Ταρέμι: «Ήρεμο μυαλό, καρδιά που καίει»
Ο Ταρέμι, με τη δική του παρέμβαση, έβαλε στο κάδρο το ψυχολογικό δίπολο που συχνά κρίνει την τελική ευθεία ενός πρωταθλήματος: νηφαλιότητα και πάθος. Μίλησε για την ανάγκη να είναι η ομάδα ήρεμη στο μυαλό, αλλά η καρδιά να «καίει», υπογραμμίζοντας πως υπάρχουν πολλά παιχνίδια μπροστά και ότι οι ίδιοι θα κρίνουν το μέλλον τους.
Σε ελληνικό πρωτάθλημα, όπου κάθε απώλεια γίνεται πρωτοσέλιδο και κάθε ντέρμπι μοιάζει «τελικός», η φράση αυτή έχει ουσία: ζητά να μη γίνει πανικός, αλλά να μη χαθεί και η εσωτερική φωτιά που χρειάζεται για να έρθουν οι νίκες.
Ροντινέι: η «απλή» φράση που λέει πολλά
Τον επίλογο έβαλε ο Ροντινέι, με μια πρόταση που στο άκουσμά της μοιάζει απλή, αλλά κουβαλά μεγάλο φορτίο στα αποδυτήρια ενός διεκδικητή: ότι ο Ολυμπιακός έχει την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και πρέπει να σηκώσει το κεφάλι.
Το «σηκώνουμε κεφάλι» δεν είναι σύνθημα για τον κόσμο μόνο. Είναι και εσωτερική οδηγία: να μην γίνει η ισοπαλία αφετηρία αμφιβολίας, αλλά αφορμή συσπείρωσης.
Η Λιβαδειά ως καμπανάκι, όχι ως «ρήγμα»
Το 0-0 στη Λιβαδειά δεν σήμανε καταστροφή, αλλά λειτούργησε σαν υπενθύμιση ότι η κορυφή δεν συγχωρεί «νεκρά» διαστήματα ούτε βραδιές χωρίς αποτελεσματικότητα. Ο ίδιος ο Ολυμπιακός, στην επίσημη αποτίμησή του, στάθηκε στο ότι η ομάδα είχε κατοχή, δημιούργησε φάσεις και ακόμη και δοκάρι, αλλά δεν κατάφερε να βρει το γκολ, παρά το γεγονός ότι ο αντίπαλος έμεινε και με δέκα παίκτες.
Ακριβώς γι’ αυτό, η συνάντηση στον Ρέντη αποκτά νόημα: ήταν μια προσπάθεια να μετατραπεί το «γιατί δεν κερδίσαμε» σε «πώς κερδίζουμε από εδώ και πέρα», χωρίς να διαλυθεί η αυτοπεποίθηση ή να χαθεί η συνοχή.
Το πολιτικό νόημα της κουβέντας: πίστη, ευθύνη, ενότητα
Αν κάτι έμεινε από όσα ειπώθηκαν, είναι ότι ο Ολυμπιακός επιχείρησε να βάλει τρία θεμέλια μετά την ισοπαλία. Το πρώτο είναι η πίστη: ο προπονητής δήλωσε ευθέως ότι πιστεύει στην ομάδα και στην κατάκτηση του τίτλου.
Το δεύτερο είναι η ευθύνη: τόσο ο Μεντιλίμπαρ όσο και οι παίκτες δεν έδειξαν αλλού, δεν άφησαν υπαινιγμούς, δεν έκαναν «ξεσπάσματα» προς συγκεκριμένους. Αντίθετα, η γραμμή ήταν πως η πίεση μοιράζεται και η λύση θα είναι συλλογική.
Το τρίτο είναι η ενότητα: από τον Ρέτσο μέχρι τον Ροντινέι, το κεντρικό μήνυμα ήταν ότι η ομάδα πρέπει να σταθεί μαζί, να σηκώσει το κεφάλι και να συνεχίσει, γιατί η σεζόν δεν κρίνεται σε ένα αποτέλεσμα αλλά στη διάρκεια.
Κάπως έτσι, η κουβέντα στον Ρέντη δεν ήταν «συνεδρία κρίσης». Ήταν μια ανασύνταξη. Και στον Ολυμπιακό, όταν η ανασύνταξη γίνεται έγκαιρα, συχνά είναι το πρώτο βήμα για να αλλάξει η ιστορία της επόμενης αγωνιστικής.
Πηγή: Pagenews.gr