Ο Σαμαράς εναντίον θολών ενεργειακών συμφωνιών: “Η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται κυριαρχικά δικαιώματα!”

«Σαμαράς ανατρέπει την πολιτική ατζέντα: Ζητεί καθαρές απαντήσεις για τη Chevron και υπερασπίζεται εθνικά συμφέροντα»

Σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα προσπαθεί να εδραιωθεί στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, η δημόσια παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά έχει προκαλέσει δονήσεις στο πολιτικό σύστημα. Αντί να περιοριστεί σε τεχνικές λεπτομέρειες, ο Σαμαράς θέτει την πολιτική και εθνική διάσταση της συμφωνίας με την Chevron στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, επιμένοντας ότι ούτε η κυριαρχία ούτε τα δικαιώματα πρέπει να τίθενται υπό αμφισβήτηση.

Σαμαράς: «Ως πρώην πρωθυπουργός δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα»

Στη δήλωσή του, ο Σαμαράς ξεκαθαρίζει ότι η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως οικονομικό θέμα:

«Ως πρώην πρωθυπουργός δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα», τονίζει καθαρά, δείχνοντας ότι θεωρεί την ενεργειακή στρατηγική ζήτημα εθνικής σημασίας και όχι απλά μιας επενδυτικής συμφωνίας.

Αντί να επαινέσει απλώς την προσέλκυση επενδύσεων, θέτει ερωτήματα για την ίδια τη διάρθρωση των όρων της συμφωνίας, ειδικά γύρω από σημεία που — σε δική του ανάγνωση — θα μπορούσαν να εμπεριέχουν εν δυνάμει παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και νότια της Κρήτης.

Κεντρικό αίτημα: Έλεγχος όρων που επηρεάζουν την κυριαρχία

Ο Σαμαράς επισημαίνει ότι στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας Chevron‑Helleniq Energy προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που, όπως λέει, «υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων».

Συγκεκριμένα, – σύμφωνα με δήλωσή του – προβλέπονται ενότητες που αφορούν αποχώρηση εταιρείας από περιοχές που «δεν διαθέτουμε κυριαρχικά δικαιώματα», και «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».

Με αυτό το σκεπτικό ο πρώην πρωθυπουργός ρωτά ευθέως:

«Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας;»

Η ένταση της δήλωσης υπογραμμίζει την ανάγκη πολιτικής και θεσμικής ελέγχου έναντι απρόσωπων ενεργειακών συμφωνιών που, σύμφωνα με τον ίδιο, ενδέχεται να υπονομεύουν εθνικά συμφέροντα και την ασφάλεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Διπλωματική πλευρά: Η σύγκρουση Αθήνας–Λευκωσίας για την Κάσο

Εκτός από τα κυριαρχικά, ο Σαμαράς αναδεικνύει και διπλωματικές αντιφάσεις στην εξωτερική πολιτική:

«Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου δήλωσε ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από Τουρκία και ότι δεν ολοκληρώθηκαν οι έρευνες. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών λέει το αντίθετο» — ρωτάει ευθέως αν η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Κύπρος λέει ψέματα.

Με αυτό τον τρόπο, η παρέμβασή του προσθέτει παραπολιτικό βάρος στην αντιπαράθεση, αναδεικνύοντας αντιφάσεις στις κρατικές θέσεις και καλώντας σε σαφή και ομοιόμορφη κυβερνητική γραμμή.

Εθνική στρατηγική ή βιαστική κίνηση;

Παρά την κυβερνητική εικόνα ότι η συμφωνία με την Chevron αποτελεί «άλμα» για την ενεργειακή ασφάλεια και την ενίσχυση των επενδύσεων στη χώρα, ο Σαμαράς φαίνεται να ανησυχεί για μελλοντικές δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να περιορίσουν την εθνική αυτονομία στην ενεργειακή εκμετάλλευση.

Οι συμφωνίες καλύπτουν θαλάσσια τεμάχια νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου, με δυνατότητα επενδύσεων έως και 1 δισ. ευρώ μέχρι το 2031, δημιουργώντας παράλληλα προσδοκίες για αύξηση των εσόδων μέσω φόρων και δικαιωμάτων.

Ωστόσο, για τον Σαμαρά, το ερώτημα δεν είναι απλώς οικονομικό· είναι πολιτικό και εθνικό, και ως τέτοιο απαιτεί πλήρη δημόσια διαβούλευση και πολιτική λογοδοσία.

Το μήνυμα από την αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση

Με τη δήλωσή του ο Αντώνης Σαμαράς αναδεικνύει τη νέα πολιτική διάσταση της ενεργειακής συμφωνίας με την Chevron, μεταφέροντας τη συζήτηση από τεχνικούς όρους και επενδυτικά μεγέθη σε βασικά ζητήματα κυριαρχίας, εξωτερικής πολιτικής και εθνικής στρατηγικής.

Το πολιτικό μήνυμα που αποστέλλει είναι σαφές:

«Η Ελλάδα δεν μπορεί να συμμετέχει σε συμφωνίες που θολώνουν κυριαρχικά δικαιώματα — και αυτό απαιτεί δημόσιο διάλογο, πολιτική διαύγεια και κυβερνητική αποσαφήνιση».

Αυτή η παρέμβαση ενδέχεται να δράσει ως καταλύτης για ευρύτερη πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα για το πώς πραγματικά θέλει το κράτος να διαχειριστεί τα ενεργειακά του δικαιώματα και την γεωστρατηγική του θέση στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με πλήρη επίγνωση των πολιτικών και θεσμικών συνεπειών.

Πηγή: pagenews.gr