Η Μόσχα ως τελευταία στάση
Η επίσκεψη Αραγτσί στη Μόσχα και η αναμενόμενη συνάντηση με τον Βλαντίμιρ Πούτιν αποτελούν την τελευταία μεγάλη διπλωματική προσπάθεια της Τεχεράνης να βρει στήριξη. Η Ρωσία διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν, αλλά δύσκολα θα στηρίξει δημόσια ένα σχέδιο που αμφισβητεί την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε διεθνή ύδατα.
Η Μόσχα έχει δικούς της λόγους να μην έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τα κράτη του Κόλπου, με τα οποία διατηρεί ενεργειακές και διπλωματικές σχέσεις. Έτσι, ακόμη και αν ακούσει την ιρανική πρόταση, δεν είναι βέβαιο ότι θα την υιοθετήσει πολιτικά.
Μόνη στο αδιέξοδο η Τεχεράνη
Το σχέδιο για «διόδια» στα Στενά του Ορμούζ φαίνεται να σκοντάφτει σε τρία εμπόδια: την άρνηση του Ομάν, το Δίκαιο της Θάλασσας και την απουσία περιφερειακής συναίνεσης. Η Τεχεράνη μπορεί να επιδιώκει να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε εργαλείο πίεσης, όμως χωρίς το Μουσκάτ δεν μπορεί να επιβάλει πρακτικά έναν μηχανισμό χρέωσης.
Το Ομάν, από την πλευρά του, κρατά ανοιχτή την πόρτα για συζητήσεις περί ασφάλειας της διέλευσης, αλλά όχι για περιορισμούς ή τέλη. Με αυτή τη στάση, επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως ουδέτερου διαμεσολαβητή και αφήνει το Ιράν απομονωμένο σε ένα σχέδιο που μοιάζει περισσότερο με διαπραγματευτικό μοχλό παρά με εφαρμόσιμη πολιτική.
Πηγή: Pagenews.gr