Ο Στάρμερ υποσχέθηκε βρετανικά στρατεύματα για την Ουκρανία

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Sir Keir Starmer υπέγραψε στη συμμαχική δήλωση στο Παρίσι με τον Εμανουέλ Μακρόν και τον Volodymyr Zelenskyy την πρόθεση να αποσταλούν βρετανικά στρατεύματα στη μετα‑εκεχειριακή Ουκρανία. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδίου μιας “coalition of the willing” που θα εγγυηθεί την ειρήνη μετά από ένα πιθανό ειρηνευτικό παζάρι. 

Όμως, οι λεπτομέρειες για το πόσα στρατεύματα, πού και πότε θα αναπτυχθούν απουσιάζουν πλήρως από τα επίσημα κείμενα και δημόσιες δηλώσεις — στοιχείο που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο βρετανικό πολιτικό σκηνικό

Παραπολιτική κρίση στο Λονδίνο

•  Έλλειψη λεπτομερειών: Ο Στάρμερ έχει δεσμευτεί απλώς ότι κάθε ενδεχόμενη αποστολή στρατευμάτων θα υποβληθεί σε ψήφο στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά αποφεύγει να αποκαλύψει πόσα στρατεύματα, ποιος θα ηγηθεί και ποιο θα είναι το σχέδιο δράσης.
•  Σφοδρή κριτική από την αντιπολίτευση: Η ηγέτις των Τόρις Κέμι Μπάντενοκ κατηγόρησε τον Στάρμερ για “έλλειψη σεβασμού προς το Κοινοβούλιο” επειδή δεν ενημέρωσε ξεκάθαρα τους βουλευτές πριν υπογράψει τη δήλωση πρόθεσης.
• Farage και η άκρα αντιπολίτευση: Ο Νάιτζελ Φάρατζ έχει δηλώσει ότι θα ψηφίσει ενάντια στην αποστολή βρετανικών στρατευμάτων, επικαλούμενος έλλειψη στρατιωτικών πόρων, ξεκάθαρο σχέδιο και μακροπρόθεσμο όραμα.

Αυτή η στάση αναδεικνύει διαφωνίες εντός του βρετανικού πολιτικού φάσματος και εσωτερική πολωτική σύγκρουση γύρω από το μέλλον των ενόπλων δυνάμεων και της εξωτερικής πολιτικής. 

 Γεωπολιτική διάσταση της υπόθεσης

•  Δημιουργία “ειρηνευτικής δύναμης”: Η πρόθεση του Ηνωμένου Βασιλείου να στείλει στρατεύματα συνδέεται με προσπάθειες ευρωπαϊκής και διεθνούς συντονισμένης παρουσίας, η οποία όμως εξαρτάται και από άλλους συμμάχους — με τις ΗΠΑ να παίζουν ρόλο επιτηρητή σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας.
•  Επικίνδυνη ρωσική αντίδραση: Η Ρωσία έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε δύναμη δυτικών στρατευμάτων στα εδάφη της Ουκρανίας μετά από ειρήνη θα θεωρηθεί νόμιμος στόχος, εντείνοντας έτσι τις στρατιωτικές και πολιτικές εντάσεις.
• Παραπολιτικό πρόβλημα συμμαχιών: Παρά την υποστήριξη για ασφάλεια και εγγυήσεις, πολλές χώρες (όπως η Πολωνία και η Ιταλία) έχουν μέχρι στιγμής αποφύγει να δεσμευτούν στον ίδιο βαθμό για στρατιωτικές δυνάμεις, αφήνοντας το Λονδίνο και το Παρίσι σε σχετικά μοναχική θέση.

Η υπόθεση της βρετανικής υπόσχεσης για αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία δείχνει ένα βαθύ παραπολιτικό θέμα:

• Ο Starmer προσπαθεί να δείξει διεθνή ηγεσία, υπογράφοντας στρατιωτικές δεσμεύσεις μαζί με Μακρόν και Ζελένσκι. 
• Παράλληλα, η έλλειψη λεπτομερειών και διαφάνειας ανοίγει τον δρόμο για αντιπολιτευτικές επιθέσεις και δεξιά κριτική. 
• Η στρατιωτική αυτή υπόσχεση, χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο και αριθμούς, μετατρέπεται σε παράγοντα πολιτικής αμφισβήτησης στο εσωτερικό της Βρετανίας — και σε γεωπολιτικό μήνυμα προς τη Ρωσία και τους «εταίρους» της Δύσης. 

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που φαινόταν ως δυνατό μήνυμα υποστήριξης της Ουκρανίας έχει γίνει πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης της ηγεσίας, με σημαντικές συνέπειες για τις σχέσεις της Βρετανίας με τους ευρωπαίους συμμάχους και την ίδια την Ουκρανία. 

Πηγή: pagenews.gr