Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που οι αριθμοί λένε αλήθειες. Και υπάρχουν κι άλλες, που τα… νούμερα αποκαλύπτουν ολόκληρη την παρακμή ενός κόμματος. Στην περίπτωση του Σωκράτης Φάμελλος, φαίνεται πως συμβαίνουν και τα δύο μαζί.
Ο ΣΥΡΙΖΑ των τελευταίων μηνών θυμίζει κόμμα σε πολιτική αποσύνθεση, με εσωτερικούς εμφυλίους, ψιθύρους διάλυσης, “προσωρινές” ηγεσίες και έναν ορίζοντα που οδηγεί όλο και πιο καθαρά προς το νέο κόμμα του Αλέξης Τσίπρας.
Και μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ήρθε η αποπομπή του Παύλος Πολάκης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα για να τινάξει στον αέρα ό,τι είχε απομείνει από την εσωκομματική ισορροπία.
Η “εκτέλεση” Πολάκη και το σχέδιο εκκαθάρισης
Στην Κουμουνδούρου πολλοί μιλούν πλέον ανοιχτά για οργανωμένο σχέδιο “καθαρίσματος” πριν από τις ανακοινώσεις Τσίπρα. Και όσο κι αν επισήμως επιχειρείται να παρουσιαστεί η υπόθεση ως “πειθαρχικό ζήτημα”, στο παρασκήνιο ελάχιστοι το πιστεύουν.
Γιατί η αλήθεια είναι απλή:
Ο Πολάκης δεν είναι ένας τυχαίος βουλευτής. Είναι ο άνθρωπος που στις εσωκομματικές διαδικασίες εξέφρασε σχεδόν το μισό κομματικό σώμα. Με άλλα λόγια, η διαγραφή του ισοδυναμεί πολιτικά με διαγραφή του μισού ΣΥΡΙΖΑ.
Κι όμως, ο Φάμελλος προχώρησε.
Όχι επειδή είχε την οργανωτική ισχύ να το κάνει. Αλλά επειδή – σύμφωνα με κομματικές διαρροές – η απόφαση είχε ήδη “κλειδώσει” σε κλειστές συσκέψεις των λεγόμενων “Φαμελλικών”, με βασικό στόχο να αδειάσει το πεδίο πριν από τη μεγάλη μετάβαση προς τον νέο πολιτικό φορέα.
Στελέχη που γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις περιγράφουν σκηνές έντασης και παρασκηνιακών παζαριών, με δύο τουλάχιστον συμμετέχοντες να εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στην ακραία επιλογή της ρήξης με τον Πολάκη.
Η απάντηση που δόθηκε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν κοφτή:
«Η απόφαση έχει παρθεί από πιο πάνω».
Από μέλος της ΠΓ… “εισβολέας”
Το πιο ειρωνικό στοιχείο της υπόθεσης είναι το επιχείρημα που επιστρατεύτηκε για να δικαιολογηθεί η απομάκρυνση Πολάκη από τα κομματικά όργανα.
Διαρροές από το περιβάλλον της ηγεσίας ανέφεραν ότι ο κρητικός βουλευτής συμμετείχε στην Πολιτική Γραμματεία “αριστίνδην”, λόγω της κοινοβουλευτικής του ιδιότητας. Άρα, από τη στιγμή που τίθεται εκτός ΚΟ, παύει αυτομάτως να έχει θέση στα κομματικά όργανα.
Με λίγα λόγια, αν αύριο εμφανιστεί στην ΠΓ για να συμμετάσχει στις διαδικασίες, θα αντιμετωπιστεί περίπου ως… πολιτικός εισβολέας.
Και ήδη στην Κουμουνδούρου ακούγεται η φράση:
«Αν πάει, θα θεωρηθεί μπούκα».
Η εικόνα μόνο θλίψη προκαλεί σε ένα κόμμα που πριν λίγα χρόνια κυβερνούσε τη χώρα και σήμερα μοιάζει να αναζητά τρόπο “κομψής αναστολής λειτουργίας”.
Ο πρόεδρος με “ημερομηνία λήξης”
Στους διαδρόμους του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφορεί πλέον ένα ιδιαίτερα καυστικό σχόλιο για τον Φάμελλο:
«Είναι ο μοναδικός πρόεδρος με ISO άλλου κόμματος και ημερομηνία λήξης».
Η ατάκα αποτυπώνει την αίσθηση ότι η σημερινή ηγεσία λειτουργεί περισσότερο ως μεταβατική διοίκηση εκκαθάρισης παρά ως πολιτικό κέντρο στρατηγικής.
Όλα δείχνουν ότι η μεγάλη προτεραιότητα είναι να μη δημιουργηθούν εσωτερικά εμπόδια στο εγχείρημα Τσίπρα.
Και σε αυτό το πλαίσιο, ο Πολάκης θεωρείται απρόβλεπτος παράγοντας.
Οι αριθμοί που “καίνε” τον Φάμελλο
Κάπου εδώ όμως αρχίζουν οι πραγματικά σκληρές αλήθειες. Γιατί στην πολιτική, όσο κι αν κυριαρχεί το παρασκήνιο, οι κάλπες πάντα επιστρέφουν σαν εφιάλτης.
Στις εκλογές του 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Θεσσαλονίκης πήρε 46.947 ψήφους. Ο τότε υπουργός Φάμελλος συγκέντρωσε 17.187 σταυρούς.
Το 2023, όμως, το κόμμα κατέρρευσε κατά 16.014 ψήφους στην ίδια περιφέρεια. Και ο ίδιος ο Φάμελλος έχασε περίπου 4.000 προσωπικούς ψηφοφόρους, πέφτοντας στις 13.107 ψήφους.
Την ίδια ώρα, η συνυποψήφιά του Δώρα Αυγέρη όχι μόνο άντεξε, αλλά αύξησε τις δυνάμεις της.
Το πολιτικό μήνυμα ήταν σαφές: η προσωπική επιρροή Φάμελλου μόνο αδιαμφισβήτητη δεν είναι.
Ο Πολάκης και το “65%” που τρομάζει
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η σύγκριση με τον Πολάκη στα Χανιά.
Στις εκλογές του 2023, ο ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια πήρε 18.438 ψήφους. Από αυτές, οι 11.862 πήγαν προσωπικά στον Πολάκη.
Δηλαδή σχεδόν το 65% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ επέλεξαν και τον ίδιο.
Αντίθετα, ο Φάμελλος στη Β’ Θεσσαλονίκης περιορίστηκε περίπου στο 43% των ψηφοφόρων του κόμματος.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πολιτική ειρωνεία:
Ο άνθρωπος που εμφανίζεται σήμερα ως “ρυθμιστής” του κόμματος, διαθέτει σαφώς μικρότερη λαϊκή επιρροή από εκείνον που αποφάσισε να διαγράψει.
Το ερώτημα που πλανάται στην Αριστερά
Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να σωθεί πολιτικά.
Είναι αν υπάρχει ακόμη πραγματικός κομματικός μηχανισμός ή αν όλα έχουν ήδη μπει σε τροχιά μετάβασης προς το νέο εγχείρημα Τσίπρα.
Και μαζί με αυτό, έρχεται κι ένα δεύτερο, πιο σκληρό ερώτημα:
Πόσοι από τους μέχρι χθες συμμάχους του Πολάκη θα συνεχίσουν να σιωπούν μπροστά στη διαγραφή ενός πολιτικού με βαριά κοινοβουλευτική παρουσία;
Γιατί στην πολιτική, τα νούμερα συχνά λένε περισσότερα από τις ανακοινώσεις. Και στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, τα νούμερα μοιάζουν να ουρλιάζουν.
Πηγή: pagenews.gr