Ο Λαβρόφ στέλνει σκληρό μήνυμα στη Δύση: “Ας αποδεχθεί την πραγματικότητα στην Ουκρανία”

Οι δηλώσεις Λαβρόφ σηματοδοτούν σκληρή διπλωματική γραμμή της Ρωσίας απέναντι στη Δύση, μετατοπίζοντας το γεωπολιτικό παιχνίδι σε μια νέα φάση όπου το ρωσικό αφήγημα επιδιώκει να επηρεάσει την υφή των διαπραγματεύσεων για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Σε μια δήλωση που δεν περνά απαρατήρητη στο διεθνές πολιτικό στερέωμα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ τόνισε ότι η Δύση πρέπει να καταλάβει και να αποδεχθεί την πραγματικότητα όπως έχει διαμορφωθεί επί του πεδίου στην Ουκρανία — δηλαδή ότι η Ρωσία διατηρεί τη στρατηγική πρωτοβουλία στον πόλεμο, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή της Μόσχας στο ουκρανικό έδαφος.

Σε συνέντευξή του στο ρωσικό πρακτορείο RIA, ο Λαβρόφ υπογράμμισε ότι οι χώρες της Δύσης θα πρέπει «να συμβιβαστούν με την πραγματικότητα επί του πεδίου» και να λάβουν υπόψη τα στρατιωτικά και πολιτικά δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί μέσα από την εμπόλεμη σύγκρουση.

Στρατηγική πρωτοβουλία ή επαναπροσδιορισμός ισχύος;

Η βασική θέση του Λαβρόφ είναι ξεκάθαρη: η Ρωσία δεν βρίσκεται σε αμυντική θέση — έχει στρατηγική πρωτοβουλία.Αυτό σημαίνει ότι, σύμφωνα με την επίσημη ρωσική γραμμή, τα δεδομένα του πεδίου και η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε εδάφη όπως η Κριμαία και οι κατεχόμενες περιφέρειες της Ουκρανίας είναι μη αναστρέψιμα χωρίς διαπραγματευτική προσαρμογή από τη Δύση και το Κίεβο.

Ο Λαβρόφ επανέλαβε επίσης ότι η Ρωσία θεωρεί απαραίτητο η Ουκρανία να παραμείνει ουδέτερη και εκτός ΝΑΤΟ ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε διευθέτηση, επαναφέροντας έτσι έναν από τους βασικούς όρους που έχουν θέσει το Κρεμλίνο στις διαπραγματεύσεις.

 Γεωπολιτικές επιπτώσεις

Αυτές οι δηλώσεις δεν αποτελούν απλώς ρητορική. Έρχονται σε μια στιγμή που:

• οι ειρηνευτικές συνομιλίες — υπό αμερικανική και ευρωπαϊκή διπλωματική πίεση — βρίσκονται σε ευαίσθητη φάση, με δύσκολες διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός και πιθανές πολιτικές λύσεις, και
• οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ παραμένουν διχασμένες σχετικά με το πώς να αντιμετωπίσουν την ουκρανική σύγκρουση και τις απαιτήσεις ασφαλείας της Κριμαίας και των ανατολικών περιφερειών.

Ειδικά μάλιστα ενόψει των συνομιλιών μεταξύ της Ουκρανίας και των ΗΠΑ για ένα εδώ και καιρό συζητούμενο πολιτικό σχέδιο ειρήνης, το μήνυμα του Λαβρόφ μοιάζει να στοχεύει τόσο στο διεθνές ακροατήριο όσο και στους ίδιους τους Ευρωπαίους συμμάχους, απαιτώντας μια αναθεώρηση της προσέγγισης της Δύσης.

 Μια νέα φάση στο γεωστρατηγικό παιχνίδι

Η ρωσική θέση, όπως διατυπώνεται από τον Λαβρόφ, προσθέτει βαρύ στοιχείο ρεαλισμού στο πολυετές γεωπολιτικό παιχνίδι που συνδέει:

• την ευρωπαϊκή ασφάλεια,
• τη στρατηγική ισχύ της Ρωσίας,
• τις διπλωματικές πιέσεις των ΗΠΑ,
• και τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, ενισχύει μια γραμμή που έχει επανειλημμένα εκφραστεί από τη ρωσική πλευρά — ότι οι αποφάσεις και οι λύσεις πολιτικής πρέπει να βασίζονται στα δεδομένα της πραγματικότητας, όχι στις επιθυμίες του εξωτερικού κόσμου.

 Πώς το αντιλαμβάνεται η Δύση

Ενώ η ρωσική διπλωματία επιμένει σε αυτή τη στρατηγική γραμμή, η Δύση και το Κίεβο διατηρούν δικές τους προτεραιότητες:

• συνεχής στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στην Ουκρανία,
• διατήρηση κυρώσεων κατά της Ρωσίας,
• και προσπάθειες για εκεχειρία που να σέβεται πλήρως την κυριαρχία και τα σύνορα της Ουκρανίας.

Από την πλευρά των ΗΠΑ, για παράδειγμα, οι διαπραγματεύσεις για πιθανή διευθέτηση περιλαμβάνουν προτάσεις που δεν αποδέχονται την αποχώρηση της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ — κάτι που καταλήγει σε άμεση αντιπαράθεση μεταξύ των δύο στρατηγικών αφηγήσεων.

Η δήλωση του Σεργκέι Λαβρόφ λειτουργεί ως γεωπολιτικό μήνυμα με διπλή στόχευση: αποτελεί τόσο σημείο εσωτερικής ρωσικής στρατηγικής αυτοπεποίθησης όσο και επέκταση της πολιτικής πίεσης προς τη Δύση — μια πίεση που, αν ευοδωθεί, θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει ριζικά όχι μόνο τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και τις ισορροπίες ισχύος στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Σε μια εποχή που η διεθνής κοινότητα φαίνεται να επιδιώκει λύσεις, οι δηλώσεις αυτές υπενθυμίζουν ότι η γεωπολιτική πραγματικότητα και οι στρατηγικές αξιώσεις παραμένουν ο πυρήνας των διαπραγματεύσεων — όχι μόνο οι διακηρύξεις καλής θέλησης.

Πηγή: pagenews.gr