Οι ευρωπαϊκές βαριές βιομηχανίες αναμένεται να αποκομίσουν επιπλέον όφελος 8 δισ. ευρώ από την αύξηση των δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων για την περίοδο 2026-2030.
Το Τόκιο προειδοποιεί ότι τα αποθέματα υττρίου μπορεί να εξαντληθούν μέσα σε λίγους μήνες – Εκτόξευση της τιμής κατά 179 φορές, αμερικανική παρέμβαση στο Πεκίνο και φόβοι για αλυσιδωτές επιπτώσεις σε αεροναυπηγική, αυτοκινητοβιομηχανία, ημιαγωγούς και αμυντικά συστήματα.
Η κυριακάτικη ανασκόπηση συνδέει την ενεργειακή στήριξη με την οικονομική αντοχή: παρεμβάσεις στην παραγωγή, επενδύσεις για 100.000 δικαιούχους και μήνυμα ότι η ανάπτυξη πρέπει να προστατεύει την κοινωνία.
Ισχυρό μήνυμα του υφυπουργού Ανάπτυξης προς μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις – Πάνω από 40.000 τόνοι καφέ καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, περισσότερες από 25.000 άμεσες θέσεις εργασίας – «Δίπλα σε κάθε επαγγελματία που επενδύει με αξιοπρέπεια, καινοτομία και όραμα»
Πλήρης ακτινογραφία του νέου πακέτου για το ενεργειακό κόστος – Περίπου 20–25 ευρώ ανά MWh η εκτιμώμενη ελάφρυνση, CISAF και METSAF ανοίγουν την περίμετρο σε εκατοντάδες επιχειρήσεις – Τα 2/3 στους μεγάλους ενεργοβόρους, το 1/3 στους κλάδους εκτός αντιστάθμισης και υποχρεωτικά το 50% της ενίσχυσης πίσω σε «πράσινες» επενδύσεις
«Αν πρέπει κάπου να πατήσουμε φρένο, δεν πρέπει να διστάσουμε» είπε ο πρωθυπουργός από τον ΣΕΒ – Βάζει στο τραπέζι την προστασία της βιομηχανίας απέναντι στο κόστος της μετάβασης και ανακοινώνει παρέμβαση 95 εκατ. ευρώ
Το πραγματικό στοίχημα πίσω από τη μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία της Schneider Electric δεν είναι απλώς το λογισμικό. Είναι ο έλεγχος ολόκληρης της αλυσίδας της βιομηχανικής ψηφιοποίησης — από τον σχεδιασμό του προϊόντος και το εργοστάσιο έως τα δεδομένα, την ενέργεια και την τεχνητή νοημοσύνη.
Η ελληνική μεταποίηση παραμένει σε επέκταση με PMI στις 54 μονάδες, αλλά το κόστος επιστρέφει δυναμικά. Οι τιμές παραγωγού στη βιομηχανία αυξήθηκαν 14,9% τον Αύγουστο, δημιουργώντας νέο δίλημμα για περιθώρια κέρδους, εξαγωγές και τελικές τιμές.
Η νέα ενεργειακή κρίση περνά πλέον από τις αντλίες και τα νοικοκυριά στην παραγωγή: κυβέρνηση και ΣΕΒ συζητούν μέτρα για την ελληνική βιομηχανία, με περίπου 700 ενεργοβόρες μονάδες να βρίσκονται στο επίκεντρο της ανησυχίας για ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές και απασχόληση.
Η Industrial Accelerator Act είναι η πιο φιλόδοξη προσπάθεια της Κομισιόν να ξαναχτίσει ευρωπαϊκή βιομηχανική ισχύ μέσω δημοσίων προμηθειών, κινήτρων και όρων στις ξένες επενδύσεις. Όμως το σχέδιο έχει ανοίξει πέντε μεγάλα μέτωπα: πόσο «ευρωπαϊκό» πρέπει να είναι ένα προϊόν, τι γίνεται με ΗΠΑ και άλλους εμπορικούς εταίρους, πόσο αυστηροί θα είναι οι όροι για κινεζικές επενδύσεις, ποιος θα έχει τον τελικό έλεγχο — Βρυξέλλες ή πρωτεύουσες — και πόσο μπορεί να προστατευτεί η βιομηχανία χωρίς να αυξηθεί υπερβολικά το κόστος.
Η εξάρτηση της Ευρώπης από την Κίνα σε κρίσιμες πρώτες ύλες γίνεται ξανά κεντρικό βιομηχανικό και γεωπολιτικό ζήτημα. Για τη Γερμανία, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα: ακουμπά άμυνα, chips, ανεμογεννήτριες, ηλεκτροκινητήρες και ολόκληρη τη μετάβαση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Το νέο νομοσχέδιο επιχειρεί να προσελκύσει ξένα κεφάλαια σε παραγωγικές δραστηριότητες. Η ενίσχυση μπορεί να φτάσει τα 20 εκατ. ευρώ ανά σχέδιο, αλλά η επένδυση πρέπει να χρηματοδοτηθεί ουσιαστικά και να τεθεί σε λειτουργία.
Ο υφυπουργός Ανάπτυξης έθεσε τον πήχη για την Ελλάδα του 2030: περισσότερη παραγωγή, ισχυρότερη βιομηχανία και εξαγωγές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στο επίκεντρο 930 επενδυτικά σχέδια ύψους €3,1 δισ., 15.000 νέες θέσεις εργασίας και ειδικό αναπτυξιακό καθεστώς €150 εκατ. για Τεχνητή Νοημοσύνη και νέες τεχνολογίες.
Ο πρωθυπουργός έθεσε μεταποίηση και βιομηχανία στον πυρήνα του νέου παραγωγικού μοντέλου, με στόχο περισσότερες επενδύσεις, εξαγωγές, θέσεις εργασίας και ταχύτερη τεχνολογική αναβάθμιση.
Οι Βρυξέλλες χτύπησαν τη ρωσική πολεμική οικονομία με το 21ο πακέτο κυρώσεων και μέσα σε 24 ώρες το Πεκίνο απάντησε βάζοντας 14 ευρωπαϊκές εταιρείες —ανάμεσά τους τη Rheinmetall— σε καθεστώς εξαγωγικών περιορισμών. Πετρέλαιο, σπάνιες γαίες, άμυνα και βιομηχανία έχουν πλέον γίνει ένα ενιαίο γεωοικονομικό μέτωπο.
Η Άγκυρα μετατρέπει την αμυντική βιομηχανία σε εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής, ενισχύοντας την παρουσία της στις αγορές της Ευρώπης, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής μέσω drones, πυραύλων και προηγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων.
Η Κομισιόν χαλαρώνει προσωρινά τους κανόνες της αγοράς άνθρακα, επιχειρώντας να προστατεύσει τη βαριά βιομηχανία χωρίς να εγκαταλείψει τον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας. Η απόφαση ανοίγει νέο πολιτικό μέτωπο μεταξύ κρατών-μελών, βιομηχανίας και περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Το νέο εξαγωγικό άλμα της Κίνας δεν βασίζεται πλέον στα φθηνά προϊόντα αλλά στην υψηλή τεχνολογία. Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια γεωοικονομική πρόκληση που απειλεί την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, τις θέσεις εργασίας και το ίδιο το αναπτυξιακό της μοντέλο.
Το Κίεβο θεσπίζει επίσημο πλαίσιο εξαγωγών αμυντικού εξοπλισμού εν μέσω πολέμου, επιδιώκοντας να αξιοποιήσει ανεκμετάλλευτη παραγωγική δυναμικότητα δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς να επηρεαστούν οι επιχειρησιακές ανάγκες απέναντι στη Ρωσία.
Οι κινεζικές βιομηχανίες δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο στο κόστος αλλά και στην ποιότητα, οδηγώντας τη γερμανική Mittelstand σε απώλεια παραγγελιών, απολύσεις και μεταφορά παραγωγής εκτός Ευρώπης.
Η έναρξη των εργασιών για τη νέα υπεράκτια πλατφόρμα στον Πρίνο σηματοδοτεί την είσοδο της Ελλάδας στον χάρτη των στρατηγικών έργων δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα. Η επένδυση της EnEarth, ύψους άνω του 1 δισ. ευρώ, φιλοδοξεί να αποτελέσει κρίσιμο πυλώνα για την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας, μειώνοντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.
