Η γαλλική Ακροδεξιά μπορεί να εμφανίζεται ισχυρή δημοσκοπικά και να θεωρείται για πρώτη φορά πραγματικό φαβορί για την εξουσία, όμως πίσω από την εικόνα πολιτικής ανόδου κρύβεται μια βαθιά ιδεολογική σύγκρουση που απειλεί να τινάξει στον αέρα τη στρατηγική της Μαρίν Λεπέν.
Το πρόβλημα δεν αφορά τη μετανάστευση ή την ασφάλεια — εκεί το κόμμα εμφανίζεται ενιαίο.
Η πραγματική αδυναμία του Εθνικού Συναγερμού είναι η οικονομία.
Και αυτή η αδυναμία έχει πλέον πρόσωπα:
- τη λαϊκιστική, κρατικιστική και κοινωνικά παρεμβατική Μαρίν Λεπέν,
- απέναντι στον πιο φιλελεύθερο, φιλοεπιχειρηματικό και “συστημικό” Ζορντάν Μπαρντελά.
Δύο γραμμές, δύο ακροδεξιές
Το κόμμα επιχειρεί εδώ και χρόνια να μεταμορφωθεί από δύναμη διαμαρτυρίας σε κόμμα εξουσίας.
Όμως η μετάβαση αυτή προκαλεί εσωτερικές εκρήξεις.
Η Μαρίν Λεπέν συνεχίζει να απευθύνεται κυρίως:
- στη λαϊκή τάξη,
- στους εργαζόμενους της περιφέρειας,
- στους ψηφοφόρους που φοβούνται την παγκοσμιοποίηση,
- και σε ένα κοινό που ζητά ισχυρό κράτος και κοινωνική προστασία.
Αντίθετα, ο Ζορντάν Μπαρντελά επιχειρεί να “κανονικοποιήσει” την Ακροδεξιά στα μάτια:
- των αγορών,
- των επιχειρήσεων,
- των επενδυτών,
- και της γαλλικής οικονομικής ελίτ.
Η διαφορά δεν είναι απλώς επικοινωνιακή.
Είναι βαθιά πολιτική και ιδεολογική.
Η μάχη για τις συντάξεις αποκάλυψε το ρήγμα
Η εσωτερική κρίση ξέσπασε δημόσια όταν ο Μπαρντελά άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της δέσμευσης του κόμματος για επιστροφή της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 62 έτη.
Η αντίδραση της Λεπέν ήταν άμεση και σκληρή.
Η ηγέτιδα του Εθνικού Συναγερμού επανέλαβε ότι η κατάργηση της μεταρρύθμισης Μακρόν αποτελεί αδιαπραγμάτευτη πολιτική δέσμευση.
Το επεισόδιο θεωρήθηκε κομβικό, διότι για πρώτη φορά έγινε τόσο εμφανές ότι το κόμμα δεν διαθέτει ενιαία οικονομική στρατηγική.
Το δίλημμα της Λεπέν: Αγορές ή λαϊκή βάση;
Η Μαρίν Λεπέν βρίσκεται μπροστά σε ένα ιστορικό πολιτικό δίλημμα.
Για να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2027 χρειάζεται:
- μεγαλύτερη αποδοχή από τις επιχειρήσεις,
- ηρεμία στις αγορές,
- και εμπιστοσύνη από τους μεγαλύτερους σε ηλικία ψηφοφόρους που φοβούνται οικονομική αστάθεια.
Όμως, αν κινηθεί υπερβολικά προς τον οικονομικό φιλελευθερισμό, κινδυνεύει να χάσει τον πυρήνα της εκλογικής της δύναμης:
τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τους αντισυστημικούς ψηφοφόρους που στήριξαν την άνοδο της γαλλικής Ακροδεξιάς.
Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η Λεπέν συνεχίζει να υπερασπίζεται:
- κρατικές παρεμβάσεις,
- κοινωνικές δαπάνες,
- φορολόγηση ενεργειακών υπερκερδών,
- και προστατευτικές οικονομικές πολιτικές.
Ο Μπαρντελά φλερτάρει με το γαλλικό κατεστημένο
Την ίδια στιγμή, ο Ζορντάν Μπαρντελά πραγματοποιεί μια συστηματική επιχείρηση “εισόδου” στον κόσμο των επιχειρήσεων και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Ο νεαρός πρόεδρος του κόμματος έχει επενδύσει:
- στην εικόνα σοβαρότητας,
- στη δημοσιονομική πειθαρχία,
- και στη φιλική στάση απέναντι στις μεγάλες επιχειρήσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι έχει ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με στελέχη των εταιρειών του CAC40 — του δείκτη των μεγαλύτερων γαλλικών επιχειρήσεων.
Στόχος του είναι να πείσει ότι το Εθνικό Συναγερμό δεν αποτελεί πλέον απειλή για τη γαλλική οικονομία ή για τη θέση της χώρας στην Ευρωζώνη.
Η ελίτ παραμένει καχύποπτη
Παρά τις προσπάθειες “εξευγενισμού”, σημαντικό τμήμα της γαλλικής οικονομικής ελίτ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη Λεπέν με δυσπιστία.
Η πρόσφατη συνάντησή της με κορυφαίους επιχειρηματίες, ανάμεσά τους και ο δισεκατομμυριούχος Μπερνάρ Αρνό, δεν κατάφερε να αλλάξει το κλίμα.
Σύμφωνα με επιχειρηματικές πηγές:
- η Λεπέν εμφανίστηκε αρχικά φιλοεπιχειρηματική,
- αλλά γρήγορα επέστρεψε σε κρατικιστική και παρεμβατική ρητορική.
Μεγάλες επιχειρήσεις φοβούνται ότι μια κυβέρνηση της Ακροδεξιάς μπορεί:
- να αποσταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά,
- να συγκρουστεί με τις Βρυξέλλες,
- ή να προκαλέσει κρίση εμπιστοσύνης στις αγορές.
Το μεγάλο στοίχημα του 2027
Η εσωτερική σύγκρουση στο Εθνικό Συναγερμό συνδέεται άμεσα με το ερώτημα:
Μπορεί η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά να κυβερνήσει χωρίς να εγκαταλείψει τον λαϊκισμό που τη γέννησε;
Αυτό είναι το στρατηγικό αδιέξοδο όχι μόνο της Λεπέν αλλά σχεδόν όλων των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.
Για να κερδίσουν την εξουσία πρέπει να καθησυχάσουν:
- τις αγορές,
- τις επιχειρήσεις,
- τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους.
Όμως όσο πιο “συστημικά” γίνονται, τόσο περισσότερο κινδυνεύουν να χάσουν την αντισυστημική ορμή που τα έκανε ισχυρά.
Το Εθνικό Συναγερμό βρίσκεται πλέον σε μια κρίσιμη μεταβατική φάση.
Η μάχη ανάμεσα στη “λαϊκή” Λεπέν και τον “φιλελεύθερο” Μπαρντελά δεν αφορά μόνο πρόσωπα.
Αφορά την ίδια την ταυτότητα της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς στη νέα εποχή:
- εθνικισμός με κοινωνικό κράτος,
- ή εθνικισμός φιλικός προς τις αγορές;
Και όσο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2027 στη Γαλλία, τόσο αυτή η εσωτερική αντίφαση θα γίνεται όλο και πιο εκρηκτική.
Πηγή: pagenews.gr