Γερμανία: Τρίζει ο γαλλογερμανικός άξονας εν όψει κρίσιμου EU-Summit

Η μακρά περίοδος στρατηγικής συνέργειας μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας, που για δεκαετίες αποτέλεσε τη μηχανή λήψης αποφάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εμφανίζει ρωγμές καθώς βαθιές διαφορές για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής βγαίνουν στο προσκήνιο. Η αυριανή άτυπη σύνοδος κορυφής της ΕΕ για την ανταγωνιστικότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο κάστρο Alden Biesen στο Βέλγιο, έχει αναδειχθεί σε κρίσιμο τεστ για τις ενδοευρωπαϊκές ισορροπίες.

Σύμφωνα με ανάλυση του Politico Berlin Playbook Podcast, η σύνοδος αναμένεται να φωτίσει τη διαφωνία μεταξύ των δύο χωρών: από τη μια πλευρά, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς πιέζει για δραστικό περιορισμό της γραφειοκρατίας και απορρύθμιση ώστε να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα· από την άλλη, η γαλλική προοπτική παραμένει πιο παρεμβατική, με έμφαση στην προστασία στρατηγικών κλάδων και την κρατική στήριξη.

Τι δείχνουν οι ενδοευρωπαϊκές εντάσεις

Βερολίνο επιλέγει απορρύθμιση και γραμμές άνοιγματος αγορών: Η γερμανική πλευρά επισημαίνει ότι για να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι αναγκαία η δραστική μείωση των ρυθμιστικών βαρών που επιβαρύνουν επιχειρήσεις και επενδύσεις.

 Παρίσι εμμένει στη διατήρηση κανονιστικών εργαλείων: Οι Γάλλοι υποστηρίζουν ότι η υπερβολική απορρύθμιση μπορεί να αποδυναμώσει πτυχές της προστασίας στρατηγικών τομέων και της εργασιακής πλαισίωσης, θέτοντας σε διαφορετική βάση την ευρωπαϊκή ανάπτυξη.

Η Ιταλία φαίνεται να ευθυγραμμίζεται περισσότερο με το γερμανικό αφήγημα, δημιουργώντας μία ιδιότυπη μετατόπιση συμμαχιών εντός της ΕΕ — ένδειξη ότι ο γαλλογερμανικός άξονας δεν παραμένει πλέον αδιατάρακτος.

Ευρύτερα συμπεράσματα για την ΕΕ

Οι εντάσεις αυτές εκτείνονται πέρα από την εσωτερική οικονομική πολιτική και επηρεάζουν τη συνολική ικανότητα λήψης αποφάσεων της ΕΕ σε μια περίοδο όπου:

• Η ένταση με ΗΠΑ και Ασία ανεβάζει τον πήχη για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα.
• Υπάρχει αυξημένη ανάγκη για στρατηγικές επενδύσεις και δημοσιονομική στρατηγική μακράς πνοής.

Χωρίς έναν ενιαίο και ξεκάθαρο στόχο σε βασικά ζητήματα, από την αγορά εργασίας έως τα μεγάλα επενδυτικά προγράμματα, οι 27 χώρες ενδέχεται να δυσκολευτούν να παρουσιάσουν κοινούς ορίζοντες σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που μεταβάλλεται ραγδαία.

Τι δείχνει η «ρήξη»

Η κατ’ επίφαση διαφωνία σε ευρωπαϊκά προγράμματα όπως τα κοινά ευρωομόλογα — με το Βερολίνο να αντιτίθεται έντονα στην πρόσφατη πρόταση για κοινή έκδοση χρέους και τη γαλλική πλευρά να την προωθεί ως εργαλείο επενδύσεων — είναι ενδεικτική μιας πιο βαθιάς στρατηγικής αμηχανίας σχετικά με το πώς πρέπει να λειτουργεί η οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ.

Αν η Ευρώπη δεν επιλύσει αυτές τις διαφορές — ή δεν βρει έναν νέο τρόπο να συμφωνεί — η ικανότητά της να λειτουργεί ως ενωμένη, γεωοικονομική και πολιτική δύναμη ενδέχεται να μειωθεί σημαντικά την επόμενη δεκαετία.

Ο νέος διάλογος για την ανταγωνιστικότητα φέρνει στην επιφάνεια βαθιές στρατηγικές διαφορές ανάμεσα στις δύο βασικές πυλώνες της ΕΕ. Η ικανότητα της Ευρώπης να αποφασίζει συλλογικά, εν μέσω εσωτερικών διαφορών για το ρυθμιστικό πλαίσιο και την οικονομική στρατηγική, δοκιμάζεται όπως ποτέ άλλοτε — υπό το βλέμμα των ΗΠΑ και της Ασίας, αλλά και εν μέσω μείζονος σημασίας ευρωπαϊκών πολιτικών αποφάσεων για το 2026.

Πηγή: pagenews.gr