ΕΚΤ & Λαγκάρντ: «Σκιές» Διαφάνειας και Πολιτικές Τριγµοί στις Βρυξέλλες για τις Αμοιβές της Προέδρου

Σε μια χρονική στιγμή που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα επιτόκια και να διατηρήσει την ευρωζώνη σε τροχιά οικονομικής σταθερότητας, ένα διεθνές δημοσιογραφικό ρεπορτάζ έχει πυροδοτήσει νέο κύκλο αντιπαράθεσης για το ζήτημα της *διαφάνειας και των αμοιβών της προέδρου της, Κριστίν Λαγκάρντ. Σύμφωνα με ανάλυση των Financial Times (FT), οι συνολικές αμοιβές της Λαγκάρντ το 2024 ήταν περίπου 50% υψηλότερεςαπό αυτές που εμφανίζονται στα επίσημα έγγραφα της ΕΚΤ, γεγονός που προκαλεί σκληρή κριτική στην κυρίαρχη νομισματική αρχή της Ευρώπης.

Κεντρικό ζήτημα: η απόκλιση μεταξύ «χαρτιού» και πραγματικότητας

Σύμφωνα με την ανάλυση των FT, η Λαγκάρντ έλαβε περίπου 726.000 ευρώ συνολικά το 2024, έναντι των 466.000 ευρώ βασικού μισθού που δηλώνει η ΕΚΤ στην ετήσια έκθεσή της — δηλαδή περίπου 56% υψηλότερη συνολική αποζημίωση. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται και έμμεσες παροχές όπως η στέγαση, καθώς και η αμοιβή της από τη θέση της στη Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), η οποία δεν αναφέρεται πουθενά στις εκθέσεις της ΕΚΤ.

Η Βρυξέλλες εμφανίζονται να έχουν προκαλέσει ουσιαστικά πολιτική κρίση μικρότερης κλίμακας εντός των ευρωπαϊκών θεσμών: βουλευτές και επικριτές της τραπεζικής διακυβέρνησης ζητούν μεγαλύτερη λογοδοσία και πλήρη αποκάλυψη των αποδοχών των υψηλόβαθμων αξιωματούχων της ΕΚΤ, με το επιχείρημα ότι το ευρύ κοινό και οι αγορές έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν πλήρως τα κίνητρα και τις πληρωμές των ηγετών αυτού του κρίσιμου οργανισμού.

Διευρυμένη παραπολιτική ματιά: Πώς φτάσαμε εδώ

Σε μια εποχή όπου η ΕΚΤ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον πληθωρισμό και την ανάπτυξη, η αποκάλυψη αυτή λειτουργεί σαν πυροδότη για ευρύτερες πολιτικές εντάσεις. Το θέμα της διαφάνειας χτυπά καίρια στον πυρήνα της εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ ευρωπαϊκών θεσμών και πολιτών — ειδικά όταν η ίδια η ΕΚΤ έχει επιλέξει να μην αποκαλύπτει πλήρη στοιχεία αμοιβών, όπως θα απαιτείτο σε εισηγμένες εταιρείες.

Πολλοί πολιτικοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και οικονομικοί σχολιαστές, επαναφέρουν στο προσκήνιο έναν ευρύτερο προβληματισμό για την προσωπική επάρκεια διακυβέρνησης των μεγάλων θεσμών της ΕΕ — ειδικά όταν αυτοί επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών μέσω της νομισματικής πολιτικής, των επιτοκίων και των αποφάσεων για τη νομισματική σταθερότητα.

Αντιδράσεις και πιθανές συνέπειες

Από την πλευρά της, η ΕΚΤ υπερασπίζεται τη στάση της, υποστηρίζοντας ότι οι αποδοχές καθορίζονται από επιτροπή και ότι η δημοσιοποίηση είναι «σύμφωνη με διεθνή πρότυπα». Ωστόσο, η απουσία λεπτομερούς τεκμηρίωσης για τις «έμμεσες» παροχές και τα επιπλέον καθήκοντα, όπως αυτά στη BIS, δίνει τροφή σε πολιτικούς που θεωρούν ότι η διαφάνεια των θεσμών πρέπει να είναι πλήρης και ξεκάθαρη — ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θεσμούς που λαμβάνουν δεύτερες ευκαιρίες σε περιόδους κρίσης.

Παράλληλα, η αποκάλυψη αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για το ρόλο των θεσμικών επικεφαλής που διαχειρίζονται τεράστια κεφάλαια και αποφάσεις, αλλά ταυτόχρονα απολαμβάνουν μισθολογικά πακέτα που δεν είναι πλήρως δημοσιευμένα. Η πίεση για ενισχυμένη λογοδοσία πιθανόν να επεκταθεί και σε άλλους θεσμούς, επηρεάζοντας τόσο την ίδια την ΕΚΤ όσο και τον τρόπο που η ΕΕ αντιμετωπίζει τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των ηγετών της.

Πηγή: pagenews.gr