Μπιμπίλας για Κωνσταντοπούλου: «Ξεπέρασε όρια – μου είπε “έτσι πρέπει να γίνει”»

Στο προσκήνιο της πολιτικής συζήτησης βρέθηκαν οι υψηλοί τόνοι στη Βουλή, μετά τις δηλώσεις του Σπύρου Μπιμπίλα για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον τρόπο με τον οποίο η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας παρεμβαίνει κοινοβουλευτικά. Ο βουλευτής του κόμματος και γνωστός ηθοποιός, μιλώντας στο Action 24 το βράδυ της Τετάρτης, περιέγραψε ένα κλίμα έντασης που, όπως παραδέχθηκε, συχνά ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, ενώ δεν δίστασε να πει ότι έχει αισθανθεί πως η επικεφαλής του κόμματός του «το έχει παρακάνει» σε ορισμένες στιγμές.

Η φράση που ξεχώρισε, ωστόσο, και αναπαράχθηκε ευρέως, ήταν η παραδοχή του ότι έχει θέσει το θέμα στην ίδια την κ. Κωνσταντοπούλου. «Μερικές φορές έχω αισθανθεί ότι ξεπέρασε ένα όριο. Ναι, της το έχω πει και μου έχει απαντήσει “έτσι πρέπει να γίνει”», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Είναι στον χαρακτήρα της»: η εξήγηση για τις συγκρούσεις

Ο κ. Μπιμπίλας επιχείρησε να δώσει ένα πλαίσιο για το πώς διαβάζει ο ίδιος τις συχνές κόντρες της Ζωής Κωνσταντοπούλου μέσα στο Κοινοβούλιο. Στις δηλώσεις του, τόνισε ότι η ένταση είναι στοιχείο της προσωπικότητάς της, ενώ πρόσθεσε πως σε συγκεκριμένους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επιλέγει να ανεβάζει τους τόνους, επειδή, όπως είπε, την έχουν ενοχλήσει ιδιαίτερα. «Είναι στον χαρακτήρα της… σε συγκεκριμένους βουλευτές της ΝΔ το κάνει γιατί την έχουν ενοχλήσει πάρα πολύ», σημείωσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρόκειται για συμπεριφορά που, κατά τη δική του ανάγνωση, «εξηγείται» από την ένταση της πολιτικής σύγκρουσης.

Παράλληλα, φρόντισε να μην «αδειάσει» συνολικά την πρόεδρο του κόμματος, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει και μια κοινωνική μερίδα που επιθυμεί αυτή τη σκληρή ρητορική. Όπως είπε, έχει συναντήσει πολίτες που του ζητούν στον δρόμο «να πει και άλλα», δείχνοντας πως ένα κομμάτι του κοινού παρακολουθεί την πολιτική σαν τηλεοπτική σύγκρουση, με τους υψηλούς τόνους να λειτουργούν ως θέαμα.

«Έχει γίνει μέσα στη Βουλή ξεκατίνιασμα»: η κριτική για το επίπεδο του διαλόγου

Το πιο «αιχμηρό» σημείο της τοποθέτησης του Σπύρου Μπιμπίλα αφορούσε τη συνολική εικόνα του κοινοβουλευτικού κλίματος. Παραδέχθηκε ότι στη Βουλή έχουν υπάρξει σκηνές που θυμίζουν «ξεκατίνιασμα», λέγοντας πως έχει δει εντάσεις και εκφράσεις που «δεν έπρεπε» να χρησιμοποιηθούν. Η διατύπωση αυτή δεν φωτογράφισε μόνο συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά έδειξε μια γενικότερη ανησυχία για το πού οδηγείται η δημόσια αντιπαράθεση όταν η σύγκρουση μετατρέπεται σε αυτοσκοπό.

Σε αυτή τη γραμμή, ο ίδιος περιέγραψε δύο «κόσμους» στο ακροατήριο: εκείνους που «αρέσκονται να βλέπουν τους πολιτικούς να σφαγιάζονται» και εκείνους που το καταδικάζουν. Η επισήμανση λειτουργεί σαν καθρέφτης μιας εποχής όπου ο πολιτικός λόγος συχνά ανταγωνίζεται τους κανόνες της τηλεθέασης και των social media, με αποτέλεσμα η ένταση να γίνεται πιο εύκολα «νόμισμα» από τα επιχειρήματα.

Η Πλεύση Ελευθερίας με 5 βουλευτές και το αφήγημα της «υπερπροσπάθειας»

Ο Σπύρος Μπιμπίλας στάθηκε και στο γεγονός ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Πλεύσης Ελευθερίας έχει μείνει με πέντε βουλευτές, παρουσιάζοντας την κατάσταση ως μια μορφή «υπερπροσπάθειας» απέναντι στη μεγάλη αριθμητική υπεροχή της κυβερνητικής παράταξης. Σύμφωνα με όσα είπε, μπορεί να είναι λίγοι, αλλά θεωρεί ότι αποτελούν «το πιο δυνατό κόμμα από την πλευρά της οξείας αντιπολίτευσης», υποστηρίζοντας ότι επιχειρούν να κάνουν δουλειά δυσανάλογη του μεγέθους τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, περιέγραψε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ως αυστηρή «εκεί που πρέπει» και «γλυκιά εκεί που πρέπει», προσπαθώντας να αναδείξει μια εικόνα ηγεσίας που συνδυάζει πειθαρχία και προσωπική σχέση με τους ανθρώπους της. Η συγκεκριμένη περιγραφή, πέρα από τη διάσταση του ύφους, «δένει» και με την πολιτική αφήγηση ότι σε συνθήκες μικρής κοινοβουλευτικής δύναμης, ο έλεγχος και η οργάνωση είναι κρίσιμοι για να μη χαθεί η συνοχή.

Το μήνυμα για τις ανεξαρτητοποιήσεις: «πιο έντιμη η παραίτηση»

Ένα ακόμη σημείο που προκάλεσε συζητήσεις ήταν η τοποθέτησή του για τις ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών, ειδικά όταν η εκλογή έχει γίνει με λίστα. Ο κ. Μπιμπίλας υποστήριξε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι έντιμο να ανεξαρτητοποιείται κάποιος, αλλά «πιο έντιμο είναι η παραίτηση» ώστε να ακολουθήσει ο επόμενος στη σειρά. Η δήλωση αυτή προσθέτει μια ηθική διάσταση στο ζήτημα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για το αν η έδρα «ανήκει» πρωτίστως στο πρόσωπο ή στο κόμμα όταν δεν υπάρχει σταυρός προτίμησης.

Τι μένει μετά τη δήλωση: όρια, στρατηγική και πολιτικό κοινό

Η δημόσια παρέμβαση του Σπύρου Μπιμπίλα έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μία, λειτουργεί ως εσωτερικό σήμα ότι ακόμη και μέσα σε ένα κόμμα που επενδύει στην οξεία αντιπολίτευση, υπάρχει προβληματισμός για το πότε η ένταση ξεφεύγει από το πολιτικά αποτελεσματικό και περνά στο προσωπικό ή στο θεατρικό. Από την άλλη, επιβεβαιώνει ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει επιλέξει ένα μοντέλο κοινοβουλευτικής παρουσίας που διχάζει: για κάποιους είναι «φωνή» που τα βάζει με όλους, για άλλους είναι ύφος που δυναμιτίζει τον διάλογο.

Και ίσως εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης: η φράση «έτσι πρέπει να γίνει» δεν περιγράφει απλώς μια απάντηση σε παρατήρηση. Περιγράφει μια αντίληψη πολιτικής δράσης, όπου η σύγκρουση αντιμετωπίζεται ως αναγκαίο εργαλείο, ειδικά όταν ένα μικρό κόμμα επιχειρεί να ακουστεί μέσα σε ένα Κοινοβούλιο με ισχυρές αριθμητικές ισορροπίες.

Πηγή: Pagenews.gr