Παναθηναϊκός: Το χαμένο γόητρο και η βαριά σκιά της ήττας στη Λεωφόρο
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Παναθηναϊκός: Το χαμένο γόητρο και η βαριά σκιά της ήττας στη Λεωφόρο
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο τελευταίο ντέρμπι αιωνίων της Λεωφόρου γνωρίζοντας ότι επρόκειτο για ένα παιχνίδι με ξεχωριστή σημασία σε όλα τα επίπεδα. Δεν ήταν μόνο το γόητρο που συνόδευε μία ακόμη αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό, ούτε μόνο η βαθμολογική ανάγκη για να μειωθεί η διαφορά και να μείνουν ζωντανές οι ελπίδες για κάτι καλύτερο στη συνέχεια των playoffs. Ήταν και ο έντονος συμβολισμός ενός αγώνα που, εκτός απροόπτου, θα ήταν το τελευταίο τέτοιο ντέρμπι στο ιστορικό «Απόστολος Νικολαΐδης».
Όμως, όταν έφτασε η ώρα να μεταφραστεί όλη αυτή η φόρτιση σε ποδοσφαιρική προσωπικότητα, συγκέντρωση και αποφασιστικότητα, ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Για περίπου μισή ώρα έδειχνε ικανός να σταθεί μέσα στο παιχνίδι, να ανταγωνιστεί τον αντίπαλό του και να διεκδικήσει το αποτέλεσμα. Από εκεί και μετά, όμως, το ματς ξέφυγε πλήρως από τα χέρια του και η εικόνα που άφησε πίσω της η ομάδα ήταν αυτή ενός συνόλου ευάλωτου, πνευματικά ασταθούς και χωρίς πραγματικό μηχανισμό αντίδρασης.
Το παιχνίδι έμοιαζε ισορροπημένο, μέχρι τη στιγμή που όλα κατέρρευσαν
Στο πρώτο κομμάτι της αναμέτρησης, ο Παναθηναϊκός δεν έδειχνε να υστερεί ξεκάθαρα. Το ματς ήταν μοιρασμένο, υπήρχαν στιγμές και για τις δύο πλευρές και η αίσθηση ήταν πως όλα μπορούσαν να κριθούν στις λεπτομέρειες. Οι πράσινοι είχαν την ευκαιρία να δείξουν πως είχαν αντιληφθεί τη βαρύτητα του αγώνα, πως είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα και πως ήταν έτοιμοι να παίξουν ένα ντέρμπι υψηλής πίεσης.
Αυτή η σχετική ισορροπία, ωστόσο, χάθηκε απότομα με το σοβαρό λάθος του Γέντβαϊ. Ο Κροάτης αμυντικός υπέπεσε σε ένα ακόμη καθοριστικό σφάλμα σε μεγάλο ματς, επιβεβαιώνοντας ένα μοτίβο που έχει αρχίσει να βαραίνει όλο και περισσότερο την παρουσία του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης σε κομβική στιγμή κόστισε ακριβά στον Παναθηναϊκό. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την εξέλιξη ακόμη πιο ανησυχητική: δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για σύμπτωμα μιας βαθύτερης αδυναμίας.
Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η ψυχολογία της ομάδας άλλαξε δραματικά. Το λάθος δεν οδήγησε μόνο σε γκολ, αλλά λειτούργησε σαν εσωτερική κατάρρευση. Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να χάνει την αυτοπεποίθησή του, την καθαρότητα στις αποφάσεις του και τελικά την ίδια του την αγωνιστική συνοχή.
Η έλλειψη συγκέντρωσης φάνηκε ξανά στο δεύτερο γκολ
Αν το πρώτο γκολ ήταν το καίριο πλήγμα, το δεύτερο ήταν η οριστική επιβεβαίωση ότι ο Παναθηναϊκός είχε πια βγει εντελώς εκτός αγώνα. Σε ένα χρονικό σημείο απολύτως κομβικό, λίγο πριν από την ανάπαυλα, οι πράσινοι αμύνθηκαν με τρόπο που δεν συνάδει με ομάδα που θέλει να σταθεί σε ντέρμπι τέτοιας έντασης.
Η φάση του δεύτερου τέρματος αποτύπωσε με τον πιο καθαρό τρόπο την πνευματική αποδιοργάνωση της ομάδας. Ερνάντεθ και Ίνγκασον αντιμετώπισαν τον Ροντινέι με παθητικότητα, του έδωσαν χώρο, δεν έβγαλαν ένταση στις κινήσεις τους και ουσιαστικά τον οδήγησαν ανενόχλητο μέσα στην περιοχή. Το γκολ που προέκυψε δεν ήταν απλώς ένα ποιοτικό τελείωμα από τον παίκτη του Ολυμπιακού, αλλά και ένα αποτέλεσμα κακής αμυντικής συμπεριφοράς, χαμηλής αντίδρασης και ελλιπούς πνευματικής εγρήγορσης.
Εκεί τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Όχι απαραίτητα επειδή το 0-2 δεν μπορούσε θεωρητικά να ανατραπεί, αλλά επειδή ο Παναθηναϊκός έδειξε πως δεν είχε ούτε τα ψυχικά αποθέματα ούτε το αγωνιστικό σχέδιο για να ξαναμπεί στη διεκδίκηση του αγώνα.
Χωρίς plan b και χωρίς επιθετικό σημείο αναφοράς
Ένα από τα πιο ανησυχητικά συμπεράσματα από την ήττα ήταν η πλήρης απουσία εναλλακτικού σχεδίου. Ο Παναθηναϊκός έδειξε πως μπορούσε να λειτουργήσει μόνο όσο το παιχνίδι κυλούσε μέσα σε μια ελεγχόμενη ισορροπία. Από τη στιγμή που βρέθηκε πίσω στο σκορ και αναγκάστηκε να κυνηγήσει την κατάσταση, δεν είχε την απαραίτητη δομή για να το κάνει.
Ο Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος βρέθηκε σε κακή βραδιά, επιχείρησε παρεμβάσεις που δεν βελτίωσαν την εικόνα της ομάδας. Η απόφασή του να αφήσει τον Τεττέη στα αποδυτήρια στο ημίχρονο, φοβούμενος δεύτερη κίτρινη κάρτα, αποδυνάμωσε ακόμη περισσότερο το επιθετικό κομμάτι του Παναθηναϊκού. Ο παίκτης αποτελούσε ουσιαστικά το βασικό σημείο αναφοράς στην επίθεση και η απουσία του έκανε ακόμα πιο φανερό το πρόβλημα σύνδεσης μεσοεπιθετικά.
Ο Πελίστρι, που μπήκε στο παιχνίδι, δεν κατάφερε να προσφέρει ουσιαστικά πράγματα, ενώ από την αρχή της αναμέτρησης οι Τσιριβέγια και Σάντσες βρέθηκαν σε χαμηλά επίπεδα απόδοσης. Έτσι, οι πράσινοι έμοιαζαν να εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τις προσπάθειες των Καλάμπρια και Κυριακόπουλου για να προωθήσουν την μπάλα με προϋποθέσεις. Αυτό, όμως, δεν ήταν αρκετό.
Οι αλλαγές δεν άλλαξαν τίποτα
Στο δεύτερο μέρος, ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να ανακατέψει την τράπουλα. Η είσοδος των Σιώπη και Μπακασέτα, όπως και η μετατροπή του σχηματισμού στο τέλος σε 4-4-2 με τον Πάντοβιτς κοντά στον Σφιντέρσκι, έδειξαν μια προσπάθεια να βρεθεί διαφορετικός τρόπος επίθεσης. Στην πράξη, όμως, τίποτα από αυτά δεν είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Η ομάδα δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε μία πραγματικά ποιοτική φάση μπροστά από την εστία του Τζολάκη. Ο Ολυμπιακός διαχειρίστηκε χωρίς ιδιαίτερο άγχος το προβάδισμά του, ενώ ο Παναθηναϊκός έδινε την εντύπωση ότι περισσότερο αναζητούσε απεγνωσμένα μια σπίθα παρά έχτιζε συνειδητά την ανατροπή του.
Αυτό είναι ίσως το πιο βαρύ στοιχείο της βραδιάς: η αίσθηση ότι, μετά το 0-2, το τριφύλλι δεν είχε στην πραγματικότητα εργαλεία για να απειλήσει σοβαρά. Όχι μόνο δεν μπόρεσε να βγάλει πίεση, αλλά ούτε να προκαλέσει την αίσθηση ότι μπορεί να αλλάξει τη ροή του αγώνα.
Ο τελευταίος στόχος χάθηκε και η εσωστρέφεια μεγαλώνει
Με αυτή την ήττα, ο Παναθηναϊκός έχασε ουσιαστικά και τον τελευταίο στόχο που είχε απομείνει. Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν το ματς που θα μπορούσε να δώσει παράταση στις ελπίδες, να κρατήσει ζωντανή τη διεκδίκηση μιας καλύτερης θέσης και να προσφέρει έστω μια ψυχολογική επανεκκίνηση. Αντί γι’ αυτό, έφερε ακόμη μεγαλύτερη εσωστρέφεια, απογοήτευση και πίεση.
Οι επόμενες δύο εβδομάδες μέχρι το ντέρμπι με την ΑΕΚ αναμένονται ιδιαίτερα βαριές στο εσωτερικό της ομάδας. Και αυτό δεν αφορά μόνο την ήττα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε. Ο Παναθηναϊκός δεν έδειξε μόνο αδυναμίες. Έδειξε να κάνει βήματα πίσω σε έναν αγώνα όπου έπρεπε να φανεί πιο έτοιμος από ποτέ.
Οι δηλώσεις Μπενίτεθ επιβάρυναν ακόμη περισσότερο το κλίμα
Σαν να μην έφτανε η εικόνα του αγώνα, ήρθαν και οι τοποθετήσεις του Ράφα Μπενίτεθ για να εντείνουν το αρνητικό κλίμα. Ο Ισπανός τεχνικός, επιχειρώντας να υπερασπιστεί τη δουλειά των τελευταίων μηνών, προχώρησε σε δηλώσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να βρουν απήχηση είτε στους ανθρώπους της ομάδας είτε στους ίδιους τους ποδοσφαιριστές.
Η αναφορά του στη συμμετοχή στα playoffs ως «επίτευγμα», μέσα από την κάλυψη της διαφοράς από τον Λεβαδειακό, δεν ταίριαζε με το μέγεθος και τις απαιτήσεις του Παναθηναϊκού. Ακόμη περισσότερο, η νύξη ότι ίσως ορισμένοι παίκτες σκέφτονται ήδη το μέλλον τους και το αν θα παραμείνουν στην ομάδα, έριξε επιπλέον βάρος στα αποδυτήρια και δημιούργησε νέα ερωτήματα για τη συνοχή στο εσωτερικό του συλλόγου.
Σε μια περίοδο όπου η ομάδα χρειαζόταν καθαρό μήνυμα, ηρεμία και εσωτερική συσπείρωση, οι συγκεκριμένες δηλώσεις λειτούργησαν μάλλον αποσταθεροποιητικά.
Η αμυντική βελτίωση δεν αρκεί όταν λείπει η δημιουργία
Πέρα από την ένταση της στιγμής, η ουσία παραμένει συγκεκριμένη. Ο Παναθηναϊκός επί ημερών Μπενίτεθ έχει παρουσιάσει βελτίωση στο αμυντικό κομμάτι, τουλάχιστον σε σημαντικό μέρος της διαδρομής του. Ωστόσο, αυτή η βελτίωση δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη πρόοδο στη δημιουργία.
Η ομάδα εξακολουθεί να παρουσιάζει σοβαρό πρόβλημα στην παραγωγή ποιοτικού επιθετικού ποδοσφαίρου. Οι συνεργασίες ανάμεσα σε μέσους και μεσοεπιθετικούς είναι περιορισμένες, τα μοτίβα ανάπτυξης μοιάζουν ελλιπή και οι αυτοματισμοί δεν φαίνονται στο επίπεδο που θα έπρεπε. Ακόμη και σε αγώνες όπου είναι σαφές ότι απαιτείται πιο προσεκτική ανάπτυξη, ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει να έχει εναλλακτικές λύσεις για να δημιουργήσει απειλή με συνέπεια.
Κάπως έτσι, μοιάζει πολλές φορές να περιμένει σχεδόν τα πάντα από την ικανότητα μεμονωμένων παικτών, όπως ο Τεττέη, να φτιάξουν φάσεις μόνοι τους. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να είναι επαρκής βάση για μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό.
Το χαμένο γόητρο είναι μόνο η κορυφή του προβλήματος
Η ήττα στο τελευταίο ντέρμπι αιωνίων της Λεωφόρου δεν κόστισε μόνο βαθμούς, μόνο ψυχολογία ή μόνο γόητρο. Ανέδειξε με εμφατικό τρόπο ότι ο Παναθηναϊκός, με την τωρινή του εικόνα, απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ομάδα έτοιμη να διεκδικήσει πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν.
Αυτό είναι το βαθύτερο συμπέρασμα και το πιο ανησυχητικό ταυτόχρονα. Δεν πρόκειται απλώς για μια κακή βραδιά, αλλά για ένα ματς που λειτούργησε σαν μεγεθυντικός φακός των αδυναμιών του συνόλου. Η απώλεια συγκέντρωσης, η απουσία νοοτροπίας νικητή, η έλλειψη εναλλακτικού πλάνου και το δημιουργικό αδιέξοδο συνθέτουν μια εικόνα που δεν επιτρέπει αισιοδοξία χωρίς βαθιές αλλαγές.
Είτε παραμείνει στον πάγκο ο Ράφα Μπενίτεθ είτε όχι, το βέβαιο είναι ότι στον Παναθηναϊκό απαιτούνται ουσιαστικές αποφάσεις. Και η ήττα από τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο θα αποτελέσει αναπόφευκτα ένα από τα βασικά σημεία αναφοράς στις συζητήσεις που θα γίνουν τις επόμενες ημέρες για την επόμενη μέρα του συλλόγου.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας