Τραμπ και ο Πορθμός του Χορμούζ: Μια Παγκόσμια Παγίδα

Με την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και την προσπάθεια της κυβέρνησής του να παρουσιάσει την «Επιχείρηση Epic Fury» ως απόλυτη νίκη της αμερικανικής ισχύος, η απόσταση μεταξύ λόγων και πραγματικότητας γίνεται πλέον εμφανής. Ο Τραμπ φαίνεται να πιστεύει ότι η δύναμη από μόνη της λύνει τα πάντα, αντιμετωπίζοντας την πολεμική ζώνη σαν σκηνή και τον πορθμό ως αξεσουάρ στην επόμενη ατάκα του.

Αυτό έχει οδηγήσει τις ΗΠΑ σε μια παγίδα, με έναν βράχο μπροστά και ένα χαντάκι πίσω:

• Αν πιέσει περισσότερο, το κόστος αυξάνεται εκθετικά.
• Αν υποχωρήσει, η αποτυχία είναι εμφανής.

Αυτό δεν είναι έξυπνη στρατηγική κλιμάκωσης. Είναι αποτέλεσμα ενός προέδρου που αγνοεί πρακτικά ζητήματα, ειδικά εκείνα που δεν μπορούν να υποταχθούν με εντολές ή σκληρές δηλώσεις.

Το Γεωγραφικό Πλαίσιο και η Παράλειψη

Ο Πορθμός του Χορμούζ είναι η σημαντικότερη διέλευση πετρελαίου στον κόσμο. Όσοι παρακολουθούν τις αναλύσεις της Energy Information Administration γνώριζαν ότι κάθε κρίση εδώ θα είχε τεράστια επίδραση. Το Ιράν διαθέτει αυτή τη στρατηγική δύναμη για χρόνια και κάθε έμπειρος αξιωματούχος εθνικής ασφάλειας το γνώριζε.

Το Τεχεράν δηλώνει ότι μπορεί να κλείσει πλήρως τον Πορθμό, ενώ ήδη περιορίζει την πρόσβαση πλοίων που θεωρεί εχθρικά. Επιπλέον, έχουν εκδώσει απειλές κατά συστημάτων ενέργειας και ύδατος στον Κόλπο, μετά την 48ωρη προθεσμία του Τραμπ. Η επιμονή του να ανοίξει ο Χορμούζ «με εντολή του» μοιάζει πλέον παιδαριώδης, όχι προεδρική.

 Κόστη και Παράπλευρες Απώλειες

Οι συνέπειες είναι ήδη εμφανείς:

• Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν.
• Οι απώλειες αμερικανικών στρατιωτών αυξάνονται.
• Πάνω από 2.000 νεκροί έχουν ήδη καταγραφεί.

Οι σύμμαχοι δεν θέλουν να αναλάβουν τον πόλεμο του Τραμπ. Το σχήμα «διαταγή–υπάκουοι» δεν ισχύει διεθνώς. Οι εταίροι έχουν νομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς περιορισμούς και δικό τους κριτήριο για το αν ο πόλεμος ήταν σοφά ξεκινήσει.

Το Αποτυχημένο Χτύπημα και η Σκληρή Αντίδραση

Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ επρόκειτο να συντρίψει το ηθικό της Τεχεράνης, αλλά αντίθετα προκάλεσε κρίση διαδοχής που οδήγησε σε πιο επικίνδυνο καθεστώς. Το νέο ηγετικό σχήμα αρνείται τις προτάσεις αποκλιμάκωσης, καθιστώντας οποιοδήποτε συμβιβασμό πιο δύσκολο.

Η δολοφονία απέδειξε ότι οι ΗΠΑ μπορούν να καταστρέψουν συστήματα, αλλά δεν μπορούν να διαμορφώσουν τα επόμενα βήματα, στέλνοντας μήνυμα απερισκεψίας αντί για δύναμη.

 Η Πολεμική Διοίκηση και η Πολιτική Παγίδα

Ο Πίτ Χέγκσεθ (Pentagon) πλέον εμφανίζεται ως Secretary of War, όχι Defence, δείχνοντας ότι λειτουργεί περισσότερο σαν διεκπεραιωτής των προεδρικών παρορμήσεων παρά ανεξάρτητος στρατιωτικός σύμβουλος.

Η αμερικανική θέση είναι αδιέξοδη:

• Αν επιχειρήσει να ανοίξει τον Χορμούζ δια της βίας, θα υπάρξει υψηλό κόστος σε ζωές, χρήματα και σταθερότητα περιοχής.
• Αν δεν τον ανοίξει, η αποτυχία του Τραμπ είναι εμφανής.

Κανένα αποτέλεσμα δεν μοιάζει με νίκη: είναι ακριβό και επικίνδυνο «εξομολογητικό» μάθημα στρατηγικής.

Η παραμέληση της γεωγραφίας, των συμμάχων και των πραγματικών μηχανισμών λειτουργίας του Χορμούζ έχει εγκλωβίσει τις ΗΠΑ σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο. Ο Τραμπ δείχνει να προσπαθεί να αντικαταστήσει την πραγματική στρατηγική με λόγια και σλόγκαν, με κόστος που ήδη μετράται σε ζωές και δολάρια, και με σοβαρές συνέπειες για τη διεθνή ασφάλεια.

Πηγή: pagenews.gr