Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη έθεσε το πολιτικό διακύβευμα και το πλαίσιο στο οποίο κινείται η Ελλάδα σήμερα σε σχέση με το γεωοικονομικοπολιτικό περιβάλλον.
Συγκεκριμένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην πολιτική και οικονομική κρίση της Γαλλίας, μίας από τις πιο ισχυρές χώρες της Ευρώπης, τονίζοντας ότι οι δύο κρίσεις αυτές είναι αλληλένδετες: από τη μία ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν μπορεί να καταλήξει σε καμία συναίνεση, και από την άλλη μία οικονομία η οποία παράγει όχι πλεονάσματα, αλλά μεγάλα ελλείμματα, τα οποία και υποχρεούται να τιθασεύσει μέσα από σκληρά μέτρα λιτότητας.
Ενόψει μάλιστα της ΔΕΘ και της συζήτησης που έχει ανοίξει με τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την οικονομία, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι εκτός από τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και υποχρεούνται από του ευρωπαϊκούς κανόνες να μειώσουν το έλλειμμά τους είτε με αυξήσεις φόρων είτε με περικοπές δαπανών. Και επισήμανε ότι, σε αυτή τη συγκυρία, η Ελλάδα βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να μπορεί να παράγει όχι απλά πρωτογενή, αλλά και πραγματικά πλεονάσματα, τα οποία μας δίνουν τη δημοσιονομική δυνατότητα να μη συζητούμε για αυξήσεις αλλά για μειώσεις φόρων και να μη συζητούμε για περικοπές δαπανών αλλά για αυξήσεις δαπανών, σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι η υγεία και η παιδεία.
«Επικοινωνήσαμε λοιπόν και με το Γενικό Λογιστήριο, τα στοιχεία τα οποία έχει και με το υπουργείο Οικονομικών. Να πούμε καταρχάς ότι το δημοσιονομικό κόστος και για τους δύο μισθούς είναι 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ με βάση τα στοιχεία του 2024 που υπολογίζονται. Η μεθοδολογία η οποία υποχρεώνει τις κυβερνήσεις να υπολογίζουν το μεικτό μισθολογικό κόστος και όχι το καθαρό, όπως ισχυρίζεται ο κ. Ανδρουλάκης, δεν έχει βγει από κάποια απόφαση της κυβέρνησης ή της Νέας Δημοκρατίας».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξήγησε ότι κάτι τέτοιο δεν θα το επέτρεπαν ούτε οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Για να το πούμε απλά, η Ευρώπη στην οποία ανήκουμε και πρέπει να τηρούμε τους κανόνες, μας λέει ότι αν θέλετε να πάρετε ένα μέτρο, δεν πρέπει να ξεπεράσετε ένα αριθμό δαπανών-οροφή δαπανών και το κόστος αυτού του μέτρου, στην προκειμένη περίπτωση του 13ου μισθού υπολογίζεται με το μεικτό μισθολογικό κόστος».
Μάλιστα παρέθεσε και το σχετικό απόσπασμα από τη μεθοδολογία για την αποτίμηση των δημοσιονομικών μέτρων από το European Commission Report on Public Finances in the EMU.