Η Ευρώπη στο Στόχαστρο: Γαλλία,Γερμανία και Βρετανία Αντιμέτωπες με Γεωπολιτική Πίεση λόγω Πολέμου με το Ιράν

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθούν να καταδικάσουν τις επιθέσεις, να στηρίξουν αμυντικά μέτρα και να αποφύγουν πλήρη εμπλοκή στις επιχειρήσεις ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν, θέτοντας σε κίνδυνο ενότητα, αξίες και επιρροή.

1. Μια Διχασμένη Ευρώπη Αντιμετωπίζει την Αντίδραση

Οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν αντιδράσει με μείγμα καταδίκης, στρατηγικής ευθυγράμμισης με τις ΗΠΑ και διπλωματικής προσοχής μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν. Παρά τη δημόσια καταδίκη των πυραυλικών και drone επιθέσεων του Ιράν ως «απερίσκεπτων» και απειλητικών για την περιφερειακή ασφάλεια, η στάση τους δεν φτάνει σε πλήρη στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ–Ισραήλ.

Η Γαλλία, για παράδειγμα, έστειλε το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle και επιπλέον αμυντικά μέσα στην Ανατολική Μεσόγειο, επικαλούμενη την προστασία των θαλάσσιων διαδρομών και των συμμάχων amid τη μεταβαλλόμενη αστάθεια στην περιοχή.

Αυτό αντικατοπτρίζει την ευρύτερη τάση της Ευρώπης: υποστήριξη αμυντικών μέτρων χωρίς ενεργή συμμετοχή σε επιθετικές ενέργειες, λόγω νομικών και θεσμικών ανησυχιών.

2. Η Προειδοποίηση της Τεχεράνης: «Εμπλοκή Ευρώπης = Πράξη Πολέμου»

Η Τεχεράνη έχει ξεκάθαρα προειδοποιήσει τις ευρωπαϊκές χώρες να μην συμμετάσχουν στρατιωτικά με τις ΗΠΑ κατά του Ιράν, χαρακτηρίζοντας κάθε συμμετοχή ως «πράξη πολέμου» και συνενοχή.

Αυτό το αυστηρό μήνυμα έρχεται καθώς Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να λάβουν “αμυντικά μέτρα” όπως αναχαίτιση πυραύλων ή drones που απειλούν υπηκόους ή περιουσιακά στοιχεία τους.

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βρίσκονται σε ευαίσθητη θέση: να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και τους πολίτες τους στο εξωτερικό, χωρίς να εμπλακούν άμεσα σε σύγκρουση με την Τεχεράνη.

3. Εσωτερικές Διαφορές και Τάσεις Ηγεσίας στην Ευρώπη

Το διπλωματικό τοπίο στην Ευρώπη είναι πολύπλοκο και διχασμένο. Ορισμένες χώρες, όπως Ισπανία, Νορβηγία και Δανία, έχουν επικρίνει τις ενέργειες ΗΠΑ–Ισραήλ και ζητούν αυτοσυγκράτηση. Άλλες, όπως Ιταλία, υποστηρίζουν έμμεσα τις κινήσεις των ΗΠΑ–Ισραήλ, παρά τα ζητήματα συντονισμού.

Αυτό δείχνει τη διπλωματική διάσπαση της Ευρώπης:

• Γαλλία και Γερμανία: τονίζουν την ασφάλεια και την αμυντική συνεργασία,
• Βρετανία: καταδικάζει την ιρανική βία χωρίς σαφή δέσμευση,
• Μικρότερα κράτη μέλη της ΕΕ: πιο έντονα κατά της στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Η διαφοροποίηση αντικατοπτρίζει αντίθεση ανάμεσα σε διπλωματία αξιών και την ανάγκη ισχύος.

4. Στρατηγική Ευπάθεια μπροστά στην Αμερικανική Ηγεσία

Η ανάλυση του Foreign Policy δείχνει ότι η αντίδραση της Ευρώπης στον πόλεμο με το Ιράν αποκαλύπτει γεωπολιτική ευπάθεια: αν και επικαλείται νομικές αρχές και διπλωματία, πολλές ευρωπαϊκές χώρες υιοθετούν το αφήγημα των ΗΠΑ ακόμα και όταν η νομική βάση είναι αδύναμη.

Έτσι, η Ευρώπη κινδυνεύει να μειώσει την επιρροή της στον κόσμο, αποτυγχάνοντας να χαράξει αυτόνομο στρατηγικό ρόλο ενώ προσπαθεί να ισορροπήσει αρχές και ισχύ.

5. Ευρύτερες Επιπτώσεις Ασφάλειας: Από Κύπρο έως Κόλπο

Στην πράξη, τα ιρανικά drones και πυραυλικά πλήγματα έχουν ήδη προκαλέσει στρατιωτικές αντιδράσεις και εκκενώσεις, αναγκάζοντας ευρωπαϊκές δυνάμεις να αναπτύξουν μέτρα ασφαλείας σε βάσεις και περιοχές που ενδέχεται να επηρεαστούν.

Η Ευρώπη αντιλαμβάνεται ότι οι δεσμοί της με τη Μέση Ανατολή — ενεργειακά και εμπορικά — σημαίνουν ότι ένας περιφερειακός πόλεμος μπορεί ταχύτατα να μετατραπεί σε πρόβλημα για την Ευρώπη.

Η ευρωπαϊκή στάση απέναντι στον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ–Ιράν υπογραμμίζει μια στρατηγική κρίσιμη στιγμή:

• Αναγκαστική ευθυγράμμιση με αμυντικά μέτρα ΗΠΑ,
• Φόβος για άμεση εμπλοκή,
• Εσωτερική διαφοροποίηση σχετικά με διεθνές δίκαιο και αρχές,
• Ερώτημα για την ικανότητα της Ευρώπης να δράσει ως ανεξάρτητος γεωπολιτικός παίκτης σε ένα μεταβαλλόμενο παγκόσμιο σκηνικό.

Πηγές Εμπλουτισμού: 

• Foreign Policy,
•  Euro2Day, 
• Reuters,
•  Washington Post, 
• AFP/NAMPA,
• αναφορές ΕΕ