Αδωνις: ΣΤΟ “ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ” ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΟΟΥ – Αρνήθηκα την είσοδο συλλογικοτήτων

Άδωνις Γεωργιάδης: Όταν η ανθρωπιά σταματά τον ακτιβισμό στην πόρτα του νοσοκομείου.

Η απόφαση στο «Αγία Σοφία», το πολιτικό μήνυμα και το όριο ανάμεσα στην ευαισθησία και την εκμετάλλευση

«Τα νοσοκομεία είναι χώροι νοσηλείας και όχι πολιτικού σόου».

Η φράση αυτή δεν είναι απλώς μια αντίδραση της στιγμής. Είναι πολιτική θέση, είναι θεσμική στάση και –κυρίως– είναι μια ξεκάθαρη υπενθύμιση του τι σημαίνει κράτος που λειτουργεί.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, με την απόφασή του να αρνηθεί την είσοδο σε συλλογικότητες και πολιτικά πρόσωπα στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», δεν έκανε επικοινωνιακή διαχείριση. Έκανε διαχωρισμό ρόλων. Και αυτό, σε μια χώρα όπου συχνά όλα μπλέκονται, είναι πράξη πολιτικού κόστους – αλλά και πολιτικής ευθύνης.

Το νοσοκομείο δεν είναι πλατεία

Η ουσία της υπόθεσης δεν είναι ποιος ζήτησε να μπει. Η ουσία είναι πού ζήτησε να μπει.

Το παιδιατρικό νοσοκομείο, με παιδιά τραυματισμένα από ένα τραγικό δυστύχημα, δεν είναι δημόσιος χώρος πολιτικής έκφρασης. Δεν είναι σκηνή. Δεν είναι φόντο. Και σίγουρα δεν είναι χώρος όπου η προσωπική ή κομματική ευαισθησία μπορεί να υπερβεί την ανάγκη για ηρεμία, προστασία και ιατρική φροντίδα.

Ο Άδωνις, λέγοντας «όταν τα παιδιά πάρουν εξιτήριο, ας τα δουν όπου νομίζουν», βάζει το πιο καθαρό όριο:

•  η αλληλεγγύη δεν καταργεί τον θεσμό
• η καλή πρόθεση δεν ακυρώνει τον κανόνα

Γιατί αυτή η στάση ενοχλεί

Ενοχλεί γιατί σπάει μια παλιά ελληνική συνήθεια: να μετατρέπουμε τον ανθρώπινο πόνο σε πολιτικό κεφάλαιο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση του υπουργού Υγείας λειτουργεί σχεδόν αντισυστημικά: δεν χαϊδεύει, δεν κλείνει το μάτι, δεν επιτρέπει «μια φωτογραφία για το καλό σκοπό».

Ο Άδωνις λέει κάτι που σπάνια λέγεται ξεκάθαρα: η υγεία δεν είναι πεδίο ακτιβισμού. Είναι πεδίο ευθύνης.

Και αυτό το μήνυμα απευθύνεται σε όλους – όχι μόνο στην Αριστερά, αλλά σε κάθε πολιτικό χώρο που κατά καιρούς μπέρδεψε την παρουσία με την προσφορά.

Ο Άδωνις ως θεσμικός παίκτης 

Όσοι επιμένουν να βλέπουν τον Γεωργιάδη μόνο μέσα από το πρίσμα της έντασης ή της δημόσιας αντιπαράθεσης, χάνουν το βασικό: εδώ μιλά ο υπουργός Υγείας, όχι ο σχολιαστής.

Η απόφασή του δεν είχε ιδεολογικό πρόσημο. Είχε διοικητικό και ηθικό βάρος.

• Προστάτευσε τα παιδιά
• Προστάτευσε το ιατρικό προσωπικό
• Προστάτευσε τον χαρακτήρα του νοσοκομείου

Και τελικά, προστάτευσε το ίδιο το νόημα της δημόσιας υγείας.

«Δεν θα επιτρέψω τα νοσοκομεία να χρησιμοποιούνται για ψήφους».

Σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται κάτι σπάνιο: πολιτικός λόγος χωρίς υπεκφυγές.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είπε απλώς «όχι». Είπε πού, πότε και γιατί.

Και σε μια εποχή όπου όλα τείνουν να γίνονται εικόνα, εκείνος επέλεξε να υπερασπιστεί τον χώρο όπου η σιωπή, η φροντίδα και η ευθύνη έχουν μεγαλύτερη αξία από κάθε σύνθημα.

Πριν λίγο ενημερώθηκα ότι στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» στο οποίο νοσηλεύουμε από χθες κάποια παιδιά από το δυστύχημα στην Χίο, έφτασαν κάποιες συλλογικότητες Αφγανών με επικεφαλής την πρώην βουλευτή του Σύριζα @vaskatrivanou και ζήτησαν να τα συναντήσουν. Τα Νοσοκομεία…

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) February 8, 2026

Πηγή: pagenews.gr