Ο Γεραπετρίτης «στριφογυρίζει» την αναθεώρηση – Ο Βενιζέλος του επιστρέφει την καυτή πατάτα

Το πολιτικό παρασκήνιο φλέγεται: συνταγματικές σοφιστείες, κυβερνητική αμηχανία και η σκληρή απάντηση Βενιζέλου που βγάζει… ερωτήματα για βαθύτερες προθέσεις και στρατηγικές σκοπιμότητες.

Σε μια πολιτική σκακιέρα όπου τα κομματικά πιόνια κινούνται μεθοδικά αλλά και με εμφανείς εντάσεις, ο Γιώργος Γεραπετρίτης βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, επιχειρώντας να υπερασπιστεί την κυβερνητική πρωτοβουλία για συνταγματική αναθεώρηση – μια πρωτοβουλία που, σύμφωνα με Ευάγγελο Βενιζέλο, μυρίζει «συνταγματικό λαϊκισμό»και αμφισβητεί συνολικά τη θεσμική αξιοπιστία της κυβέρνησης.

Η ουσία της «αναθεωρητικής μάχης»

Ο υπουργός Εξωτερικών, σε άρθρο του που προκάλεσε πολιτικό θόρυβο, χρησιμοποίησε επιχειρήματα που – όπως επισημαίνει ο σχολιαστής – μοιάζουν με τεχνάσματα λεκτικής ελιτ, με στόχο όχι τόσο την ουσία της αναθεώρησης όσο την υπεράσπιση της πολιτικής γραμμής της κυβέρνησης.

• «Η παραδοχή ότι υπάρχουν παθολογίες που δεν οφείλονται στο Σύνταγμα είναι… σοφιστεία», γράφει ο Γεραπετρίτης, προσπαθώντας να αποκομίσει πολιτικό έδαφος από την αντιπαράθεση.
• Η κριτική Βενιζέλου, όμως, δεν είναι δευτερεύουσα – αναδεικνύει τι μπορεί να είναι βαθύτερο πρόβλημα: όχι ότι υπάρχει ανάγκη αλλαγής, αλλά ότι η ίδια η κυβέρνηση έχει καταγράψει, όπως υποστηρίζει ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πλείστες παραβιάσεις συνταγματικών κανόνων στο παρελθόν, προτού καν μιλήσει για το μέλλον.

Πολιτική διάσταση ή επικοινωνιακό τρικ;

Στον πυρήνα αυτής της αντιπαράθεσης δεν βρίσκεται μόνο η ουσία της συνταγματικής μεταρρύθμισης, αλλά η πραγματική πολιτική στρατηγική πίσω από αυτήν:

• Είναι η αναθεώρηση ένα αναγκαίο θεσμικό βήμα ή ένα πολιτικό τέχνασμα για αλλαγή ατζέντας;
• Επιχειρεί η κυβέρνηση να εκμεταλλευτεί θεσμικές αλλαγές για να επαναπροσδιορίσει τους θεσμούς κατά τα δικά της μέτρα;
• Και πάνω απ’ όλα: Πόσο αξιόπιστη είναι η ίδια για να εγγυηθεί ένα θεσμικό μέλλον όταν αμφισβητείται για το παρελθόν της;

Παράλληλο παρασκήνιο

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις για το Σύνταγμα δεν είναι αποκομμένες από τη γενικότερη εικόνα της κυβερνητικής στρατηγικής, η οποία έχει ήδη τεθεί στο μικροσκόπιο αναλυτών και αντιπάλων για την ευρύτερη θεσμική της στάση, την εφαρμογή και τον σεβασμό στις δημοκρατικές διαδικασίες.

Η αντιπαράθεση Γεραπετρίτη – Βενιζέλου για την αναθεώρηση δεν είναι απλώς μια «λεπτομέρεια» στη δημόσια σφαίρα. Είναι δείγμα μιας βαθιάς έντασης που διατρέχει το πολιτικό σώμα: από την αξιοπιστία κυβερνητικών πρωτοβουλιών μέχρι την ειλικρίνεια με την οποία πολιτικοί ηγέτες αντιλαμβάνονται – και επικοινωνούν – το δημοκρατικό πλαίσιο που φιλοδοξούν να ανανεώσουν.