Η πολιτική σκακιέρα στην Ελλάδα αλλάζει δραματικά. Η Νέα Δημοκρατία, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποτελεί τον μοναδικό πόλο γύρω από τον οποίο μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, η αντιπολίτευση, είτε στην Αριστερά είτε στο ΠΑΣΟΚ, εμφανίζει σοβαρή αδυναμία συσπείρωσης, αφήνοντας κενό στο πολιτικό σκηνικό.
«Το πλεονέκτημά του είναι ότι στο τέλος δεν έχει ιδεολογικά ή προσωπικά κωλύματα, κάνει ψυχρά ό,τι χρειάζεται για να κρατήσει τα ποσοστά του», γράφει χαρακτηριστικά ο Παπαχελάς, αναδεικνύοντας την ψυχρή στρατηγική του πρωθυπουργού στην πολιτική διαχείριση.
Στο άρθρο του, ο Παπαχελάς εντοπίζει τη μεγαλύτερη απειλή για τον Μητσοτάκη: την ανασύνταξη της σκληρής Δεξιάς, η οποία δεν έχει ακόμα ηγετική μορφή να τη συγκεντρώσει.
«Σε παγκόσμιο επίπεδο η Αριστερά και η Κεντροαριστερά υποχωρούν θεαματικά… η απειλή θα μπορούσε να έλθει από δεξιά», σημειώνει, υπογραμμίζοντας το κενό ηγεσίας και τη δυναμική που μπορεί να εκμεταλλευτεί η σκληρή Δεξιά.
Ο πρωθυπουργός βαδίζει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί, προσπαθώντας να μην αποξενώσει τη δεξιά του βάση αλλά και να διατηρήσει την κεντρώα στήριξη.
Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει και ταυτόχρονα το μόνο που κινδυνεύει από τον κακό του εαυτό, επισημαίνει ο Παπαχελάς.
Το άρθρο φωτογραφίζει την έντονη ανησυχία για τη συσπείρωση των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ στα δεξιά, όπου:
Η παραπολιτική ανάγνωση είναι ξεκάθαρη: η δεξιά πτέρυγα της ΝΔ μπορεί να ανασυνταχθεί και να δημιουργήσει κρίση, ενώ ο πρωθυπουργός παραμένει ο μόνος ικανός να διατηρήσει το μονοπολικό σκηνικό στην Ελλάδα.
«Το κυβερνών κόμμα έχει επωμισθεί μια μεγάλη ευθύνη, γιατί ουσιαστικά είναι το μόνο που μπορεί να κυβερνήσει τον τόπο, αλλά και το μόνο που μπορεί να χάσει από τον… κακό του εαυτό».
Εδώ συνοψίζεται όλο το νόημα ότι : η ευθύνη της ΝΔ δεν είναι μόνο πολιτική αλλά προσωπική. Ο Μητσοτάκης, ψυχρά, χωρίς ιδεολογικά δεσμά, κρατάει την ισορροπία σε ένα πολιτικό σκηνικό που αλλάζει, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθεί κινήσεις από τα δεξιά που θα μπορούσαν να διαταράξουν τη σταθερότητα.
Η Ελλάδα, σε αυτή τη φάση, παραμένει στο χέρι ενός μοναδικού κόμματος και ενός ηγέτη που γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι άλλοι, αλλά ο… κακός του εαυτός.
Με πληροφορίες από: Άρθρο Αλέξη Παπαχελά, Καθημερινή, πολιτική ανάλυση .