Κρασί Επιδορπίου: Η Επιστροφή του στο Τραπέζι – Η Νέα Μόδα στα Εστιατόρια

Για δεκαετίες, το κρασί επιδορπίου – τα γλυκά, πλούσια αφρώδη κρασιά από περιοχές όπως η Καμπανία, η Μαδέρα, το Sauternes και το Tokaji – θεωρούνταν από πολλούς παλιομοδίτικο ή υπερβολικά γλυκό. Συνδεόταν συχνά με φθηνές επιλογές χαμηλής ποιότητας ή με περιορισμένη γαστρονομική αξία. Σήμερα, όμως, μια νέα γενιά εκλεκτών εστιατορίων – κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες – το επαναφέρει δυναμικά στο προσκήνιο, μετατρέποντάς το σε εργαλείο εμπειρίας, πολυτέλειας και κερδοφορίας.

Στο Manhatta της Νέας Υόρκης (όμιλος Union Square Hospitality Group), τα κρασιά επιδορπίου δεν κρύβονται πια σε ξεχωριστή σελίδα του wine list. Πορτογαλικές Μαδέρες, γαλλικά Sauternes και ουγγρικά Tokaji προσφέρονται απευθείας στο μενού επιδορπίων, σε ποτήρι, δίπλα στα γλυκά πιάτα. «Τα σωστά κρασιά επιδορπίου μπορούν να σταθούν απέναντι στη λιπαρότητα ενός κέικ ή μιας κρεμ μπρουλέ», εξηγεί ο διευθυντής κρασιών Sydney Fusto στο Bloomberg.

Τα δύο τρίτα των μενού εκλεκτών εστιατορίων περιλαμβάνουν κρασί επιδορπίου

Σύμφωνα με έρευνα της Datassential, περίπου τα δύο τρίτα των μενού σε high-end εστιατόρια των ΗΠΑ ενσωματώνουν πλέον κρασιά επιδορπίου. Η ζήτηση κορυφώνεται τους κρύους μήνες, όταν οι πελάτες αναζητούν ζεστές, γλυκές και παρηγορητικές γεύσεις. Οι τιμές ποικίλλουν από 18 έως 295 δολάρια το ποτήρι, αλλά η προσιτή πολυτέλεια είναι το κλειδί: ένα ποτήρι Μαδέρας του 1989 μπορεί να κοστίζει 50 δολάρια, ενώ ένα αντίστοιχα παλαιωμένο κόκκινο κρασί θα απαιτούσε χιλιάδες για ολόκληρο μπουκάλι.

Η τάση αυτή έρχεται σε μια εποχή που η συνολική κατανάλωση αλκοόλ μειώνεται: μόλις το 54% των ενηλίκων στις ΗΠΑ δηλώνει ότι πίνει αλκοόλ, το χαμηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει ποτέ η Gallup. Τα εστιατόρια αναζητούν τρόπους να αυξήσουν τον μέσο λογαριασμό χωρίς να αυξήσουν δραστικά το κόστος. Εδώ τα κρασιά επιδορπίου υπερτερούν: σερβίρονται άμεσα, δεν απαιτούν εξειδικευμένο ζαχαροπλάστη και –χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη– παραμένουν ανοιχτά για ημέρες ή εβδομάδες χωρίς αλλοίωση. «Αυτό μας επιτρέπει να τα σερβίρουμε σε ποτήρι χωρίς σπατάλη», σημειώνει ο Adrien Falcon, CEO του Arvine στη Νέα Υόρκη.

Προσιτή πολυτέλεια για τη νέα γενιά

Στο Arvine, ένα Gewürztraminer Grand Cru του 1986 προσφέρεται στα 44 δολάρια το ποτήρι – μια «προσιτή πολυτέλεια» που συγκρίνεται με έξτρα χαβιάρι ή ιδιαίτερο τυρί. Εντυπωσιακό είναι ότι η μεγαλύτερη απήχηση καταγράφεται σε ηλικίες 20-30 ετών – μια γενιά που συχνά δεν είχε προηγούμενη εμπειρία με τέτοια κρασιά.

Στο Maass του Four Seasons στο Φορτ Λόντερντεϊλ, τα κρασιά επιδορπίου παρουσιάζονται σε ειδικό καρότσι που φτάνει στο τραπέζι στο τέλος του γεύματος. Από τότε που ξεκίνησε αυτή η πρακτική (τέλη Οκτωβρίου 2025), οι πωλήσεις του Château d’Yquem 1982 διπλασιάστηκαν (από 30 σε 60 ποτήρια τον μήνα), προσθέτοντας έως 100 δολάρια σε κάθε λογαριασμό.

Εκπαίδευση και στρατηγική πωλήσεων

Η επιτυχία δεν έρχεται αυτόματα. Οι διευθυντές κρασιών τονίζουν την ανάγκη εκπαίδευσης του προσωπικού. Σε πολλά εστιατόρια, οι σερβιτόροι δοκιμάζουν τα κρασιά επιδορπίου μαζί με τα επιδόρπια πριν ανοίξουν τις πόρτες, ώστε να τα προτείνουν με αυτοπεποίθηση. «Κανείς δεν εκπαιδεύεται στα κρασιά επιδορπίου», λέει ο Nick Quiñones, διευθυντής ποτών σε όμιλο εστιατορίων στην Ατλάντα και το Νάσβιλ.

Οι καταναλωτές δείχνουν έτοιμοι: σύμφωνα με το Wine Market Council, ένας στους τρεις πότες κρασιού προτιμά γλυκά ή ημίγλυκα κρασιά, με Gen Z και Gen X να τα αξιολογούν ιδιαίτερα θετικά. Η τάση αυτή δείχνει ότι το κρασί επιδορπίου δεν είναι πια παρελθόν – είναι η νέα μόδα που φέρνει πολυτέλεια, εμπειρία και κέρδος στο τραπέζι.

Πηγή: Pagenews.gr