Η Ευρώπη «εξοπλίζεται» για να σωθεί οικονομικά – Στροφή στην Άμυνα εν μέσω βιομηχανικής κατάρρευσης

Η σιωπηλή μεταμόρφωση της ευρωπαϊκής οικονομίας

Η Ευρώπη αλλάζει οικονομικό μοντέλο – όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Η παραδοσιακή της ισχύς, η μεταποίηση και οι εξαγωγές, εξασθενούν, ενώ στη θέση τους αναδύεται ένας νέος πυλώνας: η άμυνα.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η ανάπτυξη μετατοπίζεται από την παγκοσμιοποίηση στην ασφάλεια.

«Η ανάπτυξη έρχεται με στολή» – τι λένε οι αναλυτές

«Η άμυνα μπορεί να στηρίξει την οικονομία, αλλά δεν αποτελεί πανάκεια», προειδοποιούν αναλυτές της Atradius, επισημαίνοντας ότι τα οφέλη παραμένουν περιορισμένα σε σχέση με τη συνολική οικονομική δραστηριότητα.

Την ίδια στιγμή, τονίζεται ότι:

«Η ζήτηση αυξάνεται ταχύτερα από την παραγωγική ικανότητα, δημιουργώντας καθυστερήσεις και πιέσεις»

Η Ευρώπη θέλει να επανεξοπλιστεί – αλλά δεν είναι ακόμη έτοιμη να το κάνει γρήγορα.

Η γεωοικονομική πίεση: ΗΠΑ vs Κίνα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στριμωγμένη ανάμεσα σε δύο ανταγωνιστικά μοντέλα:

• Οι ΗΠΑ επενδύουν μαζικά στην τεχνητή νοημοσύνη και στα data centers
• Η Κίνα ενισχύει τη βιομηχανία της με κρατική στήριξη και εξαγωγική επιθετικότητα

Η Ευρώπη, αντίθετα, παλεύει με:

• υψηλό κόστος κεφαλαίου
• ενεργειακή αβεβαιότητα
• γεωπολιτικούς κινδύνους

Εξαγωγές σε υποχώρηση – το τέλος ενός μοντέλου

Η ευρωπαϊκή βιομηχανία μηχανημάτων –κομβικός τομέας– χάνει έδαφος διεθνώς.

Οι λόγοι:

• εμπορικοί πόλεμοι
• δασμοί (ιδίως από τις ΗΠΑ)
• διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες

Το αποτέλεσμα είναι μια σταδιακή αλλά σαφής απώλεια ανταγωνιστικότητας, την ώρα που η Κίνα αυξάνει το παγκόσμιο μερίδιό της.

Γερμανία: από «ατμομηχανή» σε αδύναμο κρίκο

Η γερμανική οικονομία, παραδοσιακά η ατμομηχανή της Ευρώπης, δείχνει σημάδια βαθιάς κόπωσης:

• πτώση εξαγωγών προς ΗΠΑ και Κίνα
• αύξηση πτωχεύσεων
• επιβράδυνση επενδύσεων

Η ανάπτυξη προβλέπεται οριακή, με τη στήριξη να προέρχεται κυρίως από κρατικές δαπάνες και εξοπλιστικά προγράμματα.

Η «στρατιωτική οικονομία» ως πολιτική επιλογή

Η στροφή της Ευρώπης στην άμυνα δεν είναι μόνο γεωπολιτική – είναι και οικονομική στρατηγική.

Ωστόσο, τα όρια είναι εμφανή:

• η αμυντική βιομηχανία παραμένει μικρό μέρος της οικονομίας
• μεγάλο ποσοστό δαπανών δεν μεταφράζεται σε παραγωγή
• ο κατακερματισμός μεταξύ κρατών-μελών περιορίζει την αποτελεσματικότητα

Η ΕΕ επιχειρεί ουσιαστικά έναν νέο τύπο «στρατιωτικού κεϋνσιανισμού» χωρίς πλήρη βιομηχανική ενοποίηση.

Τι λέει η διεθνής κοινότητα

Σε διεθνείς συζητήσεις, κυριαρχεί ο σκεπτικισμός:

«Η Ευρώπη μπορεί να αυξήσει τις δαπάνες, αλλά όχι την παραγωγή τόσο γρήγορα»

«Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ενιαία αμυντική αγορά»

Οι παρατηρήσεις αυτές αναδεικνύουν το βασικό ρίσκο: πολιτική βούληση χωρίς αντίστοιχη βιομηχανική ικανότητα.

Ανάπτυξη ή αδιέξοδο;

Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.

Η άμυνα μπορεί να λειτουργήσει ως βραχυπρόθεσμος μοχλός ανάπτυξης, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει:

• τη βιομηχανική ισχύ
• τις εξαγωγές
• την καινοτομία

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η Ευρώπη θα επενδύσει στην άμυνα.

Είναι αν αυτό θα αρκεί για να αποφύγει μια μακροχρόνια οικονομική στασιμότητα.

Πηγή: pagenews.gr