Η δύναμη και οι δυνατότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Αναρωτιέμαι που θα φτάσουμε για να… αλλάξουμε πια το πρόσωπο και κυρίως το χαρακτήρα της τοπικής αυτοδιοίκησης απέναντι στον Έλληνα πολίτη, δημότη, άνθρωπο. Σε ένα περιβάλλον, που δυσκολεύει τον άνθρωπο να ζήσει «ανθρώπινα», με την κεντρική πολιτική όλο και πιο απομακρυσμένη από τις βασικές του ανάγκες, ο κλήρος της καθημερινότητας πέφτει στους ανθρώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Καλούμαστε σήμερα όλοι, όσοι υπηρετούμε το χώρο αυτό να απαντήσουμε: πώς προχωράμε στο αύριο, ποιοί προχωράμε μέσα από ποιά δυναμικά σχήματα και με ποιούς υλοποιήσιμους κανόνες και συμπεριφορές.

Το νέο μοντέλο απαιτεί μετάβαση σε ευρύτερες επεξεργασίες, με διάρκεια και δυναμική.

Έχοντας υποστεί τεράστια μείωση των πόρων της κατά 65%, τη μεγάλη μείωση του προσωπικού, την υποβάθμιση της καταστατικής θέσης των αιρετών και την επαπειλούμενη μείωση δομών, λειτουργιών, η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να μεταμορφωθεί σε Τοπική Διακυβέρνηση:

·Με την ενίσχυση των συνολικών εσόδων της από:Ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις, προγράμματα ΕΣΠΑ, Δημοτικές επιχειρήσεις και διαδημοτικές συνεργασίες και συνεργασίες με τον ιδιωτικό τομέα, δημοτικούς φόρους και από την αποδοτικότερη εκμετάλλευση της Δημοτικής περιουσίας, ανάπτυξη του τουρισμού.

·Με την εφαρμογή μεθόδων μέτρησης απόδοσης-αποτελεσματικότητας-αποδοτικότητας των συστημάτων που χρησιμοποιεί, προκειμένου να αποκομίζονται διδάγματα από τις επιτυχίες και τα σφάλματα.

·Με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με την ανάπτυξη μίας ανταγωνιστικής ελκυστικής τοπικής οικονομίας 

·Με την Αναβάθμιση της πρόσβασης του δημότη στις δημοτικές υπηρεσίες και δημοτικές λειτουργίες. 

·Με μεγαλύτερη ευελιξία, διαφάνεια, λογοδοσία και ενίσχυση της σχέσης εμπιστοσύνης με το Δημότη

·Με την έγκαιρη και έγκυρη συμμετοχή των εκπροσώπων της στους ευρωπαϊκούς θεσμούς χάραξης πολιτικών, που ουσιαστικά εφαρμόζονται σε τοπικό επίπεδο.

·Με την προστασία και αναβάθμιση του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος

·Με την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας και Κοινωνικής πρόνοιας σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Οι παραπάνω άξονες μπορούν να «αυτοδιοικητικοποιήσουν» την διακυβέρνηση σε βαθμό ανάλογο των δυνατοτήτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κρατώντας ζωντανό και υγιή το χώρο δημιουργίας διαλόγου και σύνθεσης των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών αντιθέσεων.

Νικόλαος Βαφειάδης

Δημοτικός σύμβουλος, Δ. Αθηνών