Τι… θα πει “ειρήνη” Μητσοτάκη – Ερντογάν; η διπλωματική μάχη για το Αιγαίο και οι «κόκκινες γραμμές»

Μέσα σε ένα εξαιρετικά τεταμένο διεθνές περιβάλλον, η επικείμενη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μοιάζει να αποτελεί σημείο καμπής για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις — αλλά και ένα νέο επεισόδιο της γεωπολιτικής σκακιέρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα προσέρχεται με ξεκάθαρη ατζέντα και «κόκκινες γραμμές», επιδιώκοντας να αποφύγει μονομερείς διεκδικήσεις που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τα συμφέροντά της.

Παρά το γεγονός ότι η συνάντηση — στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας — είχε αρχικά προγραμματιστεί για πέρυσι, η ανάγκη εξεύρεσης πραγματικού πολιτικού διαλόγου την καθυστέρησε επανειλημμένα. Πλέον, η Αθήνα εκτιμά ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, αλλά παραμένει ανοιχτό το ζήτημα του κατά πόσον η Άγκυρα επιθυμεί ουσιαστικό διάλογο ή απλώς διπλωματικό ελιγμό.

Στην ελληνική πλευρά, η επίσημη γραμμή επικεντρώνεται στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο — ζητήματα που αποτελούν διαχρονικά «κόκκινες γραμμές». Ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι η Ελλάδα προσέρχεται στον διάλογο με την προσδοκία επίλυσης μόνο αυτού του ζητήματος, υπογραμμίζοντας ότι η Τουρκία πρέπει να αποσύρει ανυπόστατες διεκδικήσεις που έθετε στο παρελθόν.

Από την άλλη, η τουρκική πλευρά επιχειρεί να διευρύνει την ατζέντα με θέματα όπως τα χωρικά ύδατα και η υφαλοκρηπίδα γενικότερα — μια «βεντάλια» θεμάτων που για την Αθήνα δεν είναι αποδεκτά προς διαπραγμάτευση. «Να λύσουμε μόνιμα το πρόβλημα του Αιγαίου» δήλωσε πρόσφατα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν — φράση που στην ελληνική διπλωματία εκλαμβάνεται με επιφύλαξη, καθώς μπορεί να αποτελεί μεταμφιεσμένη διεκδίκηση άλλων στρατηγικών πλεονεκτημάτων.

Στην κεντρική στρατηγική της Αθήνας εντάσσεται, επίσης, η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, χωρίς όμως συνεχή ένταση. Ο πρωθυπουργός έχει τονίσει πως ακόμα και αν υπάρχουν διαφωνίες — και αυτές υπάρχουν — η Ελλάδα δεν πρέπει να μένει διαρκώς «στο κόκκινο», επιθυμώντας να αποκτήσει μια σταθερή βάση συνεργασίας σε τομείς όπως η μετανάστευση, η οικονομία, ο τουρισμός και η τεχνολογία.

Η Αθήνα φαίνεται να εκμεταλλεύεται τη συνάντηση ως υψηλό διπλωματικό παιχνίδι· σε μια στιγμή που οι διεθνείς συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή παραμένουν ενεργές, και ενώ δεν υπάρχει σαφήνεια στην πολιτική των ΗΠΑ, η Ελλάδα θέλει να αποφύγει μια νέα περίοδο έντασης στα βόρεια σύνορά της.

Επιπλέον, η διπλωματική σκακιέρα περιλαμβάνει και άλλες κινήσεις στη γειτονιά: η Ελλάδα ενισχύει τη συνεργασία με Κύπρο και Αίγυπτο για θέματα Ανατολικής Μεσογείου, ενώ επιχειρεί να βελτιώσει το κλίμα με τη Λιβύη μέσω επιχειρηματικών αποστολών και συμφωνιών.

Στο παρασκήνιο, αναλυτές παρατηρούν ότι η επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος από το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι μόνο διπλωματική, αλλά και εσωτερικά πολιτική — μια προσπάθεια να δείξει ότι η Ελλάδα διατηρεί ισχυρή θέση στην περιοχή, ακόμη και εν μέσω πιέσεων.

Η τελική μορφή της συνάντησης, τα πιθανά αποτελέσματα και το πώς θα ερμηνευθούν διπλωματικά και πολιτικά στην Αθήνα θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων τους επόμενους μήνες — με επίκεντρο όχι μόνο τα επί μέρους θέματα, αλλά και την προοπτική σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή: pagenews.gr