Τέλος στην κλιματική συναίνεση: Ο Τραμπ «αδειάζει» COP, UNFCCC και IPCC

Η κίνηση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον πυρήνα της παγκόσμιας κλιματικής διακυβέρνησης δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη ιδεολογική επιλογή. Είναι μια γεωπολιτική δήλωση ισχύος, με αποδέκτες όχι μόνο την επιστημονική κοινότητα, αλλά και τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη, τον ΟΗΕ και τις αναδυόμενες δυνάμεις που διεκδικούν ρόλο στο «πράσινο μέλλον».

Με την αποδυνάμωση της UNFCCC, την ουσιαστική εγκατάλειψη της διαδικασίας των COP και την απόσυρση από τον IPCC, ο Τραμπ στέλνει μήνυμα ότι η Ουάσιγκτον δεν αποδέχεται πλέον το κλίμα ως πεδίο διεθνούς συναίνεσης, αλλά ως χώρο εθνικής πολιτικής σύγκρουσης.

Τι σημαίνει πρακτικά το «άδειασμα» των θεσμών

Η UNFCCC αποτελεί το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διεξάγονται οι ετήσιες COP, όπου καθορίζονται στόχοι, μηχανισμοί και δεσμεύσεις για τις εκπομπές. Ο IPCC, από την άλλη, είναι η επιστημονική ραχοκοκαλιά του συστήματος: χωρίς τις εκθέσεις του, οι πολιτικές αποφάσεις χάνουν το τεκμηριωμένο έδαφος τους.

Με την αποχώρηση των ΗΠΑ:

• Απονομιμοποιείται πολιτικά η COP, καθώς λείπει ο μεγαλύτερος ιστορικά ρυπαντής.
• Αποδυναμώνεται η επιστημονική συναίνεση, αφού οι ΗΠΑ αποσύρουν χρηματοδότηση, δεδομένα και ειδικούς.
• Δημιουργείται κενό ισχύος, το οποίο σπεύδουν να καλύψουν Κίνα και χώρες του Παγκόσμιου Νότου.

Παραπολιτική ανάγνωση πίσω από την απόφαση

Πίσω από τις επίσημες ανακοινώσεις περί «εθνικών συμφερόντων», η απόφαση Τραμπ έχει σαφή εσωτερικό και εξωτερικό ακροατήριο.

Στο εσωτερικό, απευθύνεται:

• στη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων,
• στους ψηφοφόρους που βλέπουν το κλίμα ως «ελιτίστικη ατζέντα»,
• και σε πολιτείες-κλειδιά που φοβούνται κόστος από την πράσινη μετάβαση.

Στο εξωτερικό, το μήνυμα είναι πιο ωμό: Οι ΗΠΑ δεν δεσμεύονται από πολυμερή σχήματα που περιορίζουν την ελευθερία στρατηγικών επιλογών τους.

ΕΕ σε αμηχανία – Κίνα σε αναμονή

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται επισήμως «λυπημένη», ανεπίσημα όμως ανήσυχη. Χωρίς τις ΗΠΑ:

• οι κλιματικοί στόχοι γίνονται δυσκολότεροι,
• το κόστος μεταφέρεται δυσανάλογα στην Ευρώπη,
• και η πράσινη βιομηχανία κινδυνεύει να χάσει ανταγωνιστικότητα.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα παρακολουθεί ψύχραιμα. Όσο οι ΗΠΑ αποχωρούν, το Πεκίνο κερδίζει χώρο να εμφανιστεί ως «υπεύθυνη δύναμη», ακόμη κι αν οι πραγματικές του εκπομπές συνεχίζουν να αυξάνονται.

Το «τέλος της κλιματικής συναίνεσης» δεν είναι υπερβολή. Είναι η περιγραφή μιας νέας φάσης διεθνούς αντιπαράθεσης, όπου το κλίμα παύει να είναι κοινός στόχος και μετατρέπεται σε πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Ο Τραμπ δεν αποσύρει απλώς τις ΗΠΑ από θεσμούς. Ανατρέπει το αφήγημα ότι η κλιματική αλλαγή ενώνει τον κόσμο.

Αντίθετα, τον διχάζει.

Πηγή: pagenews.gr