Η αστάθεια ως καθοριστική καταδίκη
Σε αυτούς τους έξι μήνες, ο Ράφα Μπενίτεθ είχε αναμφίβολα και καλές φάσεις. Είχε αποτελέσματα που έδωσαν ελπίδα, είχε βραδιές όπου η ομάδα έδειξε να αποκτά μέταλλο, είχε και διαστήματα στα οποία το σχέδιό του έδειχνε να λειτουργεί. Όμως στο ποδόσφαιρο των μεγάλων απαιτήσεων δεν φτάνει να έχεις μεμονωμένες κορυφές. Πρέπει να μπορείς να περιορίσεις τις βυθίσεις.
Ο Παναθηναϊκός επί των ημερών του δεν το κατάφερε. Κάθε καλό του σερί συνοδευόταν από απότομη πτώση. Κάθε αγωνιστική ανάταση ακολουθούνταν από πισωγύρισμα. Κάθε ελπίδα για σταθερότητα γκρεμιζόταν από νέα γκέλα, νέο στραβοπάτημα ή νέα προβληματική εμφάνιση.
Αυτό το συνεχές σκαμπανέβασμα δεν άφησε ποτέ τον οργανισμό να νιώσει ασφάλεια. Και όταν σε αυτό προστίθεται πλέον και μια εμφανής διαφοροποίηση φιλοσοφίας ανάμεσα στον προπονητή και το club σε επιμέρους ζητήματα, τότε η εικόνα γίνεται ακόμη πιο καθαρή.
Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν βρίσκεται απλώς υπό πίεση. Βρίσκεται πια σε σημείο όπου η παραμονή του μοιάζει λιγότερο πιθανή από την αποχώρησή του. Και αυτή η προοπτική δεν προκύπτει μόνο από ένα κακό αποτέλεσμα ή από ένα ντέρμπι που χάθηκε. Προκύπτει από το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε ποτέ, με εκείνον στον πάγκο, να ξεφύγει πραγματικά από το μοτίβο της αστάθειας.
Πηγή: Pagenews.gr