Μια επιχειρηματική συμφωνία αξίας σχεδόν 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, που επρόκειτο να αποτελέσει μία από τις σημαντικές εξαγορές της χρονιάς στην ευρωπαϊκή βιομηχανία τροφίμων, βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα κατάρρευσης.
Η CVC Capital Partners επιχειρεί να αποχωρήσει από την εξαγορά της ιταλικής IRCA Group, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση της πωλήτριας Advent International και ανοίγοντας τον δρόμο για μια σπάνια νομική αναμέτρηση μεταξύ δύο από τους ισχυρότερους επενδυτικούς ομίλους της Ευρώπης.
Η συμφωνία είχε ανακοινωθεί τον Ιούνιο του 2026 και αναμενόταν να ολοκληρωθεί μέσα στο τέταρτο τρίμηνο του έτους. Όμως, λίγους μήνες αργότερα, η CVC υποστηρίζει ότι νέος, εξειδικευμένος έλεγχος των οικονομικών δεδομένων κατέστησε τη συναλλαγή μη βιώσιμη.
Η Advent απορρίπτει κατηγορηματικά την προσπάθεια υπαναχώρησης, επιμένοντας ότι πρόκειται για δεσμευτική σύμβαση που πρέπει να εκτελεστεί.
Το διακύβευμα ξεπερνά την τύχη μιας ιταλικής βιομηχανίας. Αγγίζει την αξιοπιστία των υπογεγραμμένων συμφωνιών εξαγοράς και τους κανόνες με τους οποίους λειτουργεί η αγορά των private equity.
«Η συναλλαγή δεν είναι πλέον βιώσιμη» – Η απάντηση της CVC
Σύμφωνα με τους Financial Times, η CVC ενημέρωσε την Advent πριν από μερικές εβδομάδες ότι προτίθεται να αποχωρήσει από τη συμφωνία εξαγοράς.
Η απόφαση συνδέεται με έναν εξειδικευμένο οικονομικό έλεγχο, γνωστό ως forensic analysis, τον οποίο πραγματοποίησε η επενδυτική εταιρεία εξετάζοντας τις πληροφορίες που είχαν παρασχεθεί κατά τη διαδικασία οικονομικού και νομικού ελέγχου, το λεγόμενο due diligence.
Σε δήλωσή της, η CVC ανέφερε:
«Η εκτεταμένη εγκληματολογική οικονομική ανάλυση των πληροφοριών που μας παρασχέθηκαν κατά τη διαδικασία δέουσας επιμέλειας αποκάλυψε ότι η συναλλαγή δεν είναι πλέον βιώσιμη».
Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η απόφαση δεν αποτελεί απλώς αλλαγή επιχειρηματικών προτεραιοτήτων.
Επικαλείται τις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στους επενδυτές της και στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη.
«Η απόφαση να μη συνεχίσουμε τη συναλλαγή εξυπηρετεί τα συμφέροντα των επενδυτών μας και των ευρύτερων ενδιαφερόμενων μερών», ανέφερε σε δήλωση που μετέδωσε το Reuters.
Η CVC δεν έχει δημοσιοποιήσει αναλυτικά τα ευρήματα του ελέγχου, ούτε έχει παρουσιάσει δημόσια συγκεκριμένο λογιστικό παράπτωμα.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία: η επίκληση οικονομικού ελέγχου δεν ισοδυναμεί με αποδεδειγμένη λογιστική απάτη ή παραπλανητική παρουσίαση στοιχείων από την IRCA ή την Advent.
Η Advent απαντά: «Υπογράψατε, θα τηρήσετε τη συμφωνία»
Η αντίδραση της Advent ήταν άμεση και ιδιαίτερα σκληρή.
Ο αμερικανικός επενδυτικός όμιλος, που απέκτησε την IRCA το 2022, θεωρεί ότι η CVC δεν διαθέτει επαρκή συμβατική βάση για να αποχωρήσει.
Σε ανακοίνωσή της υπογράμμισε:
«Η Advent απορρίπτει κατηγορηματικά την προσπάθεια της CVC να αποσυρθεί από μια υπογεγραμμένη, δεσμευτική συμφωνία για την εξαγορά της IRCA».
Η Advent επιμένει ότι η συναλλαγή συμφωνήθηκε ύστερα από εκτεταμένη διαδικασία ελέγχου.
«Η συναλλαγή με τη CVC συμφωνήθηκε μετά από εκτεταμένο due diligence και υποστηρίζουμε πλήρως την ακεραιότητα της διαδικασίας πώλησης», ανέφερε.
Ο όμιλος διαμηνύει ότι θα λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να προστατεύσει τα δικαιώματά του, καθώς και τα συμφέροντα της IRCA και των υπόλοιπων εμπλεκομένων.
Η τοποθέτηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας ιδιαίτερα δαπανηρής νομικής σύγκρουσης.
Η IRCA, από την πλευρά της, αρνήθηκε να σχολιάσει τη διαφωνία.
Πώς χάλασε μια εξαγορά σχεδόν 3 δισ. ευρώ
Η ιστορία ξεκινά το 2022, όταν η Advent απέκτησε την IRCA, έναν ιταλικό όμιλο με σημαντική παρουσία στην αγορά πρώτων υλών για τη ζαχαροπλαστική, τη σοκολατοποιία, την αρτοποιία και το παγωτό.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Advent αποφάσισε να προχωρήσει στην πώληση της επένδυσής της.
Στις αρχές του 2026 ξεκίνησε διαγωνιστική διαδικασία για την προσέλκυση υποψήφιων αγοραστών.
Σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τις διαπραγματεύσεις, η Advent έλαβε περισσότερες από μία δεσμευτικές προσφορές.
Η CVC επικράτησε, εν μέρει επειδή θεωρήθηκε ότι μπορούσε να ολοκληρώσει τη συναλλαγή γρήγορα.
Η συμφωνία ανακοινώθηκε τον Ιούνιο και είχε προγραμματιστεί να κλείσει πριν από το τέλος του 2026.
Όμως η εικόνα άλλαξε.
Κατά τις πληροφορίες των Financial Times, η CVC υποστηρίζει ότι η επιχειρηματική απόδοση της IRCA επιδεινώθηκε μετά την υπογραφή της συμφωνίας.
Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε περαιτέρω οικονομικό έλεγχο, ο οποίος ενίσχυσε τις ανησυχίες της για την αξία και τη βιωσιμότητα της εξαγοράς.
Η Advent διαφωνεί ότι τα δεδομένα αυτά επιτρέπουν νομικά την ακύρωση της συναλλαγής.
Η IRCA: Μια ιταλική βιομηχανία με 19 εργοστάσια και 2.200 εργαζομένους
<AsyncImage query=”IRCA Group Italian pastry chocolate ingredients industrial production factory real photo” aspectRatio=”16:9″/>
Η IRCA δεν είναι μια μικρή τοπική εταιρεία.
Πρόκειται για διεθνή βιομηχανικό όμιλο που προμηθεύει επαγγελματίες και επιχειρήσεις της αγοράς τροφίμων με πρώτες ύλες και ημιέτοιμα προϊόντα.
Οι δραστηριότητές του καλύπτουν την παραγωγή σοκολάτας, γεμίσεων, κρεμών, συστατικών ζαχαροπλαστικής και προϊόντων για αρτοποιεία και παγωτατζίδικα.
Σύμφωνα με το Reuters, η IRCA απασχολεί περισσότερους από 2.200 εργαζομένους και διαθέτει 19 παραγωγικές εγκαταστάσεις στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Βιετνάμ.
Η διεθνής παρουσία της την καθιστά σημαντικό προμηθευτή σε έναν κλάδο που επηρεάζεται άμεσα από τις τιμές των αγροτικών πρώτων υλών.
Η αξία της συμφωνίας, σχεδόν 3 δισ. ευρώ, αντανακλά τη σημασία που αποδίδουν οι επενδυτές στις εταιρείες οι οποίες προμηθεύουν επαγγελματίες παραγωγούς τροφίμων.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη αγορά βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές προκλήσεις.
Το κακάο στο επίκεντρο: Η άνοδος του κόστους πιέζει τη βιομηχανία
Ένας από τους βασικούς παράγοντες που επιβαρύνουν την IRCA είναι το κόστος των πρώτων υλών.
Οι τιμές του κακάο και άλλων βασικών εμπορευμάτων έχουν προκαλέσει έντονες πιέσεις στη βιομηχανία σοκολάτας και ζαχαροπλαστικής.
Όταν οι πρώτες ύλες ακριβαίνουν, οι παραγωγοί καλούνται είτε να απορροφήσουν μέρος της αύξησης είτε να μετακυλίσουν το κόστος στους πελάτες.
Η πρώτη επιλογή περιορίζει τα περιθώρια κέρδους.
Η δεύτερη μπορεί να επιβαρύνει τη ζήτηση, ιδιαίτερα όταν οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν ήδη αυξημένο κόστος διαβίωσης.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η IRCA βρέθηκε αντιμέτωπη με αυτόν τον συνδυασμό: υψηλότερες τιμές πρώτων υλών και ασθενέστερη ζήτηση.
Αντίστοιχες πιέσεις έχουν επηρεάσει και άλλες επιχειρήσεις του κλάδου, όπως η ελβετική Lindt.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η επιδείνωση των επιχειρηματικών συνθηκών ήταν αρκετά σοβαρή ώστε να δικαιολογεί, με βάση τη σύμβαση, την αποχώρηση της CVC.
Αυτό ακριβώς αμφισβητεί η Advent.
Γιατί η υπαναχώρηση προκαλεί σοκ στα private equity
Οι εξαγορές μεταξύ μεγάλων επενδυτικών ομίλων αποτελούν καθημερινή πρακτική στις διεθνείς αγορές.
Όμως η αποχώρηση από μια ήδη υπογεγραμμένη συμφωνία είναι πολύ πιο σπάνια.
Πριν από την υπογραφή, οι υποψήφιοι αγοραστές εξετάζουν τα οικονομικά στοιχεία, τις υποχρεώσεις, τους επιχειρηματικούς κινδύνους και τις προοπτικές της εταιρείας-στόχου.
Ακολουθούν οι διαπραγματεύσεις για την τιμή, τους όρους και τις εγγυήσεις.
Όταν τελικά υπογραφεί μια δεσμευτική συμφωνία, τα περιθώρια μονομερούς αποχώρησης είναι συνήθως περιορισμένα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε συμφωνία είναι αδύνατον να ακυρωθεί.
Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ο αγοραστής μπορεί να επικαλεστεί συγκεκριμένες συμβατικές ρήτρες, παραβίαση εγγυήσεων ή γεγονότα που προκαλούν ουσιώδη δυσμενή μεταβολή στην επιχείρηση.
Όμως η ύπαρξη τέτοιων δικαιωμάτων εξαρτάται από το ακριβές κείμενο της σύμβασης και το εφαρμοστέο δίκαιο.
Στην υπόθεση IRCA, το πλήρες συμβατικό πλαίσιο δεν έχει δημοσιοποιηθεί.
Συνεπώς, δεν μπορεί ακόμη να κριθεί εάν η CVC έχει νόμιμο δικαίωμα αποχώρησης.
Από την πανδημία του 2020 στην κρίση του 2008: Τα προηγούμενα
Στο παρελθόν, αγοραστές επιχείρησαν να αποχωρήσουν από συμφωνίες εξαγοράς επικαλούμενοι μεγάλες αλλαγές στο οικονομικό περιβάλλον.
Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και η πανδημία του κορωνοϊού το 2020 αποτέλεσαν χαρακτηριστικές περιόδους κατά τις οποίες τέθηκαν υπό αμφισβήτηση συμφωνίες που είχαν υπογραφεί υπό διαφορετικές συνθήκες.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαφορές οδηγήθηκαν στα δικαστήρια.
Σε άλλες, τα μέρη συμφώνησαν σε νέα τιμή ή τροποποίηση των όρων.
Η υπόθεση CVC–Advent, ωστόσο, έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα.
Δεν πρόκειται για σύγκρουση μεταξύ ενός βιομηχανικού αγοραστή και ενός πωλητή.
Πρόκειται για αντιπαράθεση δύο επενδυτικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο, ανταγωνίζονται για συμφωνίες και συχνά συνεργάζονται σε άλλες συναλλαγές.
Αυτό καθιστά τη σύγκρουση εξαιρετικά ασυνήθιστη.
Δύο κολοσσοί απέναντι: Η CVC και η Advent
Η CVC και η Advent συγκαταλέγονται στους πιο δραστήριους ομίλους εξαγορών στην Ευρώπη.
Η CVC είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Άμστερνταμ και διαχειρίζεται επενδυτικά κεφάλαια που τοποθετούνται σε επιχειρήσεις διαφόρων κλάδων.
Η Advent, με έδρα τη Βοστώνη, διαθέτει επίσης μακρά διεθνή παρουσία στις εξαγορές και στις εταιρικές αναδιαρθρώσεις.
Και οι δύο δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη αγορά ιδιωτικών κεφαλαίων, την οποία οι Financial Times αποτιμούν περίπου στα 25 τρισ. δολάρια.
Οι εταιρείες αυτές συγκεντρώνουν κεφάλαια από θεσμικούς επενδυτές, όπως συνταξιοδοτικά ταμεία και ασφαλιστικούς οργανισμούς, προκειμένου να αποκτούν συμμετοχές σε επιχειρήσεις.
Στόχος τους είναι να αυξάνουν την αξία των εταιρειών και στη συνέχεια να πραγματοποιούν κερδοφόρες πωλήσεις.
Οι σχέσεις εμπιστοσύνης και η αξιοπιστία στην εκτέλεση συμφωνιών αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της δραστηριότητάς τους.
Γι’ αυτό μια σύγκρουση τέτοιου μεγέθους μπορεί να έχει συνέπειες πέρα από την άμεση οικονομική διαφορά.
Διαιτησία: Η επόμενη στάση εάν δεν υπάρξει συμφωνία
Σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τους όρους της σύμβασης, εάν η διαφορά δεν επιλυθεί, προβλέπεται προσφυγή σε διαιτησία.
Η διαιτησία αποτελεί διαδικασία επίλυσης εμπορικών διαφορών εκτός της συνήθους κρατικής δικαστικής οδού, με βάση τους όρους που έχουν συμφωνήσει τα μέρη.
Στην περίπτωση CVC–Advent, οι διαιτητές θα μπορούσαν να κληθούν να εξετάσουν εάν η CVC διαθέτει συμβατικό δικαίωμα υπαναχώρησης και ποιες υποχρεώσεις εξακολουθούν να ισχύουν.
Το ενδεχόμενο αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ήδη αρχίσει διαιτητική διαδικασία ή ότι υπάρχει απόφαση υπέρ κάποιας πλευράς.
Επίσης, δεν είναι γνωστό εάν η διαφορά θα καταλήξει σε απαίτηση ολοκλήρωσης της εξαγοράς, αποζημίωση ή κάποια άλλη λύση.
Όλα θα εξαρτηθούν από τη σύμβαση, τα πραγματικά περιστατικά και τις κινήσεις των δύο πλευρών.
Το βέβαιο είναι ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικό νομικό κόστος και επιχειρηματική αβεβαιότητα.
Μπορεί η Advent να αναζητήσει άλλον αγοραστή;
Η Advent είχε οργανώσει ανταγωνιστική διαδικασία πώλησης της IRCA και, σύμφωνα με τους Financial Times, είχε λάβει αρκετές δεσμευτικές προσφορές.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί θεωρητικά τη δυνατότητα να αναζητηθεί εναλλακτικός αγοραστής.
Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή δεν είναι απλή.
Πρώτον, η υφιστάμενη σύμβαση με τη CVC ενδέχεται να περιορίζει τις δυνατότητες νέας συμφωνίας έως ότου διευθετηθεί η διαφορά.
Δεύτερον, οι οικονομικές συνθήκες που επικαλείται η CVC μπορεί να επηρεάσουν και την αποτίμηση της IRCA από άλλους επενδυτές.
Τρίτον, μια νέα διαδικασία πώλησης θα απαιτούσε χρόνο και ενδεχομένως πρόσθετους ελέγχους.
Η Advent δεν έχει ανακοινώσει ότι προχωρά σε νέα δημοπρασία.
Προς το παρόν, επιμένει στην εκτέλεση της υπογεγραμμένης συμφωνίας.
Τι σημαίνει η διαμάχη για τους εργαζομένους της IRCA
Η επιχειρηματική αβεβαιότητα αφορά άμεσα και τους περισσότερους από 2.200 εργαζομένους της IRCA.
Η εταιρεία συνεχίζει να δραστηριοποιείται στον κλάδο των πρώτων υλών τροφίμων, ανεξάρτητα από τη διαφωνία μεταξύ των δύο επενδυτικών ομίλων.
Δεν έχει ανακοινωθεί πρόγραμμα απολύσεων ή κλείσιμο παραγωγικών εγκαταστάσεων ως αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διαμάχης.
Ωστόσο, μια παρατεταμένη εκκρεμότητα στην ιδιοκτησιακή αλλαγή μπορεί να επηρεάσει τον σχεδιασμό επενδύσεων και τις στρατηγικές αποφάσεις.
Η IRCA χρειάζεται να αντιμετωπίσει τις πιέσεις από τις πρώτες ύλες και τη ζήτηση, την ώρα που η μελλοντική μετοχική της σύνθεση παραμένει αβέβαιη.
Η διατήρηση της επιχειρησιακής συνέχειας αποτελεί επομένως σημαντικό ζήτημα για τη διοίκηση και τους εργαζομένους.
Η μεγάλη δοκιμασία για την αγορά των εξαγορών
Η υπόθεση IRCA μπορεί να εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για τις ευρωπαϊκές συμφωνίες private equity.
Εάν μια μεγάλη επενδυτική εταιρεία μπορέσει να αποχωρήσει από μια δεσμευτική συμφωνία επικαλούμενη επιδείνωση της οικονομικής εικόνας της εταιρείας-στόχου, οι αγοραστές ενδέχεται να εξετάσουν πιο προσεκτικά τα περιθώρια προστασίας τους.
Εάν, αντίθετα, επικρατήσει η θέση ότι οι συγκεκριμένες συνθήκες δεν δικαιολογούν υπαναχώρηση, θα ενισχυθεί η σημασία της συμβατικής δέσμευσης μετά την υπογραφή.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση υπενθυμίζει ότι ακόμη και οι μεγαλύτεροι και πιο έμπειροι επενδυτές μπορούν να βρεθούν σε σοβαρή διαφωνία για την αξία μιας επιχείρησης.
Η άνοδος των πρώτων υλών, οι αλλαγές στη ζήτηση και οι διαφορετικές εκτιμήσεις για τα οικονομικά δεδομένα μπορούν να μεταβάλουν δραστικά την εικόνα μιας εξαγοράς.
Όμως, όταν η σύμβαση έχει ήδη υπογραφεί, το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά επιχειρηματικό.
Γίνεται και νομικό.
Η CVC δηλώνει ότι η εξαγορά της IRCA δεν είναι πλέον βιώσιμη. Η Advent απαντά ότι μια υπογραφή αξίας σχεδόν 3 δισ. ευρώ δεν μπορεί να ακυρώνεται μονομερώς. Αν οι δύο πλευρές δεν βρουν συμβιβασμό, η υπόθεση μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες νομικές συγκρούσεις μεταξύ private equity ομίλων, με συνέπειες για τον τρόπο με τον οποίο θα διαπραγματεύονται οι επόμενες μεγάλες ευρωπαϊκές εξαγορές.
Πηγή: Pagenews.gr
