Σε μια κίνηση που ήδη πυροδοτεί πολιτικό σκεπτικισμό και αναθεωρεί τους όρους δημόσιας παρουσίας σε κοινωνικά ζητήματα, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών ζήτησε επισήμως χθες τη παραίτηση της Μαρίας Καρυστιανού από την προεδρία, επειδή ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην ίδρυση πολιτικού φορέα και θα συμμετάσχει στις προσεχείς εκλογές — κάτι που η ίδια επιβεβαίωσε πρόσφατα στη δημόσια σφαίρα.
Τα μέλη του Συλλόγου υποστήριξαν ότι η συμμετοχή της Καρυστιανού σε πολιτικό εγχείρημα “δεν συνάδει με την αποστολή του Συλλόγου”, και επέλεξαν να αποστείλουν την επιστολή μέσω email, μια διαδικασία που η ίδια χαρακτήρισε παράτυπη και παράνομη, υποστηρίζοντας ότι μόνο μια γενική συνέλευση μπορεί να αποφασίσει για οποιαδήποτε αλλαγή στον ρόλο της.
Παρά το γεγονός ότι οι εξελίξεις αφορούν έναν σύλλογο τραγικών περιστατικών, η πολιτική διάσταση της αντιπαράθεσης έχει άμεση επαφή με την ευρύτερη δυναμική της ελληνικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της αγροτικής βάσης, όπου οι αγρότες – ήδη σε κινητοποιήσεις – εκφράζουν έντονες διαμαρτυρίες για την έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου με την κυβέρνηση και για θέματα που αφορούν οικονομική στήριξη και διαρθρωτικές πολιτικές.
Είναι εντυπωσιακό ότι σε αυτή τη φάση όπου ευρύτερα κοινωνικά στρώματα αναζητούν εκπροσώπηση και νόημα στην πολιτική, η περίπτωση Καρυστιανού πάει πέρα από το «σύλλογο θυμάτων» και εγείρει ερωτήματα για την εμπιστοσύνη πολιτών στους θεσμούς και στα κόμματα — ακριβώς όπως συμβαίνει και στο αγροτικό πεδίο, όπου οι αγρότες δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον τυπικό διάλογο με την κυβέρνηση.
Το πολιτικό εγχείρημα Καρυστιανού, που μετατρέπεται ταυτόχρονα σε ζήτημα εσωτερικής αντιπαράθεσης μεταξύ της ίδιας και του ΔΣ του Συλλόγου, δείχνει ότι η πολιτική και κοινωνική δράση πλέον διασταυρώνεται άμεσα με προσωπικές επιλογές και κρίσεις νομιμοποίησης. Αυτή η «διπλή ταυτότητα» — θύμα και πολιτικός — αμφισβητείταιαπό όσους πιστεύουν ότι οι κοινωνικές οργανώσεις πρέπει να μένουν μακριά από κομματικούς μηχανισμούς.
Στον πυρήνα της σύγκρουσης βρίσκεται ένα κεντρικό πολιτικό ερώτημα: Μπορούν φορείς που ξεκινούν από κοινωνικές ή ανθρωπιστικές αφορμές να μετατραπούν σε πολιτικά υποκείμενα χωρίς να υπονομεύσουν την αποστολή τους; Η απάντηση που δίνουν τα μέλη του Συλλόγου — όχι — μπορεί να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για άλλες κοινωνικές πρωτοβουλίες.
Και στην περίπτωση Καρυστιανού, όπως και στις αγροτικές κινητοποιήσεις, υπάρχει βαθιά ρήξη εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικού συστήματος. Αυτό δεν αφορά μόνο τη διαχείριση τραγωδιών ή αγροτικών ζητημάτων, αλλά τα θεμέλια του πολιτικού διαλόγου στην Ελλάδα: τι σημαίνει νομιμοποίηση, τι σημαίνει αντιπροσώπευση, και πώς το κράτος διαχειρίζεται πολιτικές προσδοκίες και κοινωνικές ελπίδες.
Η επόμενη ημέρα των εξελίξεων μπορεί να μη μετρηθεί μόνο σε όρους δημοσίων σχέσεων ή πολιτικού θορύβου:
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Καρυστιανού ανοίγει έναν διάλογο για τη σχέση ανάμεσα σε κοινωνική δικαιοσύνη, ανάμνηση της τραγωδίας και πολιτική δράση, το οποίο, όπως και η αγροτική πολιτική, απειλεί να διαμορφώσει νέο πλαίσιο αντιπαράθεσης στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό.
Πηγή: pagenews.gr