Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ: Προκλητική Επιστολή στον ΟΗΕ – Αμφισβητεί Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο

Σε μια κίνηση που ανατρέπει τις προσδοκίες για αποκλιμάκωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Τουρκία απέστειλε στις 16 Φεβρουαρίου 2026 στον ΟΗΕ μια ισχυρά διατυπωμένη επιστολή, στην οποία επικαλείται ξανά και παραλλήλως αναβαθμίζει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο – στοχοποιώντας Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο σε ένα ευρύ γεωπολιτικό πλαίσιο.

Αν και πέντε μόλις ημέρες πριν είχε πραγματοποιηθεί μια προσχηματικά «ήρεμη» συνάντηση ανάμεσα στον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στην Άγκυρα, η επιστολή αναζωπυρώνει την ένταση και τις αμφισβητήσεις για θέματα κυριαρχίας, ΑΟΖ και δικαίου της θάλασσας.

Η τουρκική επιστολή, που υπογράφεται από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Αχμέτ Γιλντίζ, υπερασπίζεται ως νόμιμη και δεσμευτική την 2019 συμφωνία Τουρκίας–Λιβύης για θαλάσσιες ζώνες, η οποία έχει καταγγελθεί από Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο και ΕΕ ως παράνομη και ένας αμφισβητούμενος χάρτης των θαλάσσιων δικαιοδοσιών της Τουρκίας.

Στην επιστολή κατηγορείται η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου (2020) για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ ως «παράνομη» και «άκυρη» από πλευράς διεθνούς δικαίου, ενώ ισχυρίζεται ότι με τον τρόπο αυτό υποτιμώνται – κατά την τουρκική ανάγνωση – τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Παράλληλα, η Άγκυρα επαναφέρει τις θέσεις περί περιορισμένης επήρειας των ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες ζώνες και προτάσσει την αμφισβήτηση της πλήρους επήρειας νησιών ακόμα και εκτός μέσης γραμμής.

Παρά το γεωπολιτικό βάθος και τα νομικά επιχειρήματα που επικαλείται, η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά το περιεχόμενο της τουρκικής επιστολής, τονίζοντας ότι η επανάληψη νομικά αβάσιμων ισχυρισμών δεν μπορεί να τους προσδώσει νομιμότητα. Η Αθήνα υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) οι νησιωτικές περιοχές διαθέτουν πλήρη δικαιώματα για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ακριβώς όπως και οι ηπειρωτικές ακτές, ειδικά όταν υπάρχουν παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές.

Κεντρικά Σημεία της Τουρκικής Επιστολής

• Επικύρωση της Τουρκολιβυκής Συμφωνίας του 2019 ως βάση δικαιοδοσιών στον θαλάσσιο χώρο.
• Κατηγορία κατά της Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου για «παράνομες» ενέργειες και «επιλεκτική ερμηνεία» του Δικαίου της Θάλασσας.
• Αμφισβήτηση της πλήρους επήρειας των ελληνικών νησιών στα θαλάσσια σύνορα.
• Επιθέσεις στη συμφωνία Ελλάδας–Chevron για ενεργειακή συνεργασία και έρευνες υδρογονανθράκων.

 Πολιτική Απάντηση της Αθήνας

Οι ελληνικές διπλωματικές πηγές τη χαρακτηρίζουν «αναμενόμενη αλλά μη αποδεκτή», υπογραμμίζοντας την ανάγκη η Τουρκία να ευθυγραμμιστεί με τα διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα του Δικαίου της Θάλασσας ώστε να διασφαλιστούν σταθερότητα και ειρηνικές σχέσεις καλής γειτονίας στην περιοχή.

Η επιστολή αυτή, και η επιμονή στα αμφιλεγόμενα νομικά επιχειρήματα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και του τουρκολιβυκού μνημονίου, δεν σηματοδοτούν απλώς μια διπλωματική αντιπαράθεση, αλλά επαναφέρουν ενεργά στο προσκήνιο ένα χρονίζον γεωπολιτικό ζήτημα που έχει εκτεταμένες συνέπειες για τις ενεργειακές συνεργασίες, τον ορισμό θαλάσσιων ζωνών και τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου.

Αυτή η κλιμάκωση έρχεται ενώ η περιοχή παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τις ενεργειακές εξελίξεις, τις γεωπολιτικές συμμαχίες και το συνεχιζόμενο νομικό πλαίσιο που περιβάλλει τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες, υπογραμμίζοντας ότι η αναζωπύρωση των εντάσεων μπορεί να έχει ευρύτερους αντίκτυπους πέρα από τα διμερή πολιτικά μέτωπα.