Ανδρουλάκης στη Βουλή: Η Κυβέρνηση «καίει» τους πολίτες με τη δική της ενεργειακή πολιτική!

Σε μία καίρια πολιτική πρόκληση στη Βουλή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ‑ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, επανέφερε με επίκαιρη ερώτηση προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη το θέμα της ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης, κατηγορώντας την ότι όχι απλώς απέτυχε να προστατέψει τα ελληνικά νοικοκυριά και την παραγωγή από την ακρίβεια, αλλά συνειδητά μετατρέπει την ενέργεια σε πηγή δαπάνης, ανισοτήτων και κινδύνου για την εθνική ασφάλεια.

Ακρίβεια και κοινωνική επιβάρυνση στο επίκεντρο

Στην ερώτησή του, ο κ. Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση μετέτρεψε την ενέργεια από βασικό κοινωνικό αγαθό σε μηχανισμό διαρκούς ακρίβειας. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ένα στα πέντε ελληνικά νοικοκυριά σήμερα δεν μπορεί να θερμάνει επαρκώς την κατοικία του, ποσοστό που ανεβαίνει στο 27 % για μονογονεϊκές οικογένειες και ηλικιωμένους — μια κοινωνική πληγή που δεν επιδέχεται άλλο καθυστέρηση.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι, παρά τη σταδιακή πτώση των τιμών στη χονδρεμπορική αγορά, οι καταναλωτές συνεχίζουν να πληρώνουν από τα υψηλότερα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος στην Ευρώπη, γεγονός που, όπως λέει, οφείλεται στις επιλογές της κυβέρνησης και όχι σε φυσικούς νόμους της αγοράς.

 ΔΕΗ, ΑΠΕ και αποκλεισμοί παραγωγών

Μια από τις πιο αιχμηρές επισημάνσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι η διαχείριση της ΔΕΗ:

• Αρνείται η κυβέρνηση να αξιοποιήσει τη συμμετοχή του Δημοσίου στη ΔΕΗ για συγκράτηση τιμών, με αποτέλεσμα η επιχείρηση να έχει απομακρυνθεί «από τον κοινωνικό και αναπτυξιακό της ρόλο» και να λειτουργεί κυρίως για μεγιστοποίηση κερδών.
• Τα λεγόμενα **«πράσινα» τιμολόγια χαρακτηρίζονται από τον Ανδρουλάκη ως ακριβά, αδιαφανή και απρόβλεπτα — με το ρίσκο να μεταφέρεται ολοκληρωτικά στον καταναλωτή.

Παράλληλα, θέτει θέμα αποκλεισμού σημαντικών κοινωνικών και παραγωγικών ομάδων: αγρότες, συνεταιρισμοί και ενεργειακές κοινότητες μένουν εκτός του ηλεκτρικού χώρου, ενώ η ανάπτυξη των ΑΠΕ υλοποιείται χωρίς επαρκή υποδομή αποθήκευσης ενέργειας, προκαλώντας απόρριψη διατιθέμενης πράσινης ενέργειας και παραβλέποντας τη δυνατότητα μείωσης κόστους για καταναλωτές.

Ενεργειακή ασφάλεια και γεωστρατηγικά ρίσκα

Ο κ. Ανδρουλάκης σημειώνει με ιδιαίτερη έμφαση ότι η δημοσιονομική και ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησης δεν επηρεάζει μόνο το κόστος ζωής, αλλά θέτει σε κίνδυνο την εθνική ενεργειακή ασφάλεια — σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εντάσεων.

Ειδική αναφορά γίνεται στην καθυστέρηση ενίσχυσης των δικτύων από τον ΔΕΔΔΗΕ, την απουσία «έξυπνων μετρητών» και την επικείμενη ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, πράξεις που, σύμφωνα με την ερώτηση, εκχωρούν κρίσιμες υποδομές σε ιδιωτικά και ενδεχομένως μη ευρωπαϊκά κεφάλαια, με σοβαρές επιπτώσεις για την κυριαρχία και το ενεργειακό μέλλον της χώρας.

Παράλληλα, ο ίδιος χαρακτηρίζει «ανησυχητική» την κατάσταση της διασύνδεσης με την Κύπρο, η οποία «βρίσκεται σήμερα στον αέρα» λόγω κυβερνητικών χειρισμών — ένα γεγονός που για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ υπονομεύει την περιφερειακή συνεργασία και την ενεργειακή σταθερότητα.

Κοινωνικοοικονομική διάσταση: κρίση και ευκαιρίες που χάνουν

Στην ερώτησή του, ο Ανδρουλάκης δεν παραλείπει να θίξει ότι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης που προορίζονταν για ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων και στήριξη πολιτών σήμερα λιμνάζουν ή χάνoνται λόγω κακού σχεδιασμού και έλλειψης απορρόφησης — μια «χαμένη ευκαιρία» που καταδεικνύει, σύμφωνα με τον ίδιο, την έλλειψη στρατηγικής από την κυβέρνηση.

Η ρητορική του Ανδρουλάκη εδράζεται στη λογική ότι η ενεργειακή κρίση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα επιμέρους πολιτικών επιλογών — επιλογών που ανοίγουν χορό οικονομικών και κοινωνικών επιβαρύνσεων για τη μεσαία τάξη και τους πιο αδύναμους.

Σύγκρουση στρατηγικών ενόψει 2026

Η επίκαιρη ερώτηση έρχεται σε μια περίοδο που το ενεργειακό ζήτημα δεν αφορά αποκλειστικά το κόστος για τους καταναλωτές, αλλά έχει βαθιές πολιτικές συνέπειες στην αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης — ενόψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων του 2026. Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης γύρω από τα περιουσιακά, υποδομές και την ενεργειακή ασφάλεια λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολιτικό διακύβευμα και πεδίο διαμορφώσεως εκλογικών ταυτοτήτων.

Μέσα από αυτή τη στρατηγική, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να αναδείξει την υπευθυνότητα, κοινωνική ευαισθησία και τεχνοκρατική προσέγγιση του δικού του σχεδίου, αντιπαραβάλλοντάς το με την εικόνα κυβερνητικής ακρίβειας, ανασφάλειας και έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού — μια ρητορική που, αν επικρατήσει στον δημόσιο διάλογο, μπορεί να επηρεάσει σοβαρά πολιτικές συσπειρώσεις και εκλογικές συμπεριφορές στη συνέχεια.

 Συνολικά, η επίκαιρη ερώτηση Ανδρουλάκη λειτούργησε ως στρατηγικό πολιτικό «πινγκ‑πονγκ» ανάμεσα σε δύο ανταγωνιστικές εικόνες για το μέλλον της ελληνικής ενεργειακής πολιτικής: κοινωνική προστασία vs. αγορά και κερδοφορία, κρατική εποπτεία vs. ιδιωτικοποίηση και γεωπολιτική ασφάλεια vs. αποσπασματικές επιλογές.

Πηγή: pagenews.gr