Χίλαρι Κλίντον για Επστάιν: «Δεν ήξερα τίποτα» και κάλεσμα στον Τραμπ να καταθέσει

Η αμερικανική πολιτική σκηνή μπαίνει ξανά σε τροχιά έντασης με φόντο την υπόθεση του Τζέφρι Επστάιν, καθώς η Χίλαρι Κλίντον βρέθηκε ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων σε κλειστή κατάθεση και επέλεξε να περάσει στην αντεπίθεση. Στο επίκεντρο δεν μπήκαν μόνο οι ίδιες οι απαντήσεις της για το αν είχε γνώση ή επαφή με τον καταδικασμένο χρηματιστή, αλλά και η ξεκάθαρη πολιτική γραμμή που χάραξε δημόσια μετά το πέρας της διαδικασίας: ότι η έρευνα δεν μπορεί να «παριστάνει» πως αφορά αποκλειστικά τους Δημοκρατικούς, αφήνοντας στο απυρόβλητο τον εν ενεργεία πρόεδρο.

Η Χίλαρι Κλίντον κατέθεσε πως δεν είχε γνώση για εγκληματικές πράξεις του Επστάιν και της Γκισλέν Μάξγουελ και ότι δεν θυμάται να έχει συναντήσει τον ίδιο τον Επστάιν. Παράλληλα, αρνήθηκε ότι επισκέφθηκε ποτέ ακίνητα ή χώρους που συνδέθηκαν με εκείνον, εμφανίζοντας μια γραμμή πλήρους απόστασης από το πρόσωπο και το περιβάλλον του.

«Δεν θυμάμαι να τον έχω συναντήσει»: Η κατάθεση και το μήνυμα που έστειλε

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, η κατάθεση κράτησε πάνω από έξι ώρες, με ερωτήσεις που –όπως η ίδια υποστήριξε– ήταν σε μεγάλο βαθμό επαναλαμβανόμενες. Στην τοποθέτησή της, η πρώην υπουργός Εξωτερικών έδωσε έμφαση στο ότι δεν είχε πρόσβαση σε πληροφορίες για εγκληματικές δραστηριότητες και ότι δεν υπάρχει λόγος να συνδεθεί με ένα δίκτυο το οποίο, όπως σημειώνεται, αποκαλύφθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά τις δικαστικές εξελίξεις των προηγούμενων ετών.

Το «πολιτικό» μέρος της δήλωσής της όμως ήταν εξίσου σημαντικό με το «πραγματολογικό». Η Χίλαρι Κλίντον κατηγόρησε ανοιχτά τους Ρεπουμπλικανούς ότι επιχειρούν να στήσουν ένα αφήγημα μονομερούς στοχοποίησης, μετατρέποντας την έρευνα σε εργαλείο εντυπώσεων. Σε αυτή τη γραμμή, άφησε να εννοηθεί ότι η διαδικασία χρησιμοποιείται ως επικοινωνιακό πεδίο σύγκρουσης και όχι ως ουσιαστική αναζήτηση απαντήσεων.

Η «διαρροή» φωτογραφίας και η σκιά πάνω από την κλειστή διαδικασία

Η ένταση δεν περιορίστηκε σε δηλώσεις. Στη διάρκεια της κλειστής ακρόασης υπήρξε αναστάτωση όταν κυκλοφόρησε φωτογραφία από το εσωτερικό της διαδικασίας στο διαδίκτυο, κάτι που αντιμετωπίστηκε ως παραβίαση των κανόνων μιας κατάθεσης που υποτίθεται πως είναι «κεκλεισμένων των θυρών». Η υπόθεση πήρε διαστάσεις, καθώς αναφέρθηκε ότι η δημοσίευση προκάλεσε προσωρινή διακοπή και νέα αντιπαράθεση για το κατά πόσο μπορεί να επιμένει κανείς σε ιδιωτική κατάθεση, όταν υλικό καταλήγει online.

Αυτό το επεισόδιο λειτούργησε σαν καταλύτης: η Χίλαρι Κλίντον –σύμφωνα με ρεπορτάζ– ζήτησε να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια, όμως η επιτροπή παρέμεινε στη λογική της κλειστής διαδικασίας. Έτσι, η έρευνα, αντί να κερδίσει «θεσμικό κύρος», βρέθηκε να συζητιέται ξανά ως θέατρο πολιτικών εντυπώσεων.

Ο επόμενος κρίκος: Η κατάθεση Μπιλ Κλίντον και το βάρος των «παλιών επαφών»

Το επόμενο κεφάλαιο είναι ακόμη πιο «βαρύ» πολιτικά, καθώς ο Μπιλ Κλίντον έχει προγραμματιστεί να καταθέσει επίσης κεκλεισμένων των θυρών. Ο πρώην πρόεδρος έχει στο παρελθόν παραδεχθεί ότι είχε ταξιδέψει με αεροσκάφος που συνδεόταν με τον Επστάιν για δραστηριότητες που –όπως έχει υποστηρίξει– σχετίζονταν με δημόσιες/φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες, χωρίς να έχει κατηγορηθεί για εγκληματική πράξη. Παρ’ όλα αυτά, η ύπαρξη επαφών, φωτογραφιών και καταγραφών έχει γίνει πολιτικό «καύσιμο» εδώ και χρόνια.

Η Χίλαρι Κλίντον, στη δημόσια τοποθέτησή της, φέρεται να εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο σύζυγός της δεν γνώριζε για εγκληματικές πράξεις του Επστάιν. Όμως η φράση αυτή δεν αρκεί για να «κλείσει» τη συζήτηση, ειδικά σε μια περίοδο όπου οι Ρεπουμπλικανοί επιχειρούν να κρατήσουν το θέμα στην κορυφή της ατζέντας.

«Να καταθέσει και ο Τραμπ»: Το κάλεσμα που ανατρέπει τους συσχετισμούς

Η πιο εκρηκτική πλευρά της ημέρας είναι το αίτημα που διατυπώθηκε δημοσίως: να καταθέσει και ο Ντόναλντ Τραμπ. Η ιδέα προωθείται από Δημοκρατικούς της Επιτροπής, με τον Ρόμπερτ Γκαρσία να ζητά να εμφανιστεί ο πρόεδρος ενώπιον της επιτροπής και να απαντήσει σε ερωτήματα, υποστηρίζοντας ότι η έρευνα δεν μπορεί να είναι «επιλεκτική».

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Επιτροπής, Τζέιμς Κόμερ, έχει απορρίψει το ενδεχόμενο κλήτευσης/κατάθεσης του εν ενεργεία προέδρου, επικαλούμενος θεσμικά και πολιτικά επιχειρήματα, ενώ παράλληλα υποστηρίζει ότι η πλευρά Τραμπ έχει υπάρξει «διαφανής».

Το αποτέλεσμα είναι ένα γνωστό αμερικανικό μοτίβο: η ουσία της έρευνας μπλέκεται με το ερώτημα ποιος ελέγχει ποιον και ποιος μένει εκτός κάδρου. Και όσο αυτό παραμένει ανοιχτό, η υπόθεση συνεχίζει να παράγει πολιτικό κόστος, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν νέες ποινικές κατηγορίες για τους εμπλεκόμενους πολιτικούς.

Γιατί τώρα: Τα έγγραφα, οι «λίστες» και το νέο κύμα πίεσης

Η κατάθεση της Χίλαρι Κλίντον δεν έπεσε από τον ουρανό. Έρχεται σε συνέχεια της δημοσιοποίησης νέου κύματος εγγράφων και αρχείων που επαναφέρουν ονόματα, επαφές και παλιές σχέσεις στο δημόσιο πεδίο. Σε αυτό το περιβάλλον, η Επιτροπή επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο θεσμός που «ξεδιαλύνει» το πλέγμα ισχύος γύρω από τον Επστάιν, όμως δέχεται κριτική ότι επιδιώκει πολιτικά οφέλη, ειδικά όταν οι καταθέσεις δεν είναι δημόσιες.

Το μεγάλο διακύβευμα είναι διπλό. Από τη μία, η κοινωνία απαιτεί καθαρές απαντήσεις για το πώς ισχυρά πρόσωπα βρέθηκαν κοντά σε έναν άνθρωπο που αργότερα κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για σοβαρά εγκλήματα. Από την άλλη, η Ουάσιγκτον ζει μέσα στη μηχανή του κομματικού ανταγωνισμού, όπου κάθε τέτοια υπόθεση κινδυνεύει να γίνει «όπλο» αντί για διαδικασία λογοδοσίας.

Τι μένει από την ημέρα: Μια κατάθεση, ένας συμβολισμός, μια κλιμάκωση

Η Χίλαρι Κλίντον επέλεξε να σταθεί σε δύο επίπεδα: στο επίπεδο της άρνησης εμπλοκής και στο επίπεδο της αντιπολιτευτικής αντεπίθεσης. Το επόμενο 24ωρο με την κατάθεση του Μπιλ Κλίντον αναμένεται να ανεβάσει κι άλλο την ένταση, ενώ το αίτημα να καταθέσει ο Τραμπ ανοίγει ένα θεσμικό και πολιτικό μέτωπο που δύσκολα θα κλείσει άμεσα.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Επστάιν αποδεικνύεται για άλλη μια φορά κάτι περισσότερο από ένα δικαστικό σκοτάδι του παρελθόντος: είναι ένας καθρέφτης της αμερικανικής εξουσίας, της δημόσιας εικόνας και του τρόπου με τον οποίο η πολιτική διαχειρίζεται τη σκιά δίπλα στα μεγάλα ονόματα.

Πηγή: Pagenews.gr