Παναθηναϊκός: Το προπονητικό χάος, τα λάθος κριτήρια και η νέα εποχή Μπαλντίνι

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ξανά μπροστά σε ένα γνώριμο και επικίνδυνο σταυροδρόμι. Η συζήτηση για το μέλλον του Ράφα Μπενίτεθ δεν είναι απλώς μια ακόμη κουβέντα γύρω από έναν προπονητή που δεν πέτυχε τα αναμενόμενα. Είναι το σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος: της αδυναμίας του συλλόγου να χαράξει σταθερή αγωνιστική κατεύθυνση και να την υπηρετήσει με συνέπεια.

Τα τελευταία δυόμιση χρόνια, οι «πράσινοι» αλλάζουν προπονητές με ρυθμό που δεν επιτρέπει σε καμία ιδέα να ριζώσει. Από τον Δεκέμβριο του 2023 μέχρι το φινάλε των playoffs του Μαΐου 2026, ο Παναθηναϊκός έχει μπει ουσιαστικά σε διαδικασία έβδομης αλλαγής τεχνικού. Για ένα club που θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτό δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι αυτοϋπονόμευση.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Το αρχικό λάθος με τον Γιοβάνοβιτς

Η αφετηρία της αστάθειας εντοπίζεται στην απομάκρυνση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Παναθηναϊκός επέλεξε τότε να διακόψει έναν κύκλο πριν αυτός ολοκληρωθεί φυσιολογικά. Ο Σερβοέλληνας τεχνικός πλήρωσε τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό και τη διστακτικότητα στις μεταγραφές, παρότι είχε επαναφέρει την ομάδα σε τροχιά πρωταθλητισμού.

Το πιο λογικό θα ήταν να ολοκληρώσει τη σεζόν και στη συνέχεια να γίνει ψύχραιμη αξιολόγηση. Αντί γι’ αυτό, ο Παναθηναϊκός πέρασε απότομα σε μια εντελώς διαφορετική λογική με τον Φατίχ Τερίμ. Ο Τούρκος προπονητής είχε άλλο ποδοσφαιρικό DNA, άλλη προσέγγιση, άλλο τρόπο διαχείρισης. Δεν «κούμπωσε» ποτέ πραγματικά στην ομάδα και αποχώρησε πριν ολοκληρωθεί η χρονιά, με τον Χρήστο Κόντη να κλείνει τη σεζόν κατακτώντας το Κύπελλο.

Από το pressing στον έλεγχο και ξανά από την αρχή

Η επόμενη επιλογή ήταν ο Ντιέγκο Αλόνσο, μια απόφαση επηρεασμένη από την επιθυμία του Παναθηναϊκού να παίξει πιο γρήγορα, πιο έντονα, με pressing και κάθετο ποδόσφαιρο. Το πρόβλημα ήταν ότι το ρόστερ δεν είχε χτιστεί καθαρά πάνω σε αυτή τη φιλοσοφία και ο προπονητής δεν πήρε τον χρόνο που χρειαζόταν για να την εφαρμόσει.

Λίγους μήνες αργότερα, η ομάδα άλλαξε ξανά κατεύθυνση με τον Ρούι Βιτόρια, επιστρέφοντας σε πιο ελεγχόμενο μοντέλο, με μεγαλύτερη έμφαση στο positioning play και λιγότερο στην ένταση. Ο Πορτογάλος παρουσίασε σημάδια προόδου, πήρε τη δεύτερη θέση και εμφάνισε στοιχεία βελτίωσης, όμως το κακό ξεκίνημα της επόμενης σεζόν κόστισε τη θέση του.

Ακολούθησε ξανά ο Χρήστος Κόντης, με εικόνα πιο κοντά στο μοντέλο Γιοβάνοβιτς, πριν έρθει η μεγάλη επιλογή του Ράφα Μπενίτεθ. Ένας προπονητής τεράστιου βιογραφικού, αλλά με εντελώς διαφορετική ποδοσφαιρική φιλοσοφία από τους προκατόχους του.

Το όνομα δεν αρκεί χωρίς αγωνιστική ταυτότητα

Η επιλογή Μπενίτεθ είχε λάμψη, κύρος και διεθνές βάρος. Όμως το ερώτημα δεν ήταν αν ο Ισπανός έχει βιογραφικό. Αυτό είναι αυτονόητο. Το ερώτημα ήταν αν το προφίλ του ταίριαζε σε αυτό που ήθελε να γίνει ο Παναθηναϊκός.

Ο Μπενίτεθ είναι προπονητής που δίνει έμφαση στην αμυντική ισορροπία, στη φυσική κατάσταση, στο άμεσο ποδόσφαιρο και στον έλεγχο των ρίσκων. Δεν είναι συνέχεια ούτε του Αλόνσο, ούτε του Βιτόρια, ούτε του Κόντη. Άρα ο Παναθηναϊκός δεν άλλαξε απλώς προπονητή. Άλλαξε ξανά ποδοσφαιρική γλώσσα.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Κάθε νέα επιλογή μοιάζει αποκομμένη από την προηγούμενη. Κάθε προπονητής έρχεται να υπηρετήσει κάτι διαφορετικό. Και κάθε φορά, το ρόστερ μένει στη μέση, χτισμένο με κομμάτια από διαφορετικά σχέδια.

Ο ρόλος Μπαλντίνι στη νέα απόφαση

Η έλευση του Φράνκο Μπαλντίνι ως συμβούλου του ποδοσφαιρικού τμήματος αλλάζει τα δεδομένα στη νέα εποχή. Μαζί με τον Γιάννη Αλαφούζο, είχε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή Μπενίτεθ, σε μια περίοδο μεταβατική, με την αποχώρηση του Γιάννη Παπαδημητρίου και την αναμονή για νέα στελέχωση στο τεχνικό και αθλητικό κομμάτι.

Πλέον, σύμφωνα με τα δεδομένα, οι επόμενες αποφάσεις θα περάσουν από τον Μπαλντίνι και τον Στέφανο Κοτσόλη. Αυτό καθιστά ακόμη πιο κρίσιμο το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: τι είδους Παναθηναϊκός θέλουν να φτιάξουν;

Όχι ποιο όνομα είναι διαθέσιμο. Όχι ποιος έχει το πιο βαρύ βιογραφικό. Όχι ποιος εντυπωσιάζει επικοινωνιακά. Το πρώτο ερώτημα είναι αγωνιστικό.

Το club πρέπει να αποφασίσει πριν από τον προπονητή

Ο Παναθηναϊκός πρέπει πρώτα να χαράξει αγωνιστική φιλοσοφία και μετά να επιλέξει προπονητή. Αν θέλει ομάδα έντασης και pressing, πρέπει να βρει τεχνικό και παίκτες που υπηρετούν αυτό το μοντέλο. Αν θέλει έλεγχο, κατοχή και positioning play, πρέπει να κινηθεί ανάλογα. Αν θέλει πιο άμεσο, συμπαγές και ρεαλιστικό ποδόσφαιρο, πρέπει να το αποδεχθεί και να το στηρίξει.

Το λάθος είναι να αλλάζει κατεύθυνση κάθε έξι μήνες. Έτσι δεν χτίζεται ομάδα πρωταθλητισμού. Έτσι δημιουργείται σύγχυση, ανασφάλεια και διαρκής αμφισβήτηση.

Το ρόστερ του Παναθηναϊκού έχει παίκτες με αξία, αρκετοί από τους οποίους είναι νέοι, εξελίξιμοι και κόστισαν σημαντικά ποσά. Αν κάθε νέος προπονητής ζητά διαφορετικά χαρακτηριστικά, τότε το club θα συνεχίσει να πετάει χρόνο και χρήμα χωρίς σταθερή απόδοση.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Η νέα εποχή δεν αντέχει άλλο πείραμα

Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται άλλη μια εντυπωσιακή επιλογή για τα πρωτοσέλιδα. Χρειάζεται μια καθαρή απόφαση ποδοσφαιρικής ταυτότητας και έναν προπονητή που θα υπηρετήσει αυτή την απόφαση με χρόνο, στήριξη και συνέπεια.

Αν ο Μπαλντίνι και οι άνθρωποι του ποδοσφαιρικού τμήματος καταφέρουν να βάλουν πρώτα τη φιλοσοφία και μετά το πρόσωπο, ο Παναθηναϊκός μπορεί να μπει επιτέλους σε κανονική διαδικασία χτισίματος. Αν όμως επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο, με επιλογή προπονητή χωρίς συνέχεια με το προηγούμενο μοντέλο, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ξανά προβλέψιμο.

Νέα αρχή, νέες προσδοκίες, νέα απογοήτευση.

Το Τριφύλλι δεν έχει ανάγκη από ακόμη μία αλλαγή πάγκου. Έχει ανάγκη από σχέδιο. Και αυτή τη φορά, το σχέδιο πρέπει να προηγηθεί του ονόματος.

Πηγή: Pagenews.gr