Παναθηναϊκός: Το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι βαθμολογικό, αλλά βαθιά οργανωτικό

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να “κλείδωσε” την παρουσία του στην τετράδα δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, όμως το πιο σημαντικό νέο για το Τριφύλλι δεν περιορίζεται στη βαθμολογία. Η εμφατική νίκη επί του Λεβαδειακού και οι πειστικές εμφανίσεις του τελευταίου διαστήματος προφανώς έχουν τη δική τους σημασία, αλλά η ουσία βρίσκεται πιο βαθιά. Βρίσκεται στο ότι η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ αρχίζει επιτέλους να αποκτά ξανά συνοχή, συνέπεια, ποδοσφαιρική ταυτότητα και, πάνω απ’ όλα, πρόσωπα με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί ξανά ο κόσμος της.

Αυτό είναι το πραγματικό κέρδος αυτής της περιόδου. Όχι απλώς το ότι ο Παναθηναϊκός απέφυγε ένα ιστορικό κάζο. Ούτε μόνο το ότι έβαλε μια τάξη σε μια σεζόν που έμοιαζε να ξεφεύγει επικίνδυνα. Το μεγαλύτερο κέρδος είναι ότι μέσα από τα φρέσκα πρόσωπα του ρόστερ και τη βελτίωση της συνολικής εικόνας, δημιουργείται ξανά ένα αίσθημα σύνδεσης ανάμεσα στην ομάδα και την εξέδρα. Και αυτό ήταν κάτι που έλειπε έντονα από το περασμένο καλοκαίρι.

Η αξία της συνέπειας μετά από μήνες αστάθειας

Το τελευταίο διάστημα ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει μια εικόνα πολύ πιο σταθερή και πειστική. Οι παίκτες του Μπενίτεθ δεν κερδίζουν απλώς, αλλά το κάνουν με τρόπο που δείχνει ότι η ομάδα αρχίζει να ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και πώς θα το πάρει. Η συνέπεια στο παιχνίδι της είναι ίσως η πιο καθαρή ένδειξη πως κάτι αλλάζει ουσιαστικά.

Σε μια χρονιά γεμάτη εναλλαγές ψυχολογίας, αμφισβήτηση και εσωστρέφεια, το να εμφανίζει επιτέλους μια ομάδα σταθερά σημάδια προόδου δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα. Ο Παναθηναϊκός παίζει πλέον με μεγαλύτερη πειθαρχία, με πιο καθαρές αποστάσεις στις γραμμές του και με καλύτερη αντίληψη του πώς πρέπει να διαχειρίζεται τα παιχνίδια του. Αυτή η βελτίωση δεν προέκυψε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της σταδιακής ωρίμανσης του συνόλου και της καλύτερης ένταξης παικτών που δίνουν νέα πνοή στο αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Ο Τεττέη ως σύμβολο της νέας κατάστασης

Αν υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής που συμπυκνώνει όλη αυτή τη νέα αίσθηση στον Παναθηναϊκό, αυτός είναι ο Ανδρέας Τεττέη. Ο 24χρονος διεθνής επιθετικός έχει εξελιχθεί σε καθοριστικό σημείο αναφοράς για το παιχνίδι της ομάδας, όχι μόνο επειδή σκοράρει ή δημιουργεί, αλλά επειδή υπηρετεί το πλάνο του προπονητή του με τρόπο ολοκληρωμένο και ουσιαστικό.

Ο Τεττέη δεν δίνει μόνο λύσεις στην τελική ενέργεια. Δίνει ένταση, πιέζει, παλεύει, “τρώει” το ξύλο των αντιπάλων, κρατάει μπάλα, ανοίγει χώρους και προσφέρει στην ομάδα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συχνά χρειάζεται ένας προπονητής για να στηρίξει ολόκληρη τη λειτουργία του επιθετικού του μηχανισμού. Έχει “κουμπώσει” ιδανικά στον τρόπο παιχνιδιού του Μπενίτεθ και αποτελεί τον μπροστάρη μιας νέας συνθήκης.

Η παρουσία του έχει βαρύνουσα σημασία και σε ψυχολογικό επίπεδο. Γιατί ο κόσμος του Παναθηναϊκού βλέπει σε αυτόν έναν παίκτη που βγάζει πάθος, ενέργεια και αίσθηση ευθύνης. Και τέτοια πρόσωπα είναι πολύτιμα για έναν σύλλογο που ψάχνει ξανά σταθερές.

Οι μικροί που δεν συμπληρώνουν απλώς το ρόστερ

Το ίδιο σημαντική είναι και η εμφάνιση των νεότερων παικτών, οι οποίοι δεν περιορίζονται σε ρόλο συμμετοχικό, αλλά διεκδικούν πρωταγωνιστικό αποτύπωμα. Ο Γιώργος Κάτρης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Επέστρεψε από τον Λεβαδειακό, μπήκε αμέσως στα βαθιά και όχι μόνο άντεξε, αλλά εξελίσσεται σε κρίσιμο κομμάτι για την αμυντική συνοχή του Παναθηναϊκού.

Η επιρροή του δεν περιορίζεται σε τακτικά καθήκοντα ή σε σωστές τοποθετήσεις. Φαίνεται και στο συναίσθημα με το οποίο ζει κάθε στιγμή με τη φανέλα της ομάδας. Οι αντιδράσεις του στους πανηγυρισμούς, η σχέση του με την εξέδρα, η εικόνα ενός παιδιού που δείχνει ξεκάθαρα πως γουστάρει να παίζει στον Παναθηναϊκό, έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία. Γιατί ο σύλλογος έχει ανάγκη από τέτοιες φυσιογνωμίες. Από ποδοσφαιριστές που δεν μοιάζουν απλώς επαγγελματίες της στιγμής, αλλά άνθρωποι που αισθάνονται τη βαρύτητα της φανέλας.

Στο ίδιο μοτίβο κινείται και ο Σωτήρης Κοντούρης. Μπήκε νωρίς στο κλίμα, ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις και δείχνει να εξελίσσεται σε σημαντικό εργαλείο στα πλάνα του Μπενίτεθ. Προσφέρει λύσεις τόσο ανασταλτικά όσο και δημιουργικά, ενώ η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε έναν σύγχρονο χαφ με προοπτική να σταθεί σε υψηλό επίπεδο. Σε μια θέση που διαχρονικά απασχολεί και την Εθνική ομάδα, η παρουσία του αποκτά ίσως ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Το πιο σημαντικό: ο κόσμος ξαναβρίσκει πρόσωπα να πιστέψει

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το μεγαλύτερο κέρδος του Παναθηναϊκού. Όχι μόνο στο ότι βελτιώνεται αγωνιστικά, αλλά στο ότι ξαναχτίζει μια σχέση ταύτισης ανάμεσα στον κόσμο και την ομάδα. Μετά το περασμένο καλοκαίρι, όταν αποχώρησαν ο Γιώργος Βαγιαννίδης και ο Φώτης Ιωαννίδης, χάθηκε ένα κομμάτι αυτής της επαφής. Χάθηκε μια συναισθηματική σταθερά που βοηθούσε τον οργανισμό να στηρίζεται σε οικεία πρόσωπα και συμβολισμούς.

Εκεί δημιουργήθηκε ένα κενό. Και το κενό αυτό δεν ήταν μόνο αγωνιστικό. Ήταν πρωτίστως ψυχολογικό και οργανωτικό. Ο Παναθηναϊκός έχασε πρόσωπα που λειτουργούσαν ως σημεία αναφοράς για τον κόσμο του, σε μια περίοδο όπου η κακή πορεία στο πρωτάθλημα έκανε ακόμη πιο έντονη την αίσθηση απομάκρυνσης.

Τώρα, όμως, φαίνεται να διαμορφώνεται ξανά ένα νέο πλαίσιο ελπίδας. Υπάρχουν ο Τεττέη, ο Κάτρης, ο Κοντούρης, ο Παντελίδης, ο Ταμπόρδα, υπάρχει και ο Αντίνο που έρχεται ως η μεγαλύτερη οικονομική επένδυση από όλους. Υπάρχουν δηλαδή νέα πρόσωπα που γεννούν προσδοκία, που προσφέρουν αφήγημα, που επιτρέπουν στον φίλαθλο να φανταστεί μια πιο φωτεινή επόμενη μέρα.

Η ελπίδα είναι πολλές φορές πιο σημαντική από την άμεση επιτυχία

Για έναν σύλλογο όπως ο Παναθηναϊκός, που έχει περάσει τόσα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, που έχει γνωρίσει περιόδους έντονης απογοήτευσης, τοξικότητας και εσωστρέφειας, το να δημιουργείται ξανά μια αίσθηση ελπίδας είναι τεράστια υπόθεση. Η ομάδα είναι χωρίς τίτλο πρωταθλήματος από το 2010, και αυτό έχει αφήσει βαθύ ψυχολογικό αποτύπωμα στον οργανισμό και στον κόσμο του.

Γι’ αυτό και το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι απαραιτήτως η τετράδα ή μια σειρά νικών. Είναι το ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό, ο φίλαθλος του Παναθηναϊκού μπορεί να νιώσει πως υπάρχει ένα σχέδιο, μια γενιά, μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί κάτι ουσιαστικό. Μπορεί να μη φτάνει ακόμη για ασφαλή συμπεράσματα, αλλά αρκεί για να ξαναζωντανέψει το συναίσθημα ότι αυτή η ομάδα μπορεί να ονειρευτεί.

Το περίφημο “Make us dream” που είχε γίνει σύνθημα σε άλλα ιστορικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα, ταιριάζει απόλυτα και εδώ. Γιατί για έναν μεγάλο σύλλογο, δεν είναι μικρό πράγμα να ξανακάνει τον κόσμο του να ονειρεύεται.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Η περίπτωση Μπακασέτα και η ανάγκη πιο δίκαιης ανάγνωσης

Μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, αποκτά ενδιαφέρον και η περίπτωση του Τάσου Μπακασέτα. Ο αρχηγός της Εθνικής βρέθηκε το προηγούμενο διάστημα στο επίκεντρο της κριτικής και, για πολλούς, έγινε αποδέκτης ενός υπερβολικού αναθέματος για όσα δεν λειτούργησαν στον φετινό Παναθηναϊκό. Όταν μια ομάδα βυθίζεται στην εσωστρέφεια, οι κρίσεις γίνονται συχνά συναισθηματικές και άδικες.

Είναι άλλο πράγμα να συζητά κανείς για την αγωνιστική του εικόνα ή για το αν ταιριάζει απόλυτα σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο παιχνιδιού, και εντελώς άλλο να του φορτώνεται συνολικά η αποτυχία μιας ολόκληρης ομάδας. Ο Μπακασέτας, ανεξαρτήτως αξιολόγησης, δεν έδωσε ποτέ την εντύπωση ποδοσφαιριστή αδιάφορου ή αποστασιοποιημένου. Αντίθετα, στάθηκε με σοβαρότητα, επαγγελματισμό και συνέπεια, ακόμη και σε μια περίοδο που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα.

Τώρα που ο Παναθηναϊκός δείχνει να ανεβαίνει ως σύνολο, αναδεικνύεται και ο δικός του ρόλος με πιο δίκαιο τρόπο. Η ηγετική του παρουσία, εντός και εκτός γηπέδου, επανέρχεται στο προσκήνιο και υπενθυμίζει κάτι βασικό: το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Το περιβάλλον, η συνολική λειτουργία της ομάδας και η ψυχολογία του συνόλου επηρεάζουν σε τεράστιο βαθμό και την εικόνα κάθε παίκτη.

Μια αλλαγή που πρέπει τώρα να αποκτήσει διάρκεια

Το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό από εδώ και πέρα δεν είναι απλώς να χαρεί αυτή τη μικρή περίοδο αγωνιστικής και ψυχολογικής ανάτασης. Είναι να της δώσει διάρκεια. Να μετατρέψει τα φρέσκα πρόσωπα σε σταθερές, να ενισχύσει την αίσθηση συνοχής και να αξιοποιήσει αυτή τη νέα σύνδεση με τον κόσμο του ώστε να χτίσει κάτι πιο ισχυρό για την επόμενη σεζόν.

Γιατί οι μεγάλες ομάδες δεν σώζονται μόνο από ένα σερί νικών. Σώζονται όταν ξαναβρίσκουν τον λόγο για τον οποίο ο κόσμος τους θέλει να ακολουθεί, να πιστεύει, να περιμένει. Και αυτή τη στιγμή, αυτό ακριβώς φαίνεται να ξαναβρίσκει ο Παναθηναϊκός.

Το μεγαλύτερο κέρδος, λοιπόν, δεν είναι απλώς αγωνιστικό. Είναι ότι ο σύλλογος αρχίζει ξανά να αποκτά πρόσωπο, συναίσθημα και προοπτική. Και για έναν οργανισμό που έχει περάσει τόσο μεγάλη ταλαιπωρία, αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό από μια μεμονωμένη θέση στη βαθμολογία.

Πηγή: Pagenews.gr