Το Πακιστάν σε τεντωμένο σχοινί: Μεσολαβεί στον πόλεμο ενώ απειλείται να παρασυρθεί

Η πιο λεπτή και κρίσιμη διπλωματική ισορροπία στη σημερινή κρίση της Μέσης Ανατολής δεν βρίσκεται ούτε στην Ουάσιγκτον ούτε στην Τεχεράνη — αλλά στο Ισλαμαμπάντ.

Το Πακιστάν επιχειρεί να παίξει ρόλο «γέφυρας» ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν, την ώρα που η σύγκρουση κλιμακώνεται και οι ίδιες οι περιφερειακές ισορροπίες απειλούν να το παρασύρουν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Al Jazeera, η χώρα ακολουθεί μια «ευαίσθητη στρατηγική εξισορρόπησης», προσπαθώντας να διατηρήσει ταυτόχρονα σχέσεις με όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές.

Ο ρόλος του «μεσολαβητή υπό πίεση»

Το Ισλαμαμπάντ φιλοξενεί συνομιλίες μεταξύ:

• ΗΠΑ (έμμεσα)
• Ιράν
• Τουρκίας
• Σαουδικής Αραβίας
• Αιγύπτου

με στόχο την αποκλιμάκωση και κυρίως την επίλυση της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ.

Ωστόσο, αυτή η διπλωματική πρωτοβουλία γίνεται σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες:

• Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται
• Η δυσπιστία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένει βαθιά
• Οι σύμμαχοι του Κόλπου έχουν αντικρουόμενες επιδιώξεις

Όπως επισημαίνεται, οι ισραηλινές επιθέσεις και η αμερικανική στρατιωτική ενίσχυση υπονομεύουν την αξιοπιστία κάθε διαπραγμάτευσης.

Διπλή πίεση: Ιράν και Σαουδική Αραβία

Το Πακιστάν βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά περίπλοκο στρατηγικό δίλημμα:

• Από τη μία, διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν και μοιράζεται σύνορα
• Από την άλλη, έχει αμυντική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία

Αυτό σημαίνει ότι:οποιαδήποτε κλιμάκωση μπορεί να το αναγκάσει να επιλέξει πλευρά

Σύμφωνα με αναλύσεις, το Πακιστάν προσπαθεί να αποφύγει την άμεση εμπλοκή, αλλά:

• κινδυνεύει να εμπλακεί λόγω στρατηγικών υποχρεώσεων
• αντιμετωπίζει εσωτερικές πιέσεις και ενεργειακή κρίση
• εξαρτάται από τη σταθερότητα στον Κόλπο για την οικονομία του

Διπλωματία με όρια

Παρά την κινητικότητα, τα εμπόδια είναι τεράστια:

• Το Ιράν απαιτεί εγγυήσεις και αλλαγή περιφερειακής τάξης
• Οι ΗΠΑ ζητούν περιορισμό πυρηνικού και πυραυλικού προγράμματος
• Οι χώρες του Κόλπου θέλουν μόνιμη αποδυνάμωση της Τεχεράνης

Ακόμη και οι ίδιες οι ειρηνευτικές προτάσεις χαρακτηρίζονται:«μονόπλευρες και μη ρεαλιστικές» από την ιρανική πλευρά

Το Ορμούζ ως καταλύτης

Το Στενό του Ορμούζ παραμένει ο βασικός κόμβος της κρίσης:

• Κρίσιμο για ~20% της παγκόσμιας ενέργειας
• Σχεδόν μπλοκαρισμένο λόγω επιθέσεων
• Στο επίκεντρο όλων των διαπραγματεύσεων

Οι συνομιλίες στο Πακιστάν επικεντρώνονται έντονα:

• στη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας
• στη δημιουργία μηχανισμών ελέγχου
• σε πιθανή διεθνή διαχείριση του περάσματος

Στρατηγική Εκτίμηση

Η «λεπτή ισορροπία» του Πακιστάν αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο:

1. Καμία δύναμη δεν ελέγχει πλήρως την κρίση
2. Η διπλωματία λειτουργεί παράλληλα με τον πόλεμο — όχι αντί αυτού
3. Οι μεσολαβητές κινδυνεύουν να γίνουν μέρος της σύγκρουσης

Το Πακιστάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους που:προσπαθεί να αποτρέψει τον πόλεμο ενώ βρίσκεται ήδη μέσα στη γεωπολιτική του δίνη.

Η αποστολή του Πακιστάν είναι ίσως η πιο δύσκολη στη σύγχρονη διπλωματία:να φέρει στο ίδιο τραπέζι δυνάμεις που συνεχίζουν να πολεμούν μεταξύ τους.

Αν αποτύχει:

• η σύγκρουση θα επεκταθεί
• οι περιφερειακές συμμαχίες θα αναδιαταχθούν
• και το ίδιο το Πακιστάν ενδέχεται να μετατραπεί από μεσολαβητής σε εμπλεκόμενο μέρος

Πηγή: pagenews.gr