Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπαίνουν από σήμερα σε ένα νέο επεισόδιο δημοσιονομικής παράλυσης, καθώς η πολιτική σύγκρουση γύρω από την αστυνομία μετανάστευσης ICE οδηγεί το αμερικανικό υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας (DHS) σε shutdown. Το αδιέξοδο προέκυψε έπειτα από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών για τον προϋπολογισμό του υπουργείου, με φόντο την οργή που έχει προκαλέσει η δράση της ICE και η έντονη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε τα γεγονότα στη Μινεάπολη.
Η παράλυση τέθηκε σε ισχύ τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα), γεγονός που ενεργοποιεί αυτομάτως τον μηχανισμό «παγώματος» της χρηματοδότησης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες ομοσπονδιακοί δημόσιοι υπάλληλοι είτε θα τεθούν σε τεχνική ανεργία είτε θα συνεχίσουν να εργάζονται χωρίς άμεση καταβολή μισθού, μέχρι να υπάρξει πολιτική συμφωνία και να περάσει νέος προϋπολογισμός από το Κογκρέσο.
Η σύγκρουση για την ICE ανάβει το φυτίλι
Στον πυρήνα της κρίσης βρίσκεται η ICE, με τους Δημοκρατικούς να επιμένουν ότι δεν μπορεί να εγκριθεί νέα χρηματοδότηση χωρίς «βαθιές αλλαγές» στον τρόπο δράσης της υπηρεσίας. Ο επικεφαλής της μειοψηφίας των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάνοι «δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον να διατηρήσουν την ICE υπό έλεγχο», επιχειρώντας να εξηγήσει γιατί η αντιπολίτευση δεν αποδέχθηκε συμβιβασμό.
Από την πλευρά του Λευκού Οίκου, η εκπρόσωπος Κάρολαϊν Λέβιτ αντέδρασε σε υψηλούς τόνους, αποδίδοντας το αδιέξοδο σε «πολιτικούς και κομματικούς λόγους». Το μήνυμα της κυβέρνησης είναι ότι η αντιπολίτευση εργαλειοποιεί τη διαφωνία για την ICE, οδηγώντας σε shutdown έναν κρίσιμο κρατικό μηχανισμό.
Τι σημαίνει στην πράξη το shutdown του DHS
Το shutdown σε ένα υπουργείο όπως το DHS δεν είναι μια αφηρημένη πολιτική έννοια. Είναι μια άμεση διοικητική και κοινωνική πραγματικότητα: οι υπηρεσίες που δεν θεωρούνται απολύτως απαραίτητες «παγώνουν», ενώ όσες κρίνονται κρίσιμες συνεχίζουν να λειτουργούν με προσωπικό που συχνά δεν πληρώνεται στην ώρα του.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, χιλιάδες υπάλληλοι θα βρεθούν σε καθεστώς τεχνικής ανεργίας, ενώ άλλοι θα κληθούν να εργαστούν χωρίς να λάβουν μισθό μέχρι να εγκριθεί προϋπολογισμός. Σε κάθε περίπτωση, οι πληρωμές θα γίνουν αναδρομικά μόνο μετά την ψήφιση της σχετικής χρηματοδότησης.
Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, παρότι οι Δημοκρατικοί μπλοκάρουν τη νέα χρηματοδότηση του DHS «λόγω ICE», η ίδια η ICE εκτιμάται ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί κατά τη διάρκεια της παράλυσης, αξιοποιώντας κεφάλαια που είχαν εγκριθεί ήδη από το 2025. Αυτό δημιουργεί μια πολιτική ειρωνεία: το shutdown γίνεται «για την ICE», αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα τη φρενάρει ουσιαστικά.
«Μηδενικός αντίκτυπος» στην ICE και βαριές συνέπειες αλλού
Μάλιστα, ακόμη και μέσα στους Δημοκρατικούς υπάρχουν φωνές που αμφισβητούν τη χρησιμότητα του shutdown ως μοχλού πίεσης. Ο γερουσιαστής Τζον Φέτερμαν φέρεται να προειδοποίησε ότι η παράλυση του DHS θα έχει «κυριολεκτικά μηδενικό αντίκτυπο» στην ICE, υπονοώντας ότι το πλήγμα θα το δεχτούν άλλες υπηρεσίες και όχι εκείνη που βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης.
Και εδώ βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος. Η πίεση αναμένεται να μεταφερθεί σε νευραλγικούς φορείς του DHS, με πρώτη τη FEMA, την υπηρεσία διαχείρισης καταστροφών. Σε περιόδους ακραίων καιρικών φαινομένων και έκτακτων αναγκών, η υπολειτουργία της FEMA μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για την αντιμετώπιση κρίσεων.
Την ίδια στιγμή, η TSA, που είναι υπεύθυνη για τους ελέγχους ασφαλείας στα αεροδρόμια, προειδοποίησε ότι ένα παρατεταμένο shutdown μπορεί να προκαλέσει ελλείψεις προσωπικού με «αξιοσημείωτες συνέπειες», όπως καθυστερήσεις, μεγαλύτερους χρόνους αναμονής και ακυρώσεις πτήσεων. Με άλλα λόγια, το shutdown μπορεί να μετατραπεί πολύ γρήγορα σε καθημερινή ταλαιπωρία για εκατομμύρια επιβάτες και ταξιδιώτες.
Τα αιτήματα των Δημοκρατικών: αλλαγές στους κανόνες επιχειρήσεων
Οι Δημοκρατικοί ζητούν συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο που επιχειρεί η ICE σε όλη τη χώρα. Μεταξύ άλλων, επιδιώκουν να τερματιστούν οι περιπολίες από αέρος, να απαγορευτεί στους πράκτορες να καλύπτουν τα πρόσωπά τους, αλλά και να γίνει υποχρεωτικό να διαθέτουν δικαστικά εντάλματα πριν προχωρούν σε συλλήψεις.
Η πίεση προς την ICE εντάθηκε μετά τους θανάτους δύο Αμερικανών στη Μινεάπολη, οι οποίοι σκοτώθηκαν από σφαίρες ομοσπονδιακών αστυνομικών, σε χρονική απόσταση λίγων εβδομάδων. Στο πολιτικό αφήγημα των Δημοκρατικών, αυτά τα περιστατικά αποτελούν απόδειξη ότι η υπηρεσία χρειάζεται αυστηρότερους κανόνες και περισσότερη λογοδοσία.
Ο Χακίμ Τζέφρις ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους, υποστηρίζοντας πως «τα δολάρια των φορολογούμενων» θα έπρεπε να αξιοποιούνται για τη μείωση του κόστους ζωής και για να γίνει η υγειονομική περίθαλψη πιο προσιτή, αντί να χρηματοδοτούνται, όπως είπε, «ανεκπαίδευτοι και μασκοφόροι πράκτορες» που φέρονται βάναυσα ή σκοτώνουν πολίτες. Το μήνυμα ήταν σαφές: «αρκετά».
Η Γερουσία κρατά το κλειδί: το όριο των 60 ψήφων
Το πολιτικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η ένταση, αλλά και οι αριθμοί. Στη Γερουσία απαιτούνται 60 από τις 100 ψήφους για την υιοθέτηση δημοσιονομικού κειμένου. Οι Ρεπουμπλικάνοι, παρά το ότι έχουν την πλειοψηφία, χρειάζονται υποστήριξη από μερίδα της αντιπολίτευσης για να περάσει ο προϋπολογισμός του DHS. Αυτό καθιστά τους Δημοκρατικούς ουσιαστικούς «ρυθμιστές» της διαδικασίας και επιτρέπει στην αντιπολίτευση να θέσει όρους.
Ο Λευκός Οίκος δηλώνει ότι είναι έτοιμος για «σοβαρές διαπραγματεύσεις» και ότι έστειλε αντιπρόταση, όμως οι Δημοκρατικοί την απέρριψαν χωρίς περιστροφές. Από την άλλη, ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία, Τζον Θουν, προειδοποίησε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν «όλα» τα αιτήματα της αντιπολίτευσης, δείχνοντας πως το περιθώριο συμβιβασμού είναι στενό.
Το τρίτο shutdown της δεύτερης θητείας Τραμπ και ο φόβος νέας «μαραθώνιας» κρίσης
Η νέα παράλυση του DHS δεν είναι μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται, το τρίτο shutdown από την έναρξη της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ. Προηγήθηκε ένα shutdown λίγων ημερών στις αρχές Φεβρουαρίου – επίσης με αφορμή την ICE – αλλά και το «ιστορικό» shutdown της περιόδου Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2025, που διήρκεσε 43 ημέρες, καταγράφοντας ρεκόρ διάρκειας.
Αυτό ακριβώς είναι που ανεβάζει τον βαθμό ανησυχίας: η εμπειρία δείχνει ότι τέτοιες κρίσεις μπορούν να κρατήσουν πολύ, με σωρευτικές επιπτώσεις στην οικονομία, στις υπηρεσίες και στην κοινωνική λειτουργία. Κάθε μέρα χωρίς προϋπολογισμό είναι μια μέρα όπου η κρατική μηχανή λειτουργεί «με μπαλώματα», όπου οι εργαζόμενοι βιώνουν αβεβαιότητα και όπου κρίσιμες υποδομές πιέζονται.
Το ερώτημα που αιωρείται πλέον πάνω από την Ουάσινγκτον είναι διπλό: θα αποδειχθεί αυτό το shutdown ένα σύντομο «πολιτικό σοκ» που θα λήξει με συμβιβασμό, ή θα μετατραπεί σε νέο παρατεταμένο αδιέξοδο; Και κυρίως, αν η ICE συνεχίσει να λειτουργεί σχεδόν ανεπηρέαστη, ποιος τελικά θα πληρώσει το πραγματικό κόστος της σύγκρουσης;
Πηγή: Pagenews.gr