Η κυβέρνηση επιχειρεί να δώσει πνοή μεταρρυθμίσεων, ενώ στο παρασκήνιο χτίζονται συμμαχίες στην Κεντροαριστερά και το Λευκό Οίκο περιμένει
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε αναζήτηση ενός νέου μεταρρυθμιστικού αφήγηματος, καθώς η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων δίνει έναν αέρα κανονικότητας και ευρωπαϊκής συμβατότητας, αλλά δεν αρκεί για να καλύψει τις πολιτικές ανάγκες της δεύτερης τετραετίας.
Η επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας δεν είναι απλώς μια τεχνική ρύθμιση, αλλά ένα πολιτικό στοίχημα υψηλού ρίσκου και σημασίας. Με αυτήν την κίνηση, το Μαξίμου επιδιώκει να δώσει στην κυβέρνηση έναν αέρα μεταρρυθμιστικής πνοής, κανονικοποιώντας την αγορά εργασίας και εναρμονίζοντάς την με τα ευρωπαϊκά κεκτημένα.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να δείξει ότι μπορεί να προσφέρει «ασφάλεια και σταθερότητα» στην αγορά εργασίας, αλλά η εφαρμογή των ΣΣΕ δεν εγγυάται αυξήσεις μισθών ή καλύτερες συνθήκες. Η κοινωνική δυσαρέσκεια παραμένει ένα ανοιχτό μέτωπο.
Η προσπάθεια νομιμοποίησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων παραμένει δύσκολη. Τα προγράμματα σπουδών πολλών σχολών δεν έχουν εγκριθεί, και οι διαδικασίες πιστοποίησης βρίσκονται σε εξέλιξη. Το Μαξίμου καλείται να χειριστεί το ζήτημα με προσοχή, καθώς οποιαδήποτε βιαστική κίνηση θα μπορούσε να ανατρέψει την εικόνα της κυβέρνησης ως φορέα μεταρρυθμίσεων.
Παράλληλα, η κοινωνική και ακαδημαϊκή πίεση ενισχύεται, ενώ η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τα ιδιωτικά ΑΕΙ αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικού θερμομέτρου για το 2026.
Οι συγχωνεύσεις και τα λουκέτα δημόσιων οργανισμών στην περιφέρεια προκαλούν έντονες αντιδράσεις. Οι πολίτες βλέπουν τις υπηρεσίες τους να συρρικνώνονται, και οι πιέσεις σε δήμους και φορείς αυξάνονται. Η κυβέρνηση, ενώ διατείνεται αποφασισμένη, γνωρίζει ότι τα μαζικά λουκέτα στην επαρχία δεν περνούν, και ψάχνει συνεργασίες και εναλλακτικές λύσεις, από πρακτορεία και σούπερ μάρκετ μέχρι προσωρινές συστέγασεις.
Ο χάρτης της Κεντροαριστεράς κινείται δυναμικά. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο κυρίαρχος πόλος, ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας με στελέχη που απομακρύνθηκαν στο παρελθόν. Χαρίτσης, Αχτσιόγλου, ακόμη και Τζανακόπουλος θεωρούνται πιθανοί συνομιλητές, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας, ενωτικής προοδευτικής πλατφόρμας.
Το Μαξίμου παρακολουθεί, ανήσυχο. Η κυβερνητική στρατηγική πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στην εσωτερική κοινωνική πολιτική και στην αναδιάταξη των πολιτικών συσχετισμών στην κεντροαριστερά.
Η συζήτηση για την επιλογή συνεργατών από τον Αλέξη Τσίπρα συνεχίζεται, αλλά η πρόσφατη συγκρότηση 41μελούς επιστημονικού συμβουλίου δείχνει ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να καλύψει τα κενά του παρελθόντος.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να δώσει την εικόνα μεταρρυθμιστικής πνοής, αλλά οι πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις είναι συνεχείς. Το ΠΑΣΟΚ ανοίγει πόρτες, η Κεντροαριστερά κινείται, ενώ η ΝΔ εσωτερικά αναδιαρθρώνεται. Παράλληλα, η ανάγκη για αμερικανική στήριξη και η αντίδραση της περιφέρειας στα λουκέτα των ΕΛΤΑ δείχνουν ότι το πολιτικό παιχνίδι παίζεται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα.
Το ζητούμενο για το Μαξίμου δεν είναι μόνο να επιβιώσει, αλλά να χτίσει αφήγημα που θα πείσει ότι η κυβέρνηση μπορεί να μεταρρυθμίσει, να ελέγξει την Κεντροαριστερά και να κρατήσει ισχυρές συμμαχίες μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Η κυβέρνηση χρειάζεται συνεπή στρατηγική επικοινωνίας και εφαρμογή πολιτικών πράξεων. Αν οι ΣΣΕ μείνουν στα χαρτιά, αν οι ιδιωτικές σχολές παραμείνουν «αιωρούμενες» και αν οι υπηρεσίες στην περιφέρεια υποβαθμιστούν, τότε η κοινωνική δυσαρέσκεια θα μεταφερθεί αμετάκλητα στην πολιτική σκακιέρα.
Το παρασκήνιο δείχνει ότι η μεταρρυθμιστική πνοή δεν αρκεί. Η επιτυχία του Μαξίμου εξαρτάται από την ικανότητά του να συνδυάσει κοινωνικά μέτρα, πολιτική στρατηγική και χειρισμούς στο εσωτερικό της Κεντροαριστεράς, ώστε να δημιουργηθεί ένα σταθερό αφήγημα μέχρι τις εκλογές.
Πηγή: pagenews.gr