διάσπασης της δεξιάς ψήφου.

«Δεν θέλω υπουργείο – Θέλω να παραμείνω αρχηγός»

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές δηλώσεις του Βανάτσι αφορά τον ρόλο που θα επιθυμούσε να διαδραματίσει σε περίπτωση πολιτικής συμφωνίας.

«Δεν θέλω καμία θέση στην κυβέρνηση. Θέλω να συνεχίσω να είμαι ο αρχηγός του κόμματός μου και δεν μπορείς να κάνεις και τα δύο», δηλώνει στο POLITICO.

Η επιλογή αυτή θα του επέτρεπε, εφόσον υπάρξει σχετική συμφωνία, να στηρίζει μια κυβέρνηση από το Κοινοβούλιο χωρίς να αναλαμβάνει υπουργικές αρμοδιότητες.

Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του με τον ιταλικό χαρακτηρισμό «casinista», δηλαδή άνθρωπο που προκαλεί αναστάτωση και αμφισβητεί τις καθιερωμένες ισορροπίες.

«Πάντα ήμουν έτσι», δηλώνει, συνδέοντας αυτό το χαρακτηριστικό με τη στρατιωτική του διαδρομή.

«Γι’ αυτό έκανα καριέρα στις ειδικές δυνάμεις και όχι στις συμβατικές δυνάμεις».

Η αυτοπεριγραφή του αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο επιδιώκει να παρουσιάσει την πολιτική του παρουσία: ως μια διαρκή πρόκληση προς το παραδοσιακό κομματικό σύστημα.

Η ευρωπαϊκή διάσταση: Ουκρανία, Πράσινη Συμφωνία και νέες ισορροπίες

Η αντιπαράθεση Μελόνι–Βανάτσι παρακολουθείται με ενδιαφέρον και εκτός Ιταλίας.

Η Ρώμη αποτελεί μία από τις σημαντικότερες οικονομίες της Ευρωζώνης και διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στις αποφάσεις για την ευρωπαϊκή άμυνα, την Ουκρανία, τη μετανάστευση και την ενεργειακή μετάβαση.

Οι απαιτήσεις του Βανάτσι αγγίζουν τρεις από τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η διακοπή της βοήθειας προς την Ουκρανία θα μπορούσε να επηρεάσει τον ευρωπαϊκό συντονισμό για την υποστήριξη του Κιέβου.

Η εγκατάλειψη της Πράσινης Συμφωνίας θα δημιουργούσε πρόσθετες πολιτικές αντιπαραθέσεις γύρω από την κλιματική και βιομηχανική πολιτική.

Οι προτάσεις για μαζικές επιστροφές μεταναστών θα έθεταν ζητήματα συμβατότητας με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.

Η Λία Κουαρταπέλε, βουλευτής του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος και αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, εκφράζει την ανησυχία ότι μια τέτοια συμφωνία θα είχε ιδιαίτερα σημαντικές συνέπειες για την Ουκρανία.

«Νομίζω ότι αυτό θα γίνει εις βάρος της Ουκρανίας», δηλώνει στο POLITICO.

Το 2027 και το δίλημμα της ιταλικής Δεξιάς

Η πολιτική παρουσία του Βανάτσι δημιουργεί ένα νέο δεδομένο ενόψει των ιταλικών βουλευτικών εκλογών του 2027.

Η εκλογική του απήχηση, όπως αποτυπώνεται στις σημερινές δημοσκοπήσεις, δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα για τη μελλοντική σύνθεση του Κοινοβουλίου.

Αναδεικνύει, ωστόσο, ένα συγκεκριμένο ζήτημα για τη Μελόνι: τη σχέση ανάμεσα στη διατήρηση της συνοχής της Δεξιάς και στις πολιτικές δεσμεύσεις που θα απαιτούσε μια πιθανή συνεργασία με το Futuro Nazionale.

Για τον Βανάτσι, το ζητούμενο είναι να αποκτήσει αρκετή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ώστε οι προτάσεις του να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Για τη Μελόνι, η πρόκληση είναι διαφορετική: να διατηρήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης χωρίς να εγκαταλείψει βασικές επιλογές της εξωτερικής και ευρωπαϊκής πολιτικής της.

Η σύγκρουση δεν αφορά μόνο δύο πρόσωπα της ιταλικής Δεξιάς. Αφορά δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για τη θέση της Ιταλίας στην Ευρώπη, τις σχέσεις με τη Ρωσία και τον ρόλο της χώρας στις διεθνείς εξελίξεις.

Και όσο πλησιάζει η εκλογική αναμέτρηση του 2027, οι όροι που θέτει ο πρώην στρατηγός θα αποτελούν μέρος αυτής της ευρύτερης πολιτικής συζήτησης.

Πηγή: pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο