Ο Τραμπ ανακοίνωσε πολυετή “επιτήρηση” Βενεζουέλας — Αμερικανική κατοχή με μακροπρόθεσμο σχέδιο

Πετρέλαιο, ισχύς και «πρόσχημα» πολέμου

Η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα επιτηρούν για χρόνια τη Βενεζουέλα μετά την ανατροπή του Νικολάς Μαδούρο ήταν σαφής: η παρουσία θα είναι παρατεταμένη και με έλεγχο των πόρων της χώρας. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουάσιγκτον θα ελέγχει την παραγωγή και τις πωλήσεις του βενεζουελάνικου πετρελαίου, και οι Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα επενδύσουν για την αναβίωση της βιομηχανίας. 

Αυτή η στρατηγική έχει ξεκάθαρη ενεργειακή διάσταση, αλλά — όπως επισημαίνει και το άρθρο της MS NOW — το πετρέλαιο δεν είναι η μόνη αιτία για την επέμβαση. Το σχέδιο αποτελεί μέρος ευρύτερης γεωπολιτικής στρατηγικής, που περιλαμβάνει εθνικιστικές πολιτικές, ατζέντα μετανάστευσης, αφήγημα «ισχύος» και επιθυμία για αμερικανική ηγεμονία στη Δύση. 

Πολιτική πραγματικότητα πίσω από τους τίτλους

Παρά την εμμονή των ΗΠΑ με τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων, πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτός ο λόγος δεν εξηγεί από μόνος του την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση. Οι κύριοι παράγοντες που συνδυάστηκαν για να οδηγήσουν στην απόφαση περιλαμβάνουν:

• γεωστρατηγικές φιλοδοξίες για περιφερειακή ηγεμονία,
• επιδίωξη να αλλάξει η δυναμική μετανάστευσης από τη Λατινική Αμερική,
• διάθεση παραγωγής ενός ισχυρού πολιτικού αφηγήματος προς το αμερικανικό κοινό,
• και μια νεοσυντηρητική προσέγγιση για αλλαγή καθεστώτων. 

Το αφήγημα περί «πολέμου για πετρέλαιο» μπορεί να ακουστεί απλοϊκό — αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί ένα από τα πολλαπλά κινητήρια μοτίβα μιας πολύπλοκης και πολυεπίπεδης στρατηγικής πολιτικής.

 Διεθνής & γεωπολιτική ανάγνωση

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα και η υπόσχεση μακροχρόνιας επιτήρησης έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από πολλές πλευρές:

• Κριτικοί μιλούν για συνέχιση της Monroe Doctrine σε σύγχρονη εκδοχή, όπου οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν ρόλο εγγυητή… και ελεγκτή πόρων. 
• Κάποιοι διεθνείς παρατηρητές τονίζουν ότι διεθνές δίκαιο και κυριαρχία βρίσκονται σε κρίση όταν μια ξένη δύναμη ελέγχει τους ενεργειακούς πόρους μιας άλλης χώρας.
• Η εμφάνιση του πετρελαίου στο κέντρο αυτής της πολιτικής ενισχύει την κριτική ότι η στρατηγική δεν είναι μόνο «ιδεολογική» ή ανθρωπιστική, αλλά βαθιά οικονομική και γεωπολιτική. 

Τι μένει να φανεί

Ένα στοιχείο παραμένει αβέβαιο: αν και οι ΗΠΑ έχουν ήδη θέσει στο επίκεντρο τον έλεγχο του βενεζουελάνικου πετρελαίου, η σταθερότητα και η οικονομική βιωσιμότητα του σχεδίου είναι αμφίβολες, δεδομένης της κατάστασης των υποδομών και των συνεπειών χρόνιων διαχειριστικών λαθών στη Βενεζουέλα.

Εντέλει, το ερώτημα «πραγματικά γιατί οι ΗΠΑ επιτέθηκαν;» παραμένει με πολλαπλές απαντήσεις — καμία από τις οποίες δεν είναι απλή.

Πηγή: pagenews.gr