Ο Βενιζέλος τραβά το χαλί στον Μητσοτάκη: «Μη διακυβερνήσιμη η χώρα – ώρα για ρήξη με το σύστημα»

Ο Βενιζέλος τραβά το χαλί στον Μητσοτάκη: «Μη διακυβερνήσιμη η χώρα – ώρα για ρήξη με το σύστημα»

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανεβάζει τους τόνους, βάζει φωτιά στο Άρθρο 86 και ανοίγει θεσμικό και πολιτικό μέτωπο με το Μαξίμου.

Όταν ο «θεσμικός» μιλά σαν αντιπολίτευση εξουσίας

Η νέα δημόσια παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν είναι απλώς μια ακόμη κριτική προς την κυβέρνηση. Είναι μια ευθεία αμφισβήτηση της ικανότητας του Κυριάκου Μητσοτάκη να κυβερνήσει, με βαριές λέξεις και ακόμη βαρύτερα υπονοούμενα.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και συνταγματολόγος μίλησε για μια Ελλάδα «μη διακυβερνήσιμη», για ένα πολιτικό σύστημα που έχει εξαντλήσει τα όριά του και για μια θεσμική κρίση που δεν κρύβεται πλέον κάτω από το χαλί της επικοινωνίας.

Δεν είναι τυχαία τα λόγια. Είναι επιλεγμένα.

Άρθρο 86: Το πραγματικό πεδίο μάχης

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρίσκεται η αναθεώρηση του Άρθρου 86, δηλαδή του πλαισίου περί ευθύνης υπουργών. Ο Βενιζέλος δεν μιλά τεχνικά. Μιλά πολιτικά και ηθικά.

Το μήνυμα είναι σαφές:

 χωρίς πραγματική λογοδοσία, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεί με κοινωνική νομιμοποίηση.

Η αναφορά του ότι το άρθρο έχει καταστρατηγηθεί και από προηγούμενες και από την παρούσα κυβέρνηση, κόβει κάθε γέφυρα «κομματικής ανοχής». Δεν χαρίζεται σε κανέναν.

Η παραπολιτική ανάγνωση: γιατί τώρα;

Εδώ ξεκινά το πραγματικό παιχνίδι.

  • Η παρέμβαση γίνεται σε μια περίοδο κυβερνητικής φθοράς, κοινωνικής κόπωσης και θεσμικής δυσπιστίας.
  • Γίνεται επίσης λίγο μετά την απομάκρυνση του ονόματός του από τα σενάρια για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
  • Και γίνεται τη στιγμή που η συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας και «δύσκολες πλειοψηφίες» επιστρέφει στο τραπέζι.

Τίποτα από αυτά δεν είναι άσχετο.

Ο Βενιζέλος δεν παρεμβαίνει απλώς – επανατοποθετείται.

«Μη διακυβερνήσιμη χώρα»: προειδοποίηση ή πολιτική πρόβλεψη;

Η φράση-βόμβα δεν αφορά μόνο το σήμερα. Αφορά το αύριο.

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δείχνει να προεξοφλεί πολιτική αστάθεια, αδυναμία σχηματισμού ισχυρών κυβερνήσεων και πιθανή είσοδο της χώρας σε κύκλο θεσμικών συμβιβασμών και εύθραυστων συμμαχιών.

Και εδώ το μήνυμα προς το Μαξίμου είναι διπλό:

  • είτε αλλάζετε τον τρόπο διακυβέρνησης,
  • είτε η κρίση θα γίνει συστημική.

Το Μαξίμου ακούει – αλλά δεν απαντά

Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση αποφεύγει τη μετωπική σύγκρουση. Όχι τυχαία. Η κριτική δεν προέρχεται από «εύκολο αντίπαλο», αλλά από έναν πολιτικό που γνωρίζει το Σύνταγμα, το σύστημα και τις ρωγμές του καλύτερα από πολλούς εν ενεργεία υπουργούς.

Η σιωπή, όμως, δεν σημαίνει αδιαφορία. Σημαίνει ότι το μήνυμα ελήφθη.

Μια παρέμβαση που δεν τελειώνει εδώ

Η νέα «βολή» Βενιζέλου δεν είναι στιγμιαία. Είναι προγραμματική. Ανοίγει:

  • θεσμική συζήτηση για τη λογοδοσία,
  • πολιτική συζήτηση για τη διακυβέρνηση,
  • και παραπολιτική συζήτηση για το ποιος μιλά, πότε και γιατί.

Σε μια Ελλάδα που βράζει κοινωνικά και πολιτικά, τέτοιες παρεμβάσεις δεν περνούν απαρατήρητες.

Η θεσμική κρίση ως πολιτικό ντόμινο

Αυτό που περιγράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν είναι μια μεμονωμένη δυσλειτουργία, αλλά ένα ντόμινο θεσμικής απορρύθμισης που ξεκινά από τη Δικαιοσύνη, περνά από τη Βουλή και καταλήγει στην ίδια τη δημοκρατική εμπιστοσύνη.

Όταν ο πολίτης πιστεύει ότι κανείς «επάνω» δεν λογοδοτεί, τότε κανείς «κάτω» δεν πειθαρχεί.

Η συζήτηση για το Άρθρο 86 λειτουργεί ως σύμβολο μιας ευρύτερης κόπωσης:

  • κόπωσης από τις υποσχέσεις διαφάνειας,
  • κόπωσης από τις εξεταστικές που δεν εξετάζουν,
  • κόπωσης από τη θεσμική ασυλία που βαφτίζεται «σταθερότητα».

Σε αυτό το περιβάλλον, οι κοινωνικές αντιδράσεις –από τα αγροτικά μπλόκα έως τη γενικευμένη δυσπιστία προς την πολιτική– δεν είναι παρεκκλίσεις, αλλά παρενέργειες ενός συστήματος που δεν αυτοδιορθώνεται.

Η κρυφή προειδοποίηση

Ο Βενιζέλος, χωρίς να το λέει ρητά, στέλνει ένα μήνυμα που αφορά όλο το πολιτικό σύστημα: αν η επόμενη αναθεώρηση χαθεί, αν η λογοδοσία μείνει μισή, αν η διακυβέρνηση συνεχίσει να βασίζεται μόνο στην αριθμητική πλειοψηφία, τότε η «μη διακυβερνήσιμη χώρα» θα γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Και τότε, το πρόβλημα δεν θα είναι ποιος κυβερνά, αλλά αν μπορεί να κυβερνήσει κανείς χωρίς κοινωνική ρήξη.

Η παρέμβαση Βενιζέλου δεν αφορά το χθες.Αφορά το αν η Ελλάδα θα αντέξει το αύριο χωρίς θεσμικές εκρήξεις και πολιτική αστάθεια.

Πηγή: pagenews.gr