Η συμφωνία της αντιπολίτευσης – Νέες εκλογές ή ορκωμοσία Γκονσάλες
Υπάρχει ευρεία συναίνεση στις φιλοδημοκρατικές δυνάμεις ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα μία από τις δύο λύσεις:
- Προκήρυξη νέων, ελεύθερων και δίκαιων εκλογών (σύμφωνα με το Σύνταγμα, εντός 3–6 μηνών)
- Ορκωμοσία του Εδμούνδο Γκονσάλες ως νόμιμου προέδρου, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων (συγκεντρωτικά πρακτικά) που δείχνουν ότι νίκησε στις εκλογές του 2024
Και οι δύο επιλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν το έναυσμα για μια πραγματική πολιτική μετάβαση. Ωστόσο, καμία δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα για τον Λευκό Οίκο αυτή τη στιγμή.
Η στάση Τραμπ: Σταθερότητα αντί για αλλαγή
Μετά την ανατροπή του Μαδούρο και την απόκτηση ελέγχου της πετρελαϊκής βιομηχανίας (PDVSA), ο Τραμπ επέλεξε να διατηρήσει ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο του καθεστώτος υπό την εποπτεία της Ουάσινγκτον. Η Ντέλσι Ροντρίγκες παρουσιάζεται ως «μεταβατική πρόεδρος» που συνεργάζεται με τις ΗΠΑ, αλλά η καταστολή συνεχίζεται ανενόχλητη.
Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι «πρώτα πρέπει να αναδομηθεί η Βενεζουέλα» και ότι «οι πολίτες δεν θα ήξεραν πώς να κάνουν εκλογές». Αυτή η στάση ερμηνεύεται από την αντιπολίτευση ως πραγματισμός: προτιμά μια σταθερή κυβέρνηση που ελέγχεται από τις ΗΠΑ και εξασφαλίζει ροή πετρελαίου, παρά μια αβέβαιη δημοκρατική μετάβαση που μπορεί να οδηγήσει σε χάος.
Η φωνή των ακτιβιστών – «Τσαβισμός 3.0»
Ο κοινωνιολόγος και ακτιβιστής Ραφαέλ Ουσκατέγκι (συνδιευθυντής της ΜΚΟ Laboratorio de Paz) περιγράφει την κατάσταση ως «Τσαβισμό 3.0» – μια νέα φάση του ίδιου αυταρχικού μοντέλου που ξεκίνησε με τον Ούγκο Τσάβες. Παρά τις υποσχέσεις για μαζική απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, η καταστολή παραμένει σε πλήρη ισχύ.
Πολλοί ακτιβιστές, όπως ο ίδιος, αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα για να αποφύγουν σύλληψη ή θάνατο. Η Human Rights Watch έχει καταγράψει πάνω από 19.000 δολοφονίες από δυνάμεις ασφαλείας μεταξύ 2016–2019. Σήμερα, η δράση της κοινωνίας των πολιτών έχει περιοριστεί σχεδόν αποκλειστικά σε ανθρωπιστική βοήθεια.
Το δίλημμα της αντιπολίτευσης
Η Γκριζέλντα Κολίνα, ακτιβίστρια και αναλύτρια, λέει χαρακτηριστικά: «Η δημοκρατία στη Βενεζουέλα έχει αποδομηθεί εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια. Η αποκατάστασή της δεν θα είναι ούτε γρήγορη, ούτε εύκολη. Αλλά αν κάτι έχουμε μάθει, είναι ότι ξέρουμε πώς να διαχειριζόμαστε την ελπίδα. Και αυτή δεν έχει χαθεί».
Η αντιπολίτευση παραμένει διχασμένη για τη στρατηγική, αλλά συμφωνεί σε ένα: οι εκλογές δεν πρέπει να είναι το τέλος, αλλά η αρχή της μετάβασης. Το ερώτημα είναι αν ο Τραμπ – και η διεθνής κοινότητα – θα επιτρέψουν ποτέ αυτή τη μετάβαση να συμβεί.
Πηγή: Pagenews.gr