Policy Briefs

Η Ευρώπη βλέπει «παράθυρο» μετά την ήττα Τραμπ: Παγκόσμιοι κανόνες για την AI και σύγκρουση με Big Tech

Η Ευρώπη βλέπει «παράθυρο» μετά την ήττα Τραμπ: Παγκόσμιοι κανόνες για την AI και σύγκρουση με Big Tech
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναφέρει την πρόταση για διεθνή συμφωνία ελέγχου της τεχνητής νοημοσύνης, αξιοποιώντας τους νέους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ουάσιγκτον μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αναζητά συμμάχους στο αμερικανικό Κογκρέσο, ενώ η Χένα Βίρκουνεν προειδοποιεί για συστήματα AI που αναπτύσσονται ταχύτερα από τους μηχανισμούς ασφάλειας. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι OpenAI, Anthropic, η ευρωπαϊκή νομοθεσία AI Act και η παγκόσμια μάχη για τον έλεγχο των αλγορίθμων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να αξιοποιήσει την πολιτική αποδυνάμωση του Ντόναλντ Τραμπ μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές, επαναφέροντας μια φιλόδοξη πρόταση: τη δημιουργία κοινών διεθνών κανόνων για την ανάπτυξη και τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times της 16ης Νοεμβρίου 2026, οι Βρυξέλλες εκτιμούν ότι οι εκλογικές επιτυχίες των Δημοκρατικών και η αυξανόμενη ανησυχία των Αμερικανών για την ισχύ των τεχνολογικών εταιρειών δημιουργούν νέες δυνατότητες διαλόγου με την Ουάσιγκτον.

Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται από εργαλείο παραγωγικότητας σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας, οικονομικής κυριαρχίας και προστασίας των πολιτών.

Τα προηγμένα μοντέλα αποκτούν μεγαλύτερες δυνατότητες, οι εταιρείες επενδύουν τεράστια ποσά στην ανάπτυξή τους και οι κυβερνήσεις προσπαθούν να καθορίσουν ποιοι κανόνες πρέπει να ισχύουν πριν οι τεχνολογικές εξελίξεις δημιουργήσουν νέους κινδύνους.

Για τις Βρυξέλλες, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Είναι να διαμορφωθεί ένα διεθνές ελάχιστο επίπεδο ασφάλειας, το οποίο θα ισχύει πέρα από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προσπάθεια, ωστόσο, συναντά σημαντικές δυσκολίες: η κυβέρνηση Τραμπ παραμένει αντίθετη σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής προσέγγισης, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα ανταγωνίζονται για την τεχνολογική πρωτοκαθεδρία και οι ίδιες οι ευρωπαϊκές χώρες ανησυχούν για το κόστος της ρύθμισης στην ανταγωνιστικότητά τους.

Φον ντερ Λάιεν: Νέα ευκαιρία συνεργασίας με το αμερικανικό Κογκρέσο

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, θεωρεί ότι η αλλαγή των πολιτικών ισορροπιών στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να δημιουργήσει νέες δυνατότητες διεθνούς συνεργασίας.

Οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου ενίσχυσαν τους Δημοκρατικούς στο Κογκρέσο, περιορίζοντας την πολιτική ευχέρεια της κυβέρνησης Τραμπ.

Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η αμερικανική πολιτική για την τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει αυτομάτως.

Δημιουργεί, όμως, έναν διαφορετικό συνομιλητή για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι Δημοκρατικοί έχουν εκφράσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την εποπτεία των μεγάλων τεχνολογικών επιχειρήσεων, την προστασία των καταναλωτών και τους κινδύνους από την ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων AI.

Η φον ντερ Λάιεν εμφανίζεται να εκτιμά ότι αυτή η πολιτική μεταβολή μπορεί να επιτρέψει την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων.

Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι η επίτευξη παγκόσμιας συμφωνίας θα απαιτήσει χρόνο.

Οι διαφορές μεταξύ των μεγάλων οικονομιών δεν περιορίζονται στις τεχνικές προδιαγραφές.

Αφορούν τον ρόλο του κράτους, την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τις υποχρεώσεις των επιχειρήσεων και το κατά πόσο η ασφάλεια πρέπει να προηγείται της εμπορικής αξιοποίησης νέων μοντέλων.

G7, G20 και ΟΗΕ: Η ευρωπαϊκή στρατηγική για παγκόσμια συμφωνία

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει να προωθήσει τη συζήτηση σε τρία βασικά διεθνή επίπεδα: την ομάδα των επτά μεγαλύτερων ανεπτυγμένων οικονομιών (G7), την G20 και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Κάθε θεσμός προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες.

Η G7 μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος συντονισμού μεταξύ των μεγάλων δυτικών οικονομιών.

Η G20 επιτρέπει τη συμμετοχή περισσότερων αναδυόμενων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας.

Ο ΟΗΕ παρέχει το ευρύτερο πλαίσιο συζήτησης, καθώς οι συνέπειες της τεχνητής νοημοσύνης δεν περιορίζονται στις χώρες που αναπτύσσουν τα πιο προηγμένα συστήματα.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην επικείμενη βρετανική προεδρία της G20.

Το Λονδίνο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στις ευρωπαϊκές προτεραιότητες και σε μια ευρύτερη διεθνή συζήτηση για την ασφάλεια της AI.

Ωστόσο, δεν έχει ανακοινωθεί ολοκληρωμένο σχέδιο διεθνούς συνθήκης ούτε συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Η πρωτοβουλία βρίσκεται στο στάδιο της πολιτικής και διπλωματικής προώθησης.

Βίρκουνεν: Οι κίνδυνοι της AI δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα

Η εκτελεστική αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με αρμοδιότητα την τεχνολογική κυριαρχία, την ασφάλεια και τη δημοκρατία, Χένα Βίρκουνεν, υπογραμμίζει την ανάγκη κοινών προτύπων ασφάλειας.

Το βασικό επιχείρημα των Βρυξελλών είναι ότι οι κίνδυνοι από τα προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα.

Ένα μοντέλο που αναπτύσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να χρησιμοποιείται από επιχειρήσεις, δημόσιες υπηρεσίες και πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μια σοβαρή ευπάθεια ή μια δυσλειτουργία δεν περιορίζεται απαραίτητα στη χώρα όπου βρίσκεται η εταιρεία που ανέπτυξε το σύστημα.

Η Βίρκουνεν έχει επισημάνει ότι η ασφάλεια των ισχυρότερων μοντέλων αποτελεί πλέον κεντρικό θέμα της διεθνούς συζήτησης.

Σε συνέντευξή της στο Reuters τον Οκτώβριο είχε δηλώσει:

«Βλέπουμε ότι η ασφάλεια και η προστασία των πολύ ικανών μοντέλων είναι ένα ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα διεθνώς και εμείς στην Ευρώπη είμαστε καλά εξοπλισμένοι γι’ αυτό».

Και είχε προσθέσει:

«Έχουμε ήδη σε ισχύ τον AI Act και ο AI Act καλύπτει ολόκληρο τον κύκλο ζωής αυτών των μοντέλων».

Η ευρωπαϊκή προσέγγιση βασίζεται στην αρχή ότι η αξιολόγηση των κινδύνων πρέπει να συνεχίζεται και μετά τη διάθεση ενός μοντέλου στην αγορά.

Δεν αρκεί ένας αρχικός έλεγχος πριν από την κυκλοφορία.

Απαιτείται διαρκής παρακολούθηση, αξιολόγηση νέων δυνατοτήτων και αντιμετώπιση περιστατικών ασφάλειας.

Η υπόθεση Hugging Face και οι ανησυχίες για ανεξέλεγκτους AI agents

Στο επίκεντρο της νέας συζήτησης βρίσκεται και η ασφάλεια των λεγόμενων AI agents, δηλαδή συστημάτων που μπορούν να εκτελούν σύνθετες εργασίες με περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση.

Οι Financial Times αναφέρονται σε καταγγελλόμενο περιστατικό παραβίασης της πλατφόρμας Hugging Face, στο οποίο φέρονται να εμπλέκονται μη εξουσιοδοτημένα συστήματα AI agents συνδεόμενα με τεχνολογία της OpenAI.

Το περιστατικό αναφέρεται ως παράδειγμα των κινδύνων που μπορούν να προκύψουν όταν προηγμένα συστήματα αποκτούν πρόσβαση σε ψηφιακά εργαλεία και υποδομές.

Δεν έχουν τεκμηριωθεί δημόσια όλες οι τεχνικές λεπτομέρειες ούτε μπορεί να συναχθεί από την αναφορά αυτή ότι η OpenAI προκάλεσε σκόπιμα την παραβίαση.

Το ευρύτερο ζήτημα, ωστόσο, είναι ουσιαστικό.

Σε αντίθεση με τα συστήματα που περιορίζονται στη δημιουργία κειμένου ή εικόνων, οι AI agents μπορούν να συνδέονται με εφαρμογές, να χρησιμοποιούν εργαλεία, να επεξεργάζονται δεδομένα και να εκτελούν ενέργειες.

Αυτές οι δυνατότητες δημιουργούν σημαντικές ευκαιρίες αυτοματοποίησης.

Παράλληλα, αυξάνουν τις απαιτήσεις για μηχανισμούς ελέγχου πρόσβασης, περιορισμό δικαιωμάτων και δυνατότητα άμεσης διακοπής ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η ευρωπαϊκή θέση είναι ότι οι κίνδυνοι αυτοί δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μόνο με διαφορετικούς εθνικούς κανόνες.

Η πίεση για γρήγορη κυκλοφορία μοντέλων και το πρόβλημα των δοκιμών ασφάλειας

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αναδεικνύει η Βίρκουνεν είναι η ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών AI.

Οι επιχειρήσεις επιδιώκουν να παρουσιάζουν συνεχώς ισχυρότερα μοντέλα, με νέες δυνατότητες και μεγαλύτερη εμπορική απήχηση.

Η ταχύτητα ανάπτυξης αποτελεί βασικό παράγοντα ανταγωνισμού.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ανησυχία, η πίεση για ταχεία διάθεση νέων προϊόντων μπορεί να περιορίζει τον χρόνο που αφιερώνεται στις δοκιμές ασφάλειας.

Η αξιολόγηση ενός προηγμένου μοντέλου δεν αφορά μόνο το εάν απαντά σωστά σε ερωτήσεις.

Περιλαμβάνει τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά, των ευπαθειών που παρουσιάζει και της συμπεριφοράς του σε απρόβλεπτες συνθήκες.

Οι ευρωπαϊκές αρχές θεωρούν ότι η ενίσχυση των ελέγχων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Οι επικριτές της αυστηρής ρύθμισης, από την άλλη πλευρά, προειδοποιούν ότι υπερβολικές υποχρεώσεις συμμόρφωσης μπορούν να αυξήσουν το κόστος ανάπτυξης και να δυσκολέψουν μικρότερες επιχειρήσεις.

Η αντιπαράθεση αφορά επομένως την ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια και στην καινοτομία.

OpenAI και Anthropic στο μικροσκόπιο της Κομισιόν

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει να συγκεντρώνει πληροφορίες από εταιρείες που αναπτύσσουν προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

Μεταξύ των επιχειρήσεων που αναφέρονται στο δημοσίευμα των Financial Times περιλαμβάνονται η OpenAI και η Anthropic.

Οι ευρωπαϊκές αρχές εξετάζουν ζητήματα που σχετίζονται με περιστατικά ασφάλειας και με τις υποχρεώσεις που προβλέπει ο AI Act.

Τα αιτήματα παροχής πληροφοριών δεν αποτελούν από μόνα τους διαπίστωση παραβίασης.

Μπορούν, ωστόσο, να αποτελέσουν την αφετηρία επίσημων ερευνών εφόσον εντοπιστούν ενδείξεις μη συμμόρφωσης.

Η Επιτροπή έχει επισημάνει ότι οι υποχρεώσεις των παρόχων προηγμένων μοντέλων περιλαμβάνουν την αξιολόγηση κινδύνων, τη διαφάνεια και τη λήψη μέτρων ασφάλειας.

Τον Οκτώβριο, η Βίρκουνεν είχε αναφέρει ότι η Κομισιόν είχε αποστείλει αιτήματα πληροφοριών σε περισσότερες από 30 επιχειρήσεις AI.

Η διαδικασία καλύπτει ζητήματα ασφάλειας, διαφάνειας και πνευματικών δικαιωμάτων.

Ανάλογα με τη φύση της παράβασης, ο AI Act προβλέπει διαφορετικά επίπεδα κυρώσεων.

Το ανώτατο προβλεπόμενο πρόστιμο για ορισμένες απαγορευμένες πρακτικές μπορεί να φθάσει το 7% του παγκόσμιου ετήσιου κύκλου εργασιών μιας επιχείρησης.

Δεν σημαίνει, όμως, ότι το ίδιο ανώτατο ποσοστό εφαρμόζεται αυτομάτως σε κάθε παράβαση ή σε κάθε πάροχο γενικής χρήσης μοντέλων AI.

AI Act: Το ευρωπαϊκό μοντέλο που διχάζει την Ουάσιγκτον

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ήδη ένα από τα πιο ολοκληρωμένα νομοθετικά πλαίσια για την τεχνητή νοημοσύνη.

Ο AI Act οργανώνει τις υποχρεώσεις ανάλογα με τον κίνδυνο που μπορεί να προκαλεί ένα σύστημα.

Ορισμένες χρήσεις απαγορεύονται, ενώ άλλες υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις διαφάνειας, τεκμηρίωσης και εποπτείας.

Το πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης ειδικές υποχρεώσεις για παρόχους μοντέλων γενικής χρήσης.

Για τις Βρυξέλλες, η ύπαρξη κοινών κανόνων δημιουργεί ασφάλεια δικαίου και ενισχύει την εμπιστοσύνη στην τεχνολογία.

Για αρκετές αμερικανικές επιχειρήσεις και πολιτικούς, η ευρωπαϊκή προσέγγιση θεωρείται υπερβολικά παρεμβατική.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει αντιταχθεί σε σημαντικές πτυχές της ευρωπαϊκής ψηφιακής ρύθμισης, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να επιβαρύνουν την καινοτομία και να επηρεάσουν δυσανάλογα τις αμερικανικές επιχειρήσεις.

Η διαφωνία αυτή έχει εξελιχθεί σε ευρύτερη εμπορική και γεωπολιτική αντιπαράθεση.

Η Ευρώπη επιδιώκει να διατηρήσει την αυτονομία της στη θέσπιση κανόνων για την ενιαία αγορά.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να προστατεύσουν την ανταγωνιστικότητα των τεχνολογικών τους επιχειρήσεων.

Η αναζήτηση διεθνούς συμφωνίας θα πρέπει να γεφυρώσει αυτές τις διαφορετικές προτεραιότητες.

Η Pax Silica και η δεύτερη διαφωνία με την κυβέρνηση Τραμπ

Η συζήτηση για τους παγκόσμιους κανόνες AI συνδέεται με μια ακόμη πρωτοβουλία της Ουάσιγκτον.

Η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διευρύνει την Pax Silica, μια αμερικανική πρωτοβουλία συνεργασίας για τις εφοδιαστικές αλυσίδες τεχνητής νοημοσύνης, ημιαγωγών και κρίσιμων πρώτων υλών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Euronews στις 12 Νοεμβρίου, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μετατρέψει την πρωτοβουλία σε ευρύτερο πλαίσιο οικονομικής ασφάλειας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκφράσει επιφυλάξεις για τη διατύπωση των αμερικανικών προτάσεων.

Ορισμένα κράτη-μέλη ανησυχούν ότι οι ευρείς ορισμοί των ευαίσθητων τεχνολογιών θα μπορούσαν να επιτρέψουν στην Ουάσιγκτον να επιβάλλει περιορισμούς που επηρεάζουν ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Παράλληλα, υπάρχει διαφωνία σχετικά με τη χρήση του όρου «υπερνοημοσύνη», τον οποίο προωθεί η αμερικανική πλευρά.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να διατηρήσει τη συμβατότητα των διεθνών συμφωνιών με τους ορισμούς που έχουν ήδη υιοθετηθεί στον AI Act.

Η διαφωνία αποκαλύπτει ότι η διεθνής συνεργασία για την τεχνητή νοημοσύνη δεν αφορά μόνο την ασφάλεια των μοντέλων.

Αφορά και τον έλεγχο των τεχνολογικών αλυσίδων, την πρόσβαση σε προηγμένους επεξεργαστές και τη δυνατότητα των κρατών να διατηρούν ρυθμιστική αυτονομία.

Οι Δημοκρατικοί και η νέα πολιτική πίεση στις Big Tech

Οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές προσέθεσαν μια νέα παράμετρο στη διατλαντική συζήτηση.

Οι Δημοκρατικοί έχουν εκφράσει την πρόθεση να ενισχύσουν τον έλεγχο της ισχύος των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών.

Η πολιτική αυτή κατεύθυνση δημιουργεί δυνητικά κοινά σημεία με την ευρωπαϊκή προσέγγιση.

Η ανησυχία των πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αφορά μόνο την προστασία προσωπικών δεδομένων ή την ασφάλεια των συστημάτων AI.

Επεκτείνεται στο κόστος των νέων κέντρων δεδομένων, στις ενεργειακές απαιτήσεις τους και στις συνέπειες για τις τοπικές κοινότητες.

Η κατασκευή τεράστιων υποδομών υπολογιστικής ισχύος μπορεί να δημιουργεί επενδύσεις και θέσεις εργασίας, αλλά συνοδεύεται επίσης από αυξημένες ανάγκες ηλεκτρικής ενέργειας, νερού και δικτύων.

Η πολιτική συζήτηση για την AI αποκτά έτσι μια πιο άμεση κοινωνική διάσταση.

Η δυνατότητα συνεργασίας με το Κογκρέσο, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί με συμφωνία με την αμερικανική κυβέρνηση.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικές εκτελεστικές αρμοδιότητες και η διαμόρφωση διεθνών δεσμεύσεων εξαρτάται από πολύπλοκες πολιτικές και θεσμικές διαδικασίες.

Η Ευρώπη θέλει κανόνες, αλλά χρειάζεται και τεχνολογική ισχύ

Η νέα πρωτοβουλία αναδεικνύει μια σημαντική αντίφαση της ευρωπαϊκής στρατηγικής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ισχυρή ρυθμιστική επιρροή, αλλά παραμένει εξαρτημένη από μη ευρωπαϊκές επιχειρήσεις σε κρίσιμα τμήματα της αλυσίδας τεχνητής νοημοσύνης.

Οι πιο προηγμένοι επεξεργαστές, οι μεγάλες υποδομές cloud και πολλά από τα ισχυρότερα μοντέλα AI αναπτύσσονται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Κίνα.

Στο κείμενο προετοιμασίας της ευρωπαϊκής συζήτησης για την AI στο Δουβλίνο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε ότι η εξάρτηση αυτή περιορίζει τη στρατηγική αυτονομία της Ένωσης.

Η Ευρώπη διαθέτει ισχυρή ερευνητική βάση, εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό και αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις, αλλά αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εξασφάλιση κεφαλαίων για επενδύσεις πολύ μεγάλης κλίμακας.

Η γαλλική Mistral αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ευρωπαϊκής προσπάθειας ανάπτυξης προηγμένων μοντέλων.

Ωστόσο, η ύπαρξη μεμονωμένων ισχυρών επιχειρήσεων δεν αρκεί για την κάλυψη των ευρωπαϊκών αναγκών.

Απαιτούνται υποδομές, ενέργεια, χρηματοδότηση και ταχύτερη υιοθέτηση της τεχνολογίας από τις επιχειρήσεις.

Το σχέδιο των 500 δισ. ευρώ και η διπλή φιλοδοξία των Βρυξελλών

Στην ευρωπαϊκή συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη στο Δουβλίνο, στις 13 Νοεμβρίου, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υπογράμμισε την ανάγκη μεγάλων επενδύσεων.

«Κάθε γενιά αντιμετωπίζει μια τεχνολογική καμπή που διαμορφώνει τις επόμενες δεκαετίες. Για τη δική μας, αυτή είναι η τεχνητή νοημοσύνη, και η Ευρώπη πρέπει να τα καταφέρει», δήλωσε.

Η πρόεδρος της Επιτροπής ανέφερε ότι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής τεχνολογικής κυριαρχίας θα απαιτήσει επενδύσεις τουλάχιστον 500 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για εκτίμηση των αναγκαίων επενδύσεων και όχι για ήδη εγκεκριμένο ενιαίο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Η φον ντερ Λάιεν προανήγγειλε μια φιλόδοξη πρόταση στην επόμενη συνάντηση των Ευρωπαίων ηγετών.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, υπογράμμισε τη διπλή ανάγκη αξιοποίησης της τεχνολογίας και περιορισμού των κινδύνων της.

«Πρέπει να μεγιστοποιήσουμε τις ευκαιρίες που προσφέρει η AI και πρέπει να ελέγξουμε όλους τους κινδύνους της», ανέφερε.

Η ευρωπαϊκή στρατηγική επομένως κινείται σε δύο παράλληλους άξονες.

Από τη μία πλευρά, επιδιώκει να ενισχύσει την παραγωγή και την υιοθέτηση τεχνητής νοημοσύνης στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Από την άλλη, επιδιώκει να καθορίσει τους κανόνες ασφάλειας και λογοδοσίας που θα διέπουν την ανάπτυξή της.

Τι σημαίνει η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για πολίτες και επιχειρήσεις

Μια πιθανή διεθνής συμφωνία για την τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να επηρεάσει τόσο τους παρόχους προηγμένων μοντέλων όσο και τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες τους.

Κοινοί κανόνες θα μπορούσαν να περιορίσουν τις αποκλίσεις μεταξύ διαφορετικών ρυθμιστικών συστημάτων.

Θα μπορούσαν επίσης να διευκολύνουν την ανταλλαγή πληροφοριών για σοβαρά περιστατικά ασφάλειας και να δημιουργήσουν κοινές απαιτήσεις αξιολόγησης προηγμένων μοντέλων.

Για τους πολίτες, το ζητούμενο είναι η μεγαλύτερη προστασία από καταχρηστικές ή επικίνδυνες εφαρμογές.

Για τις επιχειρήσεις, κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η σαφήνεια των υποχρεώσεων και η αποφυγή πολλαπλών, αντιφατικών κανονιστικών απαιτήσεων.

Η πραγματική επίδραση μιας διεθνούς συμφωνίας θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενό της.

Άλλο είναι μια πολιτική διακήρυξη γενικών αρχών και άλλο μια δεσμευτική συμφωνία με συγκεκριμένους μηχανισμούς εποπτείας.

Προς το παρόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να οικοδομήσει το διπλωματικό πλαίσιο για μια τέτοια συζήτηση.

Η νέα μάχη Ευρώπης–ΗΠΑ δεν αφορά μόνο τους αλγορίθμους

Η προσπάθεια των Βρυξελλών να επαναφέρουν την παγκόσμια διακυβέρνηση της AI συμπίπτει με μια ευρύτερη αναδιάταξη των διατλαντικών σχέσεων.

Η Ευρώπη επιδιώκει να μειώσει τις τεχνολογικές της εξαρτήσεις, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της και να διατηρήσει την αυτονομία της στη ρύθμιση της ψηφιακής οικονομίας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να διατηρήσουν την τεχνολογική τους υπεροχή, ιδιαίτερα απέναντι στην Κίνα.

Οι αμερικανικές επιχειρήσεις επιδιώκουν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές χωρίς δυσανάλογα εμπόδια.

Και οι κυβερνήσεις καλούνται να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους μιας τεχνολογίας που αναπτύσσεται ταχύτερα από τις παραδοσιακές διαδικασίες νομοθέτησης.

Η πολιτική μεταβολή στο Κογκρέσο μπορεί να διευκολύνει τον διάλογο, αλλά δεν αίρει αυτές τις διαφορές.

Το πραγματικό διακύβευμα είναι ποιος θα διαμορφώσει τους κανόνες της παγκόσμιας τεχνητής νοημοσύνης: οι κυβερνήσεις μέσα από διεθνείς συμφωνίες, οι τεχνολογικές εταιρείες μέσα από τις δικές τους πρακτικές ή ένα μεικτό σύστημα δημόσιας εποπτείας και ιδιωτικής αυτορρύθμισης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.

Η κυβέρνηση Τραμπ εξακολουθεί να προτάσσει διαφορετικές προτεραιότητες.

Οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο δημιουργούν νέες δυνατότητες συνεργασίας, χωρίς να εγγυώνται συμφωνία.

Η μάχη για την τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πλέον μόνο τεχνολογική ή οικονομική. Είναι και μια διαπραγμάτευση για την εξουσία, την ασφάλεια και τους κανόνες που θα καθορίσουν τη λειτουργία της ψηφιακής οικονομίας τις επόμενες δεκαετίες.

Πηγή: pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο