Η ΝΔ και η απειλή της ψήφου διαμαρτυρίας

Κομβική τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι η μάχη της 9ης Ιουνίου, καθώς οι ευρωεκλογές, παρότι συνήθως χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερα μεγάλη αποχή – σε όλη την Ευρώπη – φέτος, φαίνεται να έχουν πάρει τη μορφή μιας έντονης διαμαρτυρίας απέναντι σε ό,τι έχει πληγώσει τους Έλληνες.

Και δεν είναι και λίγα. Μπορεί η ακρίβεια να παραμένει το κορυφαίο θέμα σε όλες τις μετρήσεις, καθώς συνεχίζει να κατατρώει το εισόδημα, αφού ούτε τα κυβερνητικά μέτρα, ούτε η εξαγγελθείσα αύξηση στον κατώτατο μισθό προσφέρουν ανακούφιση, ωστόσο, οι πολίτες – όσοι εξ αυτών αποφασίσουν να ψηφίσουν – έχουν πολλά να αναλογιστούν την ώρα που θα μπαίνουν στο παραβάν.

Η τραγωδία των Τεμπών και οι μέχρι στιγμής ανεξήγητες ευθύνες, η υποτιθέμενη συγκάλυψη από την κυβέρνηση και οι αποκαλύψεις (;) της “Μονταζιέρας” τη νύχτα του μοιραίου δυστυχήματος είναι παράγοντες που δεν μπορούν να αφήσουν κανέναν αδιάφορο, όπως έδειξαν οι πρόσφατες σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης.

Παράλληλα, εκτός από την επιδίωξη της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει ορισμένες όψεις σε θεσμούς, όπως η παιδεία και η κοινωνική ασφάλιση, υπάρχει το σκάνδαλο των υποκλοπών, η διαβίβαση προσωπικών δεδομένων χιλιάδων Ελλήνων στο εξωτερικό σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και η κρίση του κράτους δικαίου, η οποία, όπως υποστηρίζει το Μαξίμου, εμπνεύστηκε από τους “ορκισμένους εχθρούς” της κυβέρνησης Δεν πρόκειται για μια αφηρημένη έννοια στο πρωτοφανές ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά για μια σημαντική πτυχή της καθημερινότητας των πολιτών.

Γι’ αυτό, εξάλλου, διόλου τυχαία είναι η «στροφή» του Κυριάκου Μητσοτάκη στην κοινωνική ατζέντα, χαρακτηρίζοντας την ακρίβεια, την υγεία και το αγροτικό ως προτεραιότητες, μαζί με θέματα που έχουν απήχηση στο στενό της κομματικό ακροατήριο, όπως η άμυνα, το μεταναστευτικό και τα εισοδήματα.

Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αφήσει πίσω του την ψήφο δυσπιστίας για το θέμα των Τεμπών, η οποία ήταν μια “πύρρειος νίκη”, και τα όσα εγράφησαν και ελέχθησαν περί μονταζιέρας, για να διεξάγει μια προεκλογική εκστρατεία στην οποία η κοινωνική πολιτική θα είναι στο επίκεντρο μέχρι τις 9 Ιουνίου.

Χρησιμοποιεί το αντι – παράδειγμα μιας “συγκεχυμένης και αδιέξοδης” αντιπολίτευσης για να καλέσει τους ψηφοφόρους να “συμμετάσχουν” στην κάλπη των ευρωεκλογών, η οποία, όπως λέει, είναι ένα σημαντικό γεγονός με “εθνικό αποτύπωμα” που θα καθορίσει “αν η χώρα θα παραμείνει σταθερή και σε πορεία προόδου σε ένα ασταθές παγκόσμιο και περιφερειακό περιβάλλον”.

Ταυτόχρονα, θα καθορίσει και “αν όλα όσα έχουμε πετύχει και πετυχαίνουμε μέρα με τη μέρα θα συνεχιστούν σε μια κατάσταση που δεν επιτρέπει πισωγυρίσματα και δεν αφήνει περιθώρια για λάθη και πειραματισμούς”.

Ο κ. Μητσοτάκης δεν παρέλειψε, εξάλλου, να διαμηνύσει στους πολίτες πως «δεν είναι καιρός για εφησυχασμούς και αδράνειες, για σκέψεις αποχής ή αποστολής επιπόλαιων μηνυμάτων διαμαρτυρίας».

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός δίνει τη δική του ερμηνεία στα μηνύματα που στέλνουν οι πολίτες, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από το “γαλάζιο” στρατόπεδο.

Να θυμίσουμε ότι τόσο στο Κοινοβούλιο, όσο και συζητώντας με πολίτες, επιμένει να μιλάει για «αδικία» κατά της κυβέρνησης στο ζήτημα των Τεμπών, χωρίς να αναφέρεται στην αντιπολίτευση, αλλά σε πολίτες, μέχρι και στους ίδιους τους συγγενείς των 57 θυμάτων: «Είναι οι μόνοι που έχουν το δικαίωμα να κάνουν τον πόνο διαμαρτυρία, ακόμη κι αν αδικούν την Πολιτεία», είπε στην ομιλία του στο Κοινοβούλιο.