Στην Ιταλία ασχολήθηκαν όλοι με την δήλωσή της για το ελληνικό «μεράκι», με την οποία είπε στους Ιταλούς ότι πρέπει να εργάζεται κανείς με όλο του το πάθος και με τεράστια αφοσίωση για να πετυχαίνει τους στόχους του. Και στην πρώτη της ομιλία στην βουλή της Ρώμης, η νέα Ιταλίδα πρωθυπουργός είχε υπογραμμίσει ότι η χώρα της και η Ελλάδα είναι οι κοιτίδες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Κάποιοι φίλοι της διηγούνται ότι έχει ιδιαίτερη αδυναμία και έχει επισκεφθεί επανειλημμένα τα ελληνικά θέρετρα.
Δεν πρόκειται όμως μόνον γι΄αυτό. Είναι σαφές ότι τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια ολοένα και εμφανέστερη στροφή της Ιταλίας προς τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Σε ότι αφορά το ενεργειακό με απόλυτη ταύτιση απόψεων στην πρόταση με αντικείμενο το οριζόντιο πλαφόν στην ενέργεια. Αλλά και στο μεταναστευτικό: Xθες βράδυ η Μελόνι τόνισε και πάλι ότι πρέπει να λειτουργήσει ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός για τους επαναπατρισμούς και να δοθεί έμφαση στις νόμιμες ροές, «διότι η χώρα της μαζί με τα άλλα κράτη πρώτης άφιξης των μεταναστών στην Μεσόγειο δεν μπορεί να σηκώνει όλο το σχετικό βάρος».
Πολιτικοί αναλυτές, υπογραμμίζουν ότι τον πρώτο, αυτό, ενάμιση μήνα από την σύσταση της νέας κυβέρνησης, μπορεί κανείς να παρατηρήσει, ότι από την μία, η Ιταλία έπαψε να συντάσσεται μόνιμα με το Βερολίνο και το Παρίσι. Και από την άλλη, ότι δεν συμμάχησε σταθερά με τις χώρες του Βίσεγκραντ, όπως φοβόντουσαν πολλοί. Έγινε μια τρίτη επιλογή, με έμφαση στην μεσογειακή διάσταση της χώρας και στην δημιουργία, κατά το δυνατόν, ενός «άξονα του νότου», που να μπορεί να προβάλει, όπως φαίνεται, κοινές διεκδικήσεις με κύρια αναφορά στην ανάγκη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
