Χρέος-εξπρές και εκλογικά σενάρια: στρατηγική ή πολιτικό timing;

Σε μια περίοδο όπου η διεθνής αβεβαιότητα και το ενεργειακό σοκ επανακαθορίζουν τις οικονομικές ισορροπίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να «τρέξει» μια διπλή στρατηγική: από τη μία τη δημοσιονομική σταθερότητα μέσω πρόωρης αποπληρωμής χρέους και από την άλλη τη διαμόρφωση ενός πολιτικού αφηγήματος αξιοπιστίας – με πολλούς να βλέπουν ήδη το βλέμμα στραμμένο στις εκλογές.

Το «νοικοκύρεμα» του χρέους και τα πολιτικά μηνύματα

Η εξαγγελία για πρόωρη εξόφληση σημαντικού μέρους του δανείου της περιόδου της κρίσης δεν είναι απλώς μια τεχνική δημοσιονομική κίνηση. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική:

• μείωση του απόλυτου ύψους του χρέους
• επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής
• εξομάλυνση της καμπύλης αποδόσεων
• ενίσχυση της εμπιστοσύνης των αγορών

Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα «αλλάζει πίστα» και απομακρύνεται οριστικά από το παρελθόν της κρίσης.

«Στόχος είναι έως το 2030 να μην είμαστε η χώρα με το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη», τόνισε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός.

Ωστόσο, οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η πρόωρη αποπληρωμή σε περιβάλλον υψηλών επιτοκίων εγείρει ερωτήματα:

• Είναι η βέλτιστη χρήση ρευστότητας;
• Περιορίζει τη δυνατότητα κοινωνικών παροχών;
• Ή αποτελεί επένδυση στην αξιοπιστία ενόψει αναβαθμίσεων;

Η απάντηση φαίνεται να είναι… και τα δύο.

Εκλογικός ορίζοντας; Οι «ψίθυροι» φουντώνουν

Στο παραπολιτικό παρασκήνιο, η χρονική συγκυρία δεν περνά απαρατήρητη.

Η επιτάχυνση αποπληρωμών, οι αυξήσεις μισθών και οι στοχευμένες κοινωνικές παρεμβάσεις δημιουργούν ένα μείγμα που θυμίζει προεκλογική περίοδο.

«Η κυβέρνηση θέλει να πάει σε εκλογές με αφήγημα οικονομικής επιτυχίας και διεθνούς αξιοπιστίας», σχολιάζουν πολιτικοί αναλυτές.

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, γίνεται λόγος για «επικοινωνιακή διαχείριση»:

«Η πραγματική οικονομία πιέζεται και η κυβέρνηση επενδύει στην εικόνα», αναφέρουν στελέχη, αφήνοντας αιχμές για προτεραιότητες.

Μέση Ανατολή: Η κρίση που αλλάζει την ατζέντα

Η γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή επηρεάζει άμεσα την ελληνική στρατηγική.

Ο πρωθυπουργός έδωσε έμφαση στις επιπτώσεις:

• ενεργειακό σοκ
• διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα
• αυξημένο κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Ελλάδα κινήθηκε υπέρ κοινών ευρωπαϊκών εργαλείων στήριξης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην Κύπρος, με την Αθήνα να προβάλλει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως στρατηγικό πλεονέκτημα.

Επενδύσεις, ψηφιακό κράτος και… real estate πολιτική

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχειρεί restart στο επενδυτικό περιβάλλον:

• λιγότερη γραφειοκρατία
• ενιαία διαχείριση επενδύσεων
• αυξημένη διαφάνεια

Η «Ψηφιακή Τράπεζα Γης» και οι νέες πλατφόρμες για το Κτηματολόγιο αλλάζουν το τοπίο της ακίνητης περιουσίας, δημιουργώντας νέα δεδομένα για επενδυτές.

«Το κράτος αρχίζει να λειτουργεί με όρους αγοράς και δεδομένων», σημειώνουν στελέχη της αγοράς ακινήτων.

Κοινωνική πολιτική: Στοχευμένες κινήσεις με αποτύπωμα

Στο εσωτερικό, η κυβέρνηση επενδύει σε μέτρα με άμεσο κοινωνικό αντίκτυπο:

• αυξήσεις έως 25% στον επισιτισμό
• προστασία κύριας κατοικίας μέσω εξωδικαστικού
• 5,3 δισ. ευρώ από το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο
• επέκταση σχολικών γευμάτων

Ξεχωρίζει και η «πολιτιστική συνταγογράφηση» – μια πιο soft παρέμβαση με έντονο συμβολισμό.

Ασφάλεια, έλεγχος και… αυστηρότερο κράτος

Σημαντική είναι και η αυστηροποίηση:

• καθολική απαγόρευση πώλησης αλκοόλ και καπνικών σε ανηλίκους
• ποινικές κυρώσεις για παραβάτες
• ψηφιακή επιτήρηση της αγοράς

Το μήνυμα είναι σαφές: ένα κράτος πιο παρεμβατικό και πιο ελεγκτικό.

Το μεγάλο στοίχημα

Η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει τρία επίπεδα:

1. διεθνή αξιοπιστία
2. οικονομική σταθερότητα
3. καθημερινότητα πολιτών

Το ερώτημα που παραμένει:

Πρόκειται για μια συνεκτική στρατηγική μακράς πνοής ή για ένα καλοστημένο πολιτικό timing;

Η απάντηση πιθανότατα θα δοθεί… στην κάλπη.

Πηγή: pagenews.gr